Γερμανικό δικαστήριο καταδίκασε σε ισόβια κάθειρξη έναν Πρώην συνταγματάρχη των υπηρεσιών Πληροφοριών της Συρίας για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, στην πρώτη δίκη παγκοσμίως σχετικά με τις ωμότητες του καθεστώτος του Μπασάρ αλ Άσαντ.
Το ανώτερο περιφερειακό δικαστήριο του Κόμπλεντς έκρινε τον 58χρονο Ανουάρ Ρασλάν ένοχο για τον φόνο και τον βασανισμό κρατούμενων σε μυστικό κέντρο κράτησης αλ Χάτιμπ, γνωστό και ως παράρτημα 251, στη Δαμασκό από τις 29 Απριλίου 2011 ως τις 7 Σεπτεμβρίου 2012.
Στο πρώτο σκέλος της δίκης, που παρακολουθεί η μεγάλη κοινότητα των προσφύγων της Συρίας, και ξεκίνησε στις 23 Απριλίου 2020, ο Εγιάντ αλ Γάριμπ, πρώην μέλος των υπηρεσιών Πληροφοριών, καταδικάστηκε τον Φεβρουάριο του 2021 σε τέσσερα χρόνια και έξι μήνες φυλάκιση.
Σήμερα οι δικαστές έκριναν ένοχο τον Ρασλάν για τον φόνο 27 ανθρώπων. Ο άλλος επικεφαλής της υπηρεσίας ερευνών του παραρτήματος 251, παρέμεινε σιωπηλός κατά τη διάρκεια της δίκης, και σήμερα άκουσε την ετυμηγορία.
Τον Μάιο του 2020 οι δικηγόροι του παρέδωσαν γραπτή δήλωσή στην οποία ο πρώην συνταγματάρχης αρνούνταν την εμπλοκή του στους φόνους και τους βασανισμούς. Οι συνήγοροί του ισχυρίζονται ότι λιποτάκτησε από το 2012 και ότι προσπάθησε να βοηθήσει τους κρατούμενους.
Ο Ρασλάν, που βρίσκεται υπό κράτηση εδώ και τρία χρόνια, δεν έκρυψε το παρελθόν του όταν αναζήτησε καταφύγιο στο Βερολίνο μαζί με την οικογένειά του το 2014. Ο ίδιος, ζητώντας αστυνομική προστασία, διηγήθηκε την ιστορία του στους αστυνομικούς τον Φεβρουάριο του 2015.
«Η σημερινή απόφαση δημιουργεί σταθερή βάση για άλλους Ευρωπαίους εισαγγελείς ώστε να συνεχίσουν περαιτέρω διαδικασίες. Η αντιμετώπιση των εγκλημάτων στη Συρία σε τρίτες χώρες δεν είναι ιδανική – αλλά εφικτή, και ένα καθήκον» σχολίασε ο γενικός γραμματέας του Ευρωπαϊκού Κέντρου Συνταγματικών και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.
«Είναι σημαντική για όλους τους Σύρους που έχουν υποφέρει και εξακολουθούν να υποφέρουν από τα εγκλήματα του καθεστώτος Άσαντ», είπε ο Ρουχάμ Χάουας, πρώην κρατούμενος στο κέντρο αλ Χάτιμπ.
Στις συνεδριάσεις κατέθεσαν περίπου 50 μάρτυρες, που είχαν επιζήσει από τις φρικαλεότητες στο 251, ενώ αρκετοί από αυτούς ήταν συνενάγοντες στην υπόθεση.
Κατήγγειλαν πως οι κρατούμενοι ξυλοκοπούνταν από φρουρούς με μπουνιές αλλά και ράβδους, καλώδια, μεταλλικούς σωλήνες, όπως επίσης πως τα σώματα εξαερισμού στα υπερπλήρη κελιά έκλειναν κατά διαστήματα για να προκληθεί πανικός.
Τόσο ο Ρασλάν όσο και ο Γάριμπ δικάστηκαν σύμφωνα με τη νομική αρχή που επιτρέπει τη δίωξη εγκλημάτων σε μια χώρα, ακόμη και αν συνέβησαν σε άλλη.
