Τα 100 ευρώ της «σωτηρίας» που φέρνουν πρόσφυγες στην Ελλάδα από την Ουκρανία. Τόσο κοστίζει ένα εισιτήριο λεωφορείου για το ταξίδι των περίπου 1.200 χιλιομέτρων από τα σύνορα με τη Μολδαβία ώς τον Προμαχώνα, όπου περισσότεροι από χίλιοι πρόσφυγες έχουν καταφθάσει, τις τελευταίες μέρες. Αρκετοί είναι ομογενείς, ενώ άλλοι έρχονται για να φιλοξενηθούν σε συγγενείς τους, που ζουν και εργάζονται στη χώρα μας από χρόνια.
Τουλάχιστον 10 λεωφορεία και 500 μίνι μπας ή Ι.Χ. αυτοκίνητα έχουν περάσει, τις τελευταίες 4 μέρες, τον τελωνειακό σταθμό του Προμαχώνα, γεμάτα Ουκρανούς πολίτες που είχαν ενεργά διαβατήρια και τράπηκαν σε φυγή για να γλιτώσουν από τη φρίκη του πολέμου. Κάποιες οικογένειες τα κατάφεραν, συνήθως όμως πρόκειται για γυναικόπαιδα, αφού οι άνδρες τους έχουν επιστρατευτεί. Κάποια από τα λεωφορεία που τους μετέφεραν ανήκουν σε ελληνικά τουριστικά γραφεία, τα οποία κάνουν τακτικά δρομολόγια σε χώρες της πρώην Σοβιετικής Ενωσης.
Ο ναύλος είναι 100 ευρώ για κάθε επιβάτη, αλλά, αν σκεφτεί κανείς ότι μια οικογένεια έχει 3-4 μέλη που πρέπει να ταξιδέψουν, αντιλαμβάνεται πως το κόστος δεν είναι αμελητέο για ανθρώπους με μηνιαίους μισθούς 300-400 ευρώ στη χώρα τους. Τα πούλμαν της «σωτηρίας» φθάνουν ώς τη Θεσσαλονίκη ή την Αθήνα τα περισσότερα, ενώ, τις επόμενες μέρες, το «κύμα» προσφύγων που έρχονται με αυτόν τον τρόπο αναμένεται να αυξηθεί. Η ουκρανική κοινότητα στη Θεσσαλονίκη, σε συνεργασία με το Προξενείο της Ουκρανίας, ετοιμάζεται να στείλει ανθρωπιστική βοήθεια με ναυλωμένα λεωφορεία, αλλά οργανώνει κατάλληλες συνθήκες υποδοχής και φιλοξενίας στην Ελλάδα.
«Ο γιος μου μας πήγε στην πόλη για να πάρουμε το λεωφορείο να φύγουμε. Εκείνος έμεινε να πολεμήσει», λέει η Οξάνα, που ταξίδεψε με τη νύφη και τον εγγονό της. Εμφανώς ταλαιπωρημένη, κρατά το φοβισμένο αγόρι στην αγκαλιά της.
«Με δυο τσάντες ρούχα φύγαμε και λίγα χρήματα. Ευτυχώς, είχαμε ενεργά διαβατήρια. Οσοι δεν έχουν, δεν μπορούν να ξεφύγουν», συμπληρώνει η Γκαν.
Ομογενής από την Οδησσό, η Μαλίνα περιγράφει τις πρώτες ώρες της ρωσικής επίθεσης. «Ημασταν τρομοκρατημένοι. Χτυπούσαν οι σειρήνες και τρέχαμε να κρυφτούμε στα υπόγεια. Ακούγαμε βόμβες να πέφτουν, αλλά δεν τις βλέπαμε, δεν ξέραμε τι γίνεται έξω. Πηγαίνουμε στα ξαδέλφια μου στην Αθήνα. Δεν ξέρουμε τι θα βρούμε από τα σπίτια μας, όταν γυρίσουμε…», λέει με βουρκωμένα μάτια.
Επίτιμος πρόξενος της Ουκρανίας στη Θεσσαλονίκη, ο δικηγόρος Δημήτρης Δημητριάδης αναφέρει στην «Εφ.Συν.» ότι «αυτή τη στιγμή γίνεται μια πολύ σοβαρή προσπάθεια να βοηθήσουμε και τους πρόσφυγες αλλά και όσους μένουν εκεί». Οπως εξηγεί, «προσπαθούμε να βάλουμε και λεωφορεία για να φέρουν κόσμο, κυρίως άμαχο πληθυσμό, και φορτηγά με ανθρωπιστική βοήθεια για να σταλεί». Φαίνεται, όμως, ότι τα πράγματα δεν είναι καθόλου εύκολα. «Οι Ελληνες ανταποκρίνονται, θέλουν να βοηθήσουν όπως μπορούν. Οι δήμοι, οι Περιφέρειες και οι φορείς προσπαθούν να οργανωθούν, για να συμπαρασταθούν και να συνδράμουν. Δυστυχώς, πλέον δεν υπάρχουν πολλές δυνατότητες διαφυγής. Σε όσους έχουν Ι.Χ. αυτοκίνητα βάζουν μόνο 20 λίτρα βενζίνης, που δεν επαρκούν για να φύγουν, και τα μηχανήματα αυτόματης ανάληψης βγάζουν μόνο λίγα χρήματα. Τα αεροδρόμια έχουν κλείσει. Δεν μπορεί να φύγει ο κόσμος», μας λέει και επιφυλάσσεται να μας ενημερώσει τις επόμενες μέρες «γιατί τώρα είμαστε συνεχώς σε συσκέψεις, καταλαβαίνετε τι γίνεται, τα τηλέφωνα δεν σταματούν να χτυπούν».
Οι Ουκρανοί φοιτητές στο ΑΠΘ
Περίπου 100 προπτυχιακοί και μεταπτυχιακοί φοιτητές φοιτούν στη Θεσσαλονίκη, στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο. Χθες, το ίδρυμα αποφάσισε να τους «υιοθετήσει», αναλαμβάνοντας άμεσα τη σίτισή τους, καθώς και έξοδα διαμονής. Παράλληλα, με ένα κονδύλι ύψους 15.000 ευρώ που εγκρίθηκε από τον Ειδικό Λογαριασμό Κονδυλίων Ερευνας του ΑΠΘ για την εφάπαξ έκτακτη επιχορήγηση των φοιτητών αυτών, συστήνεται Ειδική Επιτροπή στήριξής τους, μέσα από την κινητοποίηση των μελών της πανεπιστημιακής κοινότητας.
-320x213.jpg)
