Ακόμα μία αντι-ΣΥΡΙΖΑ μέθη του κ. Μητσοτάκη την περασμένη Τρίτη στη Βουλή, στη συζήτηση περί του Ουκρανικού και άλλων τινών· ελληνοτουρκικά, ενεργειακό κ.λπ. Αντί να μιλάμε για κούλουμα, κουλουβάχατα! Συνεπέστατος ο πρωθυπουργός στον δρόμο που έχει χαράξει· βρέξει-χιονίσει, πόλεμος-ξεπόλεμος, ένας είναι ο εχθρός: ό,τι μπορεί να του στερήσει τη δυνατότητα να επιχειρήσει άλλη μία φορά να σώσει τη χώρα! Αυτή τη φορά, μάλιστα, διάνθισε ομιλία και δευτερολογία με μαθήματα Ιστορίας και παιδαγωγικής και κάπου στο περιθώριο θυμήθηκε και την «πολιτική συναίνεση»· πώς την εκλαμβάνει; δικός του λογαριασμός.
Αυτά, όταν σύσσωμη η αντιπολίτευση, χωρίς ελάχιστη παρέκκλιση, είχε εκ των προτέρων ταχθεί κατά της εισβολής. Ομως, όλοι οι αρχηγοί τον επέκριναν για τη βιασύνη του και τον ανάρμοστο, μη σύννομο, τρόπο να αποστείλει οπλισμό στην Ουκρανία και να εμπλέξει την Ελλάδα σε πόλεμο, με τη λογική του «μόνος μου και όλοι σας», στρεφόμενος –πρώτος αυτός στην Ιστορία της χώρας Ελληνας ηγέτης– κατά χώρας με την οποία η χώρα μας διατήρησε φιλικές σχέσεις από την Επανάσταση μέχρι την… προηγούμενη κυβέρνηση, ακόμα και την εποχή του εμφύλιου διχασμού.
«Ημασταν πάντοτε με τη σωστή πλευρά της Ιστορίας και αυτό κάνουμε και τώρα» είπε. «Δεν χωρούν ίσες αποστάσεις. Ή θα είσαι με την ειρήνη και το διεθνές δίκαιο ή θα είσαι απέναντί τους» πρόσθεσε. Βάλλοντας εμμέσως πλην σαφώς εναντίον όλης της αντιπολίτευσης, ότι δεν είναι «πάντοτε» με τη σωστή πλευρά της Ιστορίας (από πού αλίευσε αυτό το κλισέ γυμνασιακής έκθεσης!). Οι «ίσες αποστάσεις», όταν όλοι τάσσονται κατά της εισβολής και υπέρ της ενεργού βοήθειας της χώρας που την υπέστη, είναι μόνο στην (επιθυμητή) φαντασία του. Και το κορυφαίο: «Οποιος δεν είναι με την ειρήνη και το διεθνές δίκαιο, είναι εναντίον τους» είναι απλώς συλλογιστική δακρύων! Συγκινήθηκα…
