Δεν ξέχασε ποτέ τον πρόσφυγα που υπήρξε ο ίδιος

Είναι σίγουρα διαφορετικός από κάθε άλλο ομόλογό του και σαφέστατα στον αντίποδα όσων κατέκτησαν το αξίωμα πριν από εκείνον. Χαμογελαστός, σεμνός, φιλικός με όλους, προσηνής παρά τα δρακόντεια μέτρα ασφαλείας, περπατάει στα βήματα του Φτωχούλη του Θεού και δεν θυμίζει σε τίποτα -ενώ είναι- έναν πανίσχυρο θρησκευτικό ηγέτη 1,5 δισ. πιστών. Ο Πάπας Φραγκίσκος διδάσκει με τη στάση ζωής του την αγάπη, την καταλλαγή και τη συμπόνοια και γι’ αυτό είναι αγαπητός σε ετερόδοξους, αλλόθρησκους, ακόμα και άθεους ή αγνωστικιστές.

Ο Ποντίφικας -Επίσκοπος Ρώμης, Αρχιεπίσκοπος της Ρωμαϊκής Επαρχίας, Αρχιεπίσκοπος Ιταλίας και των παρακείμενων νήσων και μόνος Πατριάρχης της Δυτικής Εκκλησίας, Ακρος Αρχιερέας και Δούλος των δούλων του Θεού- έμεινε τρεις μέρες στην Ελλάδα, κυκλοφορώντας παντού με ένα φιατάκι κι όχι με κάποιο από τα πολυτελή θωρακισμένα αυτοκίνητα του κρατικού στόλου, δεν δίστασε να βγάλει σέλφι με νεαρούς φοιτητές και επέστρεψε και πάλι στη Λέσβο για να συναντηθεί με τους πρόσφυγες που έχουν εγκλωβιστεί στο νησί και στην προσωρινή δομή υποδοχής στο Καρά Τεπέ.

Ο Χόρχε Μάριο Μπεργκόλιο έκανε μια μακρά διαδρομή από το Μπουένος Αϊρες μέχρι το Βατικανό, από τις τανγκιερίας μέχρι την ιεροσύνη, και όμως δεν ξέχασε ποτέ τον πρόσφυγα που υπήρξε ο ίδιος, δεν άφησε πίσω του τους φτωχούς κι τους αδύναμους, κι όσο ψηλά κι αν ανέβηκε κρατά το βλέμμα του χαμηλά, μιλώντας πάντα για την αγάπη, την ελπίδα, την πίστη και τη συμπόνοια. Ετσι, καθόλου τυχαία, το προσφυγικό είναι πολύ ψηλά στην ατζέντα του, όπως και η φτώχεια, η κλιματική κρίση, αλλά και οι άνθρωποι που υποφέρουν λόγω της πανδημίας.

Μετά από πρόσκληση της Προέδρου της Δημοκρατίας, ο Ποντίφικας επισκέφθηκε την Ελλάδα σε μια κρίσιμη συγκυρία για το προσφυγικό, με την Ευρώπη, στον δρόμο της κυβέρνησης Μητσοτάκη, να υψώνει νέα τείχη και να εφευρίσκει άλλοθι και δικαιολογίες για να υπονομεύσει τα δικαιώματα των προσφύγων και των μεταναστών, με τελευταίο παράδειγμα την τεχνητή κρίση στα σύνορα με τη Λευκορωσία, τον «υβριδικό πόλεμο» που τάχα δέχεται στα ευρωπαϊκά σύνορα και την τάχα αντίσταση στην εργαλειοποίηση των προσφύγων, τους οποίους βέβαια εργαλειοποιεί εξίσου η αντιπροσφυγική πολιτική της Ευρώπης. Ετσι έχουν ειδικό βάρος οι αναφορές του στους πρόσφυγες, αλλά και η συμβολική του κίνηση να πάρει μαζί του 50 πρόσφυγες από την Κύπρο – όπως είχε κάνει με 12 πρόσφυγες το 2016 από τη Μόρια.

Ο Πάπας μίλησε με λόγια από καρδιάς για την Ελλάδα και τους Ελληνες, ενώ στη συνάντησή του με τον Αρχιεπίσκοπο δεν δίστασε να ζητήσει συγγνώμη για τα σφάλματα των καθολικών, για πράξεις και επιλογές προερχόμενες -όπως είπε- μάλλον από τη δίψα για κέρδος και ισχύ, που «μάραναν τη μεταξύ μας κοινωνία». Ο κ. Ιερώνυμος υπογράμμισε την προσφορά του Ποντίφικα στην ενσωμάτωση και υποδοχή των προσφύγων, τονίζοντας πως «αν η παγκόσμια κοινότητα, οι ηγέτες των ισχυρών κρατών, οι διεθνείς οργανισμοί δεν λάβουν τολμηρές αποφάσεις, η συνεχώς απειλούμενη παρουσία των απροστάτευτων προσφύγων γυναικών και των παιδιών θα συνεχίζεται αυξανόμενη παγκοσμίως. Τα αυτονόητα δικαιώματα στην παιδεία, τη θρησκευτική ελευθερία, την ισότητα θα συνεχίσουν να υποσκάπτονται. Αρκετά πια με τα όμορφα λόγια.

Οι συνάνθρωποί μας στο Αφγανιστάν θα αναγκαστούν να φύγουν και να εργαλειοποιηθούν από γειτονικές χώρες με πρακτικές όπως η Τουρκία». Στην αντιφώνησή του, ο Ποντίφικας, αναφερόμενος στους μετανάστες, είπε πως «δεν μπορούν να αφεθούν στην αδιαφορία και να θεωρηθούν μόνον ως βάρος για να σηκώσουμε ή, ακόμη χειρότερα, να το μεταβιβάσουμε σε κάποιον άλλο».

Ο αεικίνητος Πάπας Φραγκίσκος χτες το απόγευμα τέλεσε θεία λειτουργία στο Μέγαρο Μουσικής, παρουσία 3.500 ατόμων. Σε μια ατμόσφαιρα κατανυκτική, ο Πάπας έκανε ένα εμπνευσμένο κήρυγμα, μιλώντας για τη λεπτή ειρωνεία του Ευαγγελίου, όπου ο Θεός δεν αποκαλύπτεται στους κατόχους της πολιτικής εξουσίας, αλλά σε έναν ανθρωπο άγνωστο και μοναχικό, τον Ιωάννη. «Ο Κύριος προτιμά τη μικρότητα και την ταπεινοφροσύνη. Η λύτρωση δεν αρχίζει στην Ιερουσαλήμ, στην Αθήνα ή στη Ρώμη, αλλά στην έρημο. Αυτή η παράδοξη στρατηγική μάς δίνει ένα μήνυμα πολύ ωραίο. Το να έχουμε εξουσία, να είμαστε μορφωμένοι και φημισμένοι δεν αποτελεί εγγύηση για να αρέσουμε στον Θεό. Απεναντίας, θα μπορούσε να μας κάνει να υπερηφανευτούμε και να τον απωθήσουμε. Χρησιμεύει αντιθέτως το να είμαστε εσωτερικά φτωχοί, όπως φτωχή είναι η έρημος».

Αμέσως μετά το τέλος της Θείας Λειτουργίας, σε μια λιτή τελετή, με το Χρυσό Μετάλλιο Αξίας της Πόλεως των Αθηνών, το οποίο αποτελεί την ύψιστη διάκριση της ελληνικής πρωτεύουσας, τίμησε τον Πάπα Φραγκίσκο ο Δήμος Αθηναίων.