Αυτές οι τελευταίες πολεμικές απειλές, στη θάλασσα της Ουκρανίας, μας αναγκάζουν να θυμηθούμε τις ίδιες αντίστοιχες παλιότερες. Η διαφορά είναι μία. Τότε ήταν ανάμεσα στα κράτη της πάλαι ποτέ Δύσης και Ανατολής, ενώ τώρα είναι ανάμεσα στους μετόχους μιας Παγκόσμιας Τράπεζας. Γι’ αυτό και δεν θα γίνει πόλεμος σε όλο τον κόσμο, ΠΟΤΕ. Ανταγωνισμός μετόχων, για περισσότερες μετοχές, ΝΑΙ…
Εκτός κι αν ξαναγίνει πρόεδρος ο Τραμπ, που λένε κάποιοι ότι θα είναι… καλύτερος από τον Μπάιντεν! Ολοι, όμως, ξέρουμε πια ότι ο οποιοσδήποτε Αμερικανός πρόεδρος δεν είναι τίποτε άλλο παρά ο προεπιλεγμένος διαχειριστής των παντοδύναμων αμερικανικών και πολυεθνικών οικονομικών συμφερόντων. «Σκληρός ή μαλακός», ανάλογα με την εποχή. Και ξέρουμε ακόμη ότι η «περιουσία» αυτών των οικονομικών κολοσσών, πολλές φορές, είναι πολλαπλάσια της αντίστοιχης «περιουσίας» πολλών ευρωπαϊκών χωρών.
Τι να πούμε λοιπόν στα σημερινά παιδιά, όταν τα αγνοούν όλα αυτά. Και ασχολούνται, τα περισσότερα δυστυχώς, με τον τζόγο, τη βία και τον «οπαδισμό». Που προβάλλονται σκανδαλωδώς, από κάποια παντοδύναμα ΜΜΕ, λόγω.. «τέχνης και ρεαλισμού…»!
Τίποτε δεν μπορούμε να τους πούμε… Ισως, μάλιστα, κάνουν τα ίδια ακριβώς και… αυτά τα παιδιά, όταν κάποτε, με τη σειρά τους, υποταχθούν στη «γοητευτική» εξουσία. Οπως «γοητεύτηκαν» πολλά παιδιά των αγώνων της Αντίστασης και της δικτατορίας.
Το μόνο που μπορούμε να τους πούμε είναι μερικά επίσημα, ανατριχιαστικά στοιχεία του ΟΗΕ για το κόστος των εξοπλισμών. Με τη θερμή παράκληση να μην τα ξεχάσουν ποτέ.
1. Οι εξοπλισμοί κοστίζουν, σε ετήσια βάση, περισσότερο από όσο κοστίζει ένας πόλεμος διάρκειας τριών ετών.
2. Το χρήμα που ξοδεύεται για την άμυνα διαφόρων κρατών θα ήταν αρκετό για να χρηματοδοτηθούν όλα τα ειρηνικά προγράμματα του ΟΗΕ για πεντακόσια χρόνια!
3. Με τα χρήματα που κόστισε ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος θα μπορούσαμε να εξασφαλίσουμε άνετα: α) μέση παιδεία για όλα τα παιδιά του κόσμου, β) ένα σπίτι 5 δωματίων για όλες τις οικογένειες και γ) ένα καλό νοσοκομείο για κάθε 5.000 κατοίκους όλης της Γης!
Ο Ιούλιος και η Εθελ Ρόζενμπεργκ, τα θύματα του Μακαρθισμού, τότε, στη δίκη τους, είπαν: «Είμαστε αθώοι. Το μόνο μας έγκλημα είναι ότι κι εμείς, όπως όλος ο κόσμος, καταγγέλλουμε αυτούς τους εξοπλισμούς της συμφοράς. Που μαζί με τα τρισεκατομμύρια των μεγάλων οικονομικών κολοσσών ή σκοτώνουν τους ανθρώπους στον πόλεμο ή τους πεθαίνουν στην ειρήνη». Και προσθέτουμε εμείς: Αλλοτε με κάποιους «προκάτ» μικροεμφύλιους κι άλλοτε με κάποια πανάκριβα «φάρμακα».
Διαβάσαμε, πρόσφατα, στις εφημερίδες ότι η «βιομηχανία» του πολιτισμού έρχεται παγκοσμίως, από πλευράς τζίρου, στην πέμπτη θέση ύστερα από τις βιομηχανίες των όπλων, των φαρμάκων, των ναρκωτικών και της πορνείας! Μήπως μπορεί κάποιος να μας εξηγήσει τι σημαίνει αυτό;
Ακούσαμε τον Πάπα να προτείνει «ανακωχή» εξοπλισμών για έναν χρόνο… Ενώ ξέρει ότι τον επόμενο χρόνο θα «γεννηθούν» αμέτρητα υπερσύγχρονα όπλα, πολλαπλασιάζοντας τα τρισεκατομμύρια και πετώντας στη θάλασσα τα περσινά «παλιοσίδερα»…
Οπως προτείναμε στα νιάτα μας την ίδια σχεδόν «ανακωχή»… Ενώ ξέραμε κι εμείς ότι το επόμενο βήμα των πολεμικών βιομηχανιών θα ήταν το ίδιο ακριβώς.
Τελειώνοντας, και για να μην τα ισοπεδώνουμε όλα, πιστεύουμε ότι υπήρχαν και θα υπάρχουν πάντα πολλά νέα παιδιά που όταν ωρίμασαν δεν τα εξευτέλισε η ορατή και «αόρατη» εξουσία. Ισως γιατί έμειναν ασυμβίβαστα χωρίς να μπορέσει να τα εξοντώσει…
Ισως γιατί τους κρατούσε όρθιους το μεγάλο «μυστικό» του Ποιητή: «Μόνο με του ασυμβίβαστου, το όνειρο και το ψωμί, μπορεί ν’ ανέβει ο Ανθρωπος, στο πιο ψηλό σκαλί…».
