Προφυλακιστέοι η μητέρα και ο σύντροφός της για τη δολοφονία του 7χρονου

Τον δρόμο για τη φυλακή παίρνουν η 29χρονη και ο 33χρονος σύντροφός της που κατηγορούνται για την άγρια δολοφονία του 7χρονου Ανδρέα, πριν από πέντε χρόνια.

Οι δυο τους απολογήθηκαν για την κατηγορία της ανθρωποκτονίας από κοινού που τους αποδόθηκε μετά την ανεύρεση των οστών του αγοριού το οποίο τον Ιανουάριο του 2017 ξεψύχησε δεμένος και πιθανότατα φιμωμένος με μονωτική ταινία από τον σύντροφο της μητέρας του η οποία, κατά τη δικογραφία, βρισκόταν στον ίδιο χώρο χωρίς να επιχειρήσει να αποτρέψει τη βία σε βάρος του παιδιού της.

Η σορός του παιδιού αρχικά τοποθετήθηκε σε αυτοσχέδια λάρνακα στην ταράτσα του σπιτιού που έμενε το ζευγάρι ενώ κατά την μετακόμιση τους, τα οστά του τοποθετήθηκαν σε εργαλειοθήκη του 33χρονου.

Νωρίτερα, ρεπορτάζ του OPEN, αποκάλυψε σοκαριστικές λεπτομέρειες για τα όσα υποστήριξαν στις καταθέσεις τους στην αστυνομία οι δύο κατηγορούμενοι.

Η μητέρα του 7χρονου Ανδρέα φαίνεται να γνώριζε για όλες τις κινήσεις, αλλά και για τον αυτοσχέδιο τάφο που είχε φτιάξει ο 33χρονος πρώην, πλέον, σύντροφός της. Η γυναίκα φέρεται να σημείωσε στους αστυνομικούς ότι είχε κατάθλιψη και ήθελε να βάλει τέλος στη ζωή της, ενώ δεν ρώτησε ποτέ τον σύντροφό της για τον νεκρό παιδί της.

Από την κατάθεσή της, όμως, προκύπτει ότι ο 33χρονος της είχε πει και για τον τάφο και για την εργαλειοθήκη.

«Μετά από περίπου δύο χρόνια αλλάξαμε σπίτι. Ο Μάριος μου είπε ότι θα έβγαζε τον Ανδρέα από τον τάφο που είχε φτιάξει. Εγώ αυτό το πράγμα δεν το είχα δει ποτέ, ούτε την κατασκευή, ούτε πώς και πότε τον έβγαλε από εκεί. Αυτό που μου είπε ήταν ότι θα έβαζε τον Ανδρέα μέσα σε μια εργαλειοθήκη. Την εργαλειοθήκη αυτή την είδα όταν είχαμε μαζέψει όλα τα πράγματα από το σπίτι και φύγαμε. Από τότε δεν την ξαναείδα» φέρεται να δήλωσε.

Από την πλευρά του ο 33χρονος φέρεται να περιέγραψε με λεπτομέρειες τον φρικτό θάνατο του 7χρονου λέγοντας «μονωτική ταινία χρησιμοποιώ στη δουλειά μου γι’ αυτό και είχα στα εργαλεία μου. Του εξήγησα μάλιστα πως όταν ηρεμήσει, τότε θα τη βγάλω. Αμέσως μετά πήγα στο δεύτερο υπολογιστή που έχουμε για να εκτυπώσω κάτι εργασίες της αδερφής του, ενώ είδα τον Ανδρέα που κάθισε στο πάτωμα».

Φέρεται, ακόμη, να υποστήριξε ότι δεν πίστεψε πως έπαθε κάτι το παιδί και δεν έδωσε σημασία, ενώ λίγο αργότερα συνειδητοποίησε πως είχε πεθάνει.