Και άγαλμα και μνημείο

Μεγάλη αγωνία και λαχτάρα με είχε καταλάβει χθες, περιμένοντας την απόφαση της Επιτροπής Πολιτισμού και Αθλητισμού της Περιφέρειας Αττικής επί της «πρωτοβουλίας του περιφερειάρχη» να στηθεί στο Πεδίον Αρεως υπερμέγεθες άγαλμα «Ελευθερίας» (4 μέτρα, συν μαρμάρινη στήλη 5 μέτρων), το οποίο θα κοσμεί κάποιο υπό δημιουργία «Μνημείο Ελληνισμού και Φιλελληνισμού».

Θα πεις: εδώ ψωμί δεν έχουμε… μας τίναξε και η ακρίβεια τα πέταλα… πήγαν και τα καύσιμα στα ύψη… και άλλα τέτοια λαϊκίστικα κομμουνιστικά κι αυτοί στην Περιφέρεια στήνουν στο Αρεως την Αρτα και τα Γιάννενα; Κοίτα να δεις φίλε, το σκέφτηκα κι έτσι. Αλλά, πάλι, να μην τιμήσουμε και «Ελληνισμό» και «Φιλελληνισμό», ομού και αδιαιρέτως, με ένα άγαλμα «Ελευθερίας»; Που τι αξίζει στο κάτω κάτω; Πεντακόσιες χιλιάδες ευρώ με ΦΠΑ; Τι αξία έχουν άλλωστε τα χρήματα μπροστά στην οφειλόμενη τιμή και ευγνωμοσύνη προς Ελληνες και Φιλέλληνες που μας χάρισαν την Ελευθερία (χωρίς εισαγωγικά αυτή).

Ξέρεις τι είναι –τι ευτυχία θα είναι– να κάθεσαι σε παγκάκι του Πεδίου Αρεως με λιακάδα και να μασάς ηλιόσπορους (κοινώς, μπατιρόσπορους) θωρώντας το άγαλμα της «Ελευθερίας», αναλογιζόμενος όλους αυτούς της Οδού Ηρώων (υπάρχει τέτοιος δρόμος στο Πεδίον Αρεως), που χωρίς αυτούς ούτε Ελευθερία θα είχαμε ούτε, βεβαίως, το άγαλμά της. Οπότε, χαλάλι τα λεφτά.

Τώρα, αν η εισήγηση εγκρίσεως της δαπάνης έγινε στην Επιτροπή, της οποίας, κατά τον νόμο Θεοδωρικάκου, η πλειοψηφία του κ. Πατούλη διαθέτει τα 3/5, ενώ, αν γινόταν στην Ολομέλεια, εκεί ισχύει η απλή αναλογική!.. Ε, δεν χρειάζεται να ρισκάρεις τέτοιες ιερές πρωτοβουλίες. Κάτι μπορεί ξαφνικά να στράβωνε στην αντιπολίτευση και να μην περνούσε η πρόταση. Οπότε αντίο τιμή, αντίο και άγαλμα και μνημείο. Ασε που ήταν και… επιθυμία του Χαρίλαου Τρικούπη. Αυτό πού το βάζεις; Στο «δυστυχώς επτωχεύσαμεν»!