Μια ματιά στα ονόματα των οκτώ πιθανών αντιπάλων του Ολυμπιακού, που προέρχονται από τη δεξαμενή του Champions League, επιβεβαιώνει ότι ναι μεν κατάφερε να μείνει ζωντανός στην Ευρώπη, συνεχίζοντας την πορεία του στο Europa League, αλλά πήρε τον πιο δύσκολο δρόμο. Διαβάζοντας κανείς τα ονόματα Λιψία, Πόρτο, Ντόρτμουντ, Σέριφ Τιρασπόλ, Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης, Σεβίλη, Μπαρτσελόνα, Αταλάντα καταλαβαίνει ότι σε κάθε περίπτωση οι «ερυθρόλευκοι» θα πρέπει να κάνουν την καθιερωμένη ετήσια υπέρβασή τους αν θέλουν να βρεθούν στη φάση των «16». Ακόμη και η Σέριφ, που όλοι την κοιτάζουν σαν ξερολούκουμο, έδειξε ότι είναι σκληρό καρύδι και για να την περάσει κανείς θα πρέπει να φτύσει αίμα. Για να το θέσουμε πιο απλά: ο κυνικός Ολυμπιακός που εμφανίστηκε στο ματς με τη Φενέρμπαχτσε στην Πόλη θα πουλήσει ακριβά το τομάρι του όποιος κι αν βρεθεί στον δρόμο του, ενώ εκείνος της Αμβέρσας θα πάει ως πρόβατον επί σφαγήν.
Για να είμαστε ειλικρινείς, μέσα από τη διαδικασία του ομίλου οι ασταθείς «ερυθρόλευκοι» πέτυχαν τον minimum στόχο τους, που ήταν να συνεχίσουν. Και τον πέτυχαν σε έναν όμιλο που δεν ήταν και τόσο εύκολος. Ετσι όπως εξελίχθηκαν τα παιχνίδια, η πρόκριση από τον αποκλεισμό, όπως και η πρώτη θέση από τη δεύτερη απείχαν μερικά λεπτά. Γιατί τα ματς που κρίθηκαν εκεί γύρω στο 90’ δεν ήταν και λίγα. Μέσα από αυτή τη συνθήκη λοιπόν και εξετάζοντας τη συνολική εικόνα του, κάλλιστα θα μπορούσε να πάει καλύτερα, αλλά εξίσου εύκολα θα μπορούσα να πάει και χειρότερα, από το να φτάσει στο σημείο να διεκδικεί την πρωτιά μέχρι την τελευταία αγωνιστική.
Εννοείται πως όλοι εύχονται να μη φτάσει στο σημείο να χτυπάει το κεφάλι του επειδή ανοίχτηκε για να κυνηγήσει τη νίκη στο παιχνίδι του «Γ. Καραϊσκάκης» με την Αϊντραχτ και δεν αρκέστηκε στο να διαφυλάξει την ισοπαλία. Ηταν το σημείο στο οποίο οι Γερμανοί άρπαξαν το «διπλό» πάνω στο νήμα και με απολογισμό δύο σερί νίκες κόντρα στους Πειραιώτες ουσιαστικά εξασφάλισαν την πολύτιμη πρωτιά. Η θεωρία λέει πως με τέτοιους (πιθανούς) αντιπάλους ο Ολυμπιακός θα πρέπει να δείξει πολύ περισσότερα πράγματα για να πλησιάσει τόσο κοντά, όσο ήταν εκείνη τη νύχτα, στους «16».
Από την άλλη, αυτή η επιθετικότητα μέχρι το τέλος, ου μην αλλά και το ρίσκο που πήρε σε ματς που δεν του έβγαιναν στη μεγαλύτερη διάρκειά τους ήταν τα στοιχεία που τον βοήθησαν να αρπάξει νίκες κρίσιμες, όπως η πρώτη με την Αντβερπ (Ρέαμπτσιουκ) και η τρίτη με τη Φενέρ (Τικίνιο). Οπότε στη συνολική αποτίμηση το ισοζύγιο είναι θετικό.
