ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ efsyn.gr , Κυριακή Μπεϊόγλου
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

«Σήμερα σκοτώθηκε στον πόλεμο, στο Χάρκοβο, ο αγαπημένος μου φίλος Αρτέμ Κομάρ, 23 μόλις χρονών…». Διαβάζω την ανάρτηση του μουσικού Γιώργου Καλούδη και τα μάτια μου θολώνουν. Κοιτώ τον νεαρό στη φωτογραφία και σκέφτομαι πως θα μπορούσε να είναι ένας δικός μου φίλος, το δικό μου παιδί, που είναι σχεδόν συνομήλικός του, ή το παιδί κάποιου φίλου. Θα μπορούσε να είναι ένας δικός μου άνθρωπος, δικός σας άνθρωπος. Ο όμορφος νεαρός κοιτά τον φακό με την αυτοπεποίθηση που έχουν τα νιάτα που ονειρεύονται τη ζωή που κανονικά θα πρέπει να τους περιμένει. Φιλίες, έρωτες, μια καλή δουλειά, μια δημιουργική πορεία. Να, όμως, που χιλιάδες άνθρωποι, μαζί με τον νεαρό της φωτογραφίας, σκοτώθηκαν στο πεδίο της μάχης. Διαβάζω πως ήταν μεταφραστής σε πολλές γλώσσες, ένας πανέξυπνος νέος άνθρωπος, που δεν ήταν στρατιώτης, δεν ήταν πολεμόχαρος, πως ο Ελληνας φίλος του του έγραφε να έρθει στην Αθήνα να τον φιλοξενήσει. Και εκείνος απάντησε: «δεν μπορώ να φύγω, εδώ είναι το σπίτι μου κι η πατρίδα μου…». Σκοτώθηκε υπερασπιζόμενος το Χαρκίβ, το Χάρκοβο, που θα μείνει στην σύγχρονη Ιστορία μας ως τόπος αιματηρών μαχών.

Τον σκέφτομαι ανάμεσα στον όλεθρο, στις εικόνες που έρχονται από τα βίντεο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, καταιγιστικές ριπές στον πολιτισμό που υποτίθεται πως εξελίξαμε, ένας αυτός ανάμεσα στους άλλους νεκρούς. Τόσες μέρες πέρασαν κι άλλοι νεκροί μπροστά από τα μάτια μου, Ελληνες που η μοίρα και η Ιστορία τούς άφησε εκεί μακριά από τη μητέρα πατρίδα. Τι συνέβη και ένας μεγάλος πόλεμος μπήκε με τόση σφοδρότητα στη ζωή μας και μάλιστα στο τέλος μιας παγκόσμιας πανδημίας που μετράμε εκατομμύρια νεκρούς; Πόσα κιλά αέριο κοστίζει η ανθρώπινη ζωή; Κύριε Μπρεχτ, εσείς τι λέτε;- Οταν αυτοί που είναι ψηλά μιλάνε για ειρήνη, ο απλός λαός ξέρει πως έρχεται ο πόλεμος.

Οταν αυτοί που είναι ψηλά καταριούνται τον πόλεμο, διαταγές για επιστράτευση έχουν υπογραφεί. Στον τοίχο με κιμωλία γραμμένο θέλουνε πόλεμο.

Αυτός που το ’χε γράψει, έπεσε κιόλας. Αυτοί που βρίσκονται ψηλά λένε να ο δρόμος για τη δόξα. Αυτοί που είναι χαμηλά λένε να ο δρόμος για το μνήμα.