Στο τέλος του 1914 κατέρρευσαν οι αυταπάτες των εμπολέμων για ολιγόμηνο «φρέσκο και χαρούμενο» πόλεμο μετά τη λήξη του οποίου η επιστροφή στην κανονικότητα θα ήταν αυτόματη…
Σήμερα βρισκόμαστε λίγους μήνες πριν κλείσουν δύο χρόνια από την έκρηξη της πανδημίας, με τη μετάλλαξη «Ομικρον» να έχει ήδη αποδομήσει την αξιοπιστία για σύντομη επιστροφή στην κανονικότητα.
Κινεζική έρευνα, που είδε χθες το φως της δημοσιότητας, προειδοποιεί ότι αν το Πεκίνο επέλεγε άνοιγμα των οικονομικών δραστηριοτήτων ανάλογο με αυτό των ΗΠΑ και της Γαλλίας, τότε ο αριθμός των κρουσμάτων μόλυνσης από τον Covid–19 θα έφτανε σύντομα στα 630.000 την ημέρα.
Το τι συμβαίνει είναι κάτι παραπάνω από φανερό καθώς επικράτησε παγκοσμίως η στρατηγική διαχείρισης της πανδημίας που μπορεί να εφαρμοστεί με έκτακτα μέτρα ειδικού σκοπού και όχι με ανατροπές των κανόνων του παιχνιδιού της παγκοσμιοποίησης.
Δίχως υπερβολή, η Δύση συνολικά αντιμετώπισε -και εξακολουθεί να αντιμετωπίζει- τον Covid-19 όπως τις προσφυγικές και μεταναστευτικές ροές, επί της ουσίας δηλαδή με μια επικοινωνιακή διαχείριση εσωτερικής κατανάλωσης, αυτή τη φορά όχι με φράκτες, αλλά με περιορισμούς στα ταξίδια και στις μετακινήσεις συνολικά.
Ετσι, ο πέραν της Δύσης υπόλοιπος πλανήτης έχει εκ των πραγμάτων μετατραπεί σε ένα αχανές εκκολαπτήριο μεταλλάξεων που παρακάμπτουν ή και προηγούνται της επιλεκτικής γεωγραφικά εμβολιαστικής θωράκισης.
Μετά την κρίση του 1929 και τη Μεγάλη Υφεση που ακολούθησε στη Δύση, ήρθε η μεγάλη ανατροπή με τις ΗΠΑ να χαράσσουν τη νέα γραμμή πλεύσης και να υιοθετούν παρεμβατικές πολιτικές που πριν από λίγα χρόνια κατατάσσονταν ως θανάσιμες απειλές για τον καπιταλισμό.
Σήμερα η Δύση διαχειρίζεται την πανδημία, τηρουμένων των αναλογιών, όπως τότε ο πρόεδρος των ΗΠΑ Χούβερ την περίοδο 1929-1933 με αποκλίσεις από την κανονικότητα και όχι με ανατροπές –από τα συστήματα υγείας μέχρι τη βιομηχανία φαρμάκων– που οδηγούν εξ ορισμού στον προσδιορισμό μιας νέας κανονικότητας.
Ρητορικά, ακόμη και ο Μπάιντεν ζητά να παγώσουν, όσο αυτό θα είναι αναγκαίο, οι πατέντες των εμβολίων.
Η Δύση, που αγνοεί, μεταξύ άλλων, και το δράμα της έκθετης απέναντι στην πανδημία Αφρικής λόγω χαμηλού ή ανύπαρκτου εμβολιασμού, θυμίζει το σαλόνι της πρώτης θέσης του «Τιτανικού» όπου οι επιβάτες μέχρι το τέλος χόρευαν με την ψευδαίσθηση ότι το πανάκριβο εισιτήριο που είχαν πληρώσει τους θωράκιζε από κάθε κίνδυνο και απειλή.
-320x213.jpg)
