Ο Παναθηναϊκός έκανε στο ακέραιο το καθήκον του στο πρώτο ματς της προημιτελικής φάσης του Κυπέλλου απέναντι στην Αναγέννηση Καρδίτσας, εξασφαλίζοντας από το πρώτο ημίχρονο σκορ πρόκρισης και είναι στην ευχάριστη θέση να περιμένει απλώς τον αντίπαλό του στα ημιτελικά του θεσμού από το ζευγάρωμα του Αρη με τη Λαμία.
Η προοπτική της συμμετοχής στον τελικό για πρώτη φορά μετά την πιο πρόσφατη κατάκτηση του τροπαίου τον Απρίλιο του 2014 με το εμφατικό 4-1 κόντρα στον ΠΑΟΚ φαίνεται ξεκάθαρα πλέον στο βάθος, αλλά προς το παρόν το «τριφύλλι» έβαλε τέλος σ’ ένα αρνητικό σερί πενταετίας, μια και θα πρέπει να κάνει χαρακίρι για να μην επιστρέψει στα ημιτελικά του θεσμού για πρώτη φορά έπειτα από πέντε χρόνια (!) οπότε είχε αποκλειστεί από τον ΠΑΟΚ στην επεισοδιακή ρεβάνς της Τούμπας.
Ενα ματς που σημαδεύτηκε από την ανεκδιήγητη διαιτησία του Κύζα και που επί της ουσίας σηματοδότησε και το περίφημο τράβηγμα της πρίζας του Αλαφούζου με όσα τραγελαφικά ακολούθησαν για τον σύλλογο.
Εν πάση περιπτώσει, ο Παναθηναϊκός έκτοτε είχε μόνο αποτυχίες στο Κύπελλο και μάλιστα με κρότο και από αντιπάλους που ουδεμία σχέση έχουν με το μέγεθος του συλλόγου. Η Λαμία (δύο φορές) και ο ΠΑΣ Γιάννινα υπήρξαν οι θύτες και το «τριφύλλι» το θύμα. Φέτος όμως τα πράγματα είναι διαφορετικά και ο Παναθηναϊκός του Ιβάν Γιοβάνοβιτς προσδίδει εμπιστοσύνη έχοντας βρει τις αμυντικές σταθερές του από την ημέρα που επέστρεψε ο Σένκεφελντ στην καρδιά της άμυνας, την ισορροπία δημιουργικά και ανασταλτικά με το 4-3-3 ως σχηματισμό, αλλά και τους ρόλους και τους απαιτούμενους αυτοματισμούς με τους Πέρεθ, Βιγιαφάνιες και Μαουρίσιο να κρατάνε την μπαγκέτα στα χέρια ως άλλοι μαέστροι. Δεν πρέπει άλλωστε να ξεχνάμε ότι για να φτάσει μέχρι τα ημιτελικά ο Παναθηναϊκός άφησε εκτός συνέχειας τον Ατρόμητο, νικώντας τον με 1-0 σε νοκ άουτ ματς στο Περιστέρι, αλλά και τον, φορμαρισμένο εκείνη την περίοδο, Βόλο σε διπλές αναμετρήσεις, πολύ πιο εύκολα απ’ ό,τι δείχνουν τα αποτελέσματα των αγώνων με τους Θεσσαλούς (2-1 και 0-0).
Για το προχθεσινό ματς με την Αναγέννηση Καρδίτσας δεν συντρέχει λόγος ιδιαίτερης ανάλυσης, αξίζει ωστόσο να γίνει μνεία στη σοβαρότητα με την οποία αντιμετώπισαν το ματς άπαντες στον Παναθηναϊκό προκειμένου να πετύχουν σκορ πρόκρισης από το πρώτο παιχνίδι και να μην μπλέξουν σε περιπέτειες εν όψει της ρεβάνς.
Ο προπονητής που δεν έκανε εκτενές ροτέισον στην ενδεκάδα παρά μόνο τις απαιτούμενες αλλαγές αλλά και οι ποδοσφαιριστές που αγωνίστηκαν και αντιμετώπισαν με σεβασμό την υποχρέωσή τους κάνοντας το καθήκον τους.
Για μία ακόμη φορά πιστοποιήθηκε ότι ο Καρλίτος είναι μακράν του δεύτερου ο πιο αποτελεσματικός παίκτης του έμψυχου δυναμικού της ομάδας (η γκολάρα με λόμπα που σημείωσε μπορεί να επιτευχθεί μόνο από επιθετικούς μεγάλης κλάσης), καθώς επίσης και ότι ο Αϊτόρ διανύει περίοδο παρατεταμένης φόρμας.
