Δύσκολα τα πράγματα…

Η κληρωτίδα δεν φέρθηκε… όμορφα στον Ολυμπιακό, φέρνοντάς του την Αταλάντα στον δρόμο για τους «16» του Γιουρόπα Λιγκ. Η «Ντέα» δεν συγκαταλέγεται στα μεγάλα ονόματα του ιταλικού ποδοσφαίρου, εντούτοις τα τελευταία χρόνια έχει κάνει άλματα προόδου, με τον Τζαμπιέρο Γκασπερίνι στον πάγκο.

Με ιστορία άνω των 100 ετών, ήταν πάντοτε ένα «ασανσέρ» ανάμεσα στις δυο μεγάλες κατηγορίες της χώρας, ενώ στη Σέριε Α ελάχιστες είναι οι φορές που έκανε αισθητή την παρουσία της. Το 2016 που ανέλαβε ο Γκασπερίνι, βρήκε μια ομάδα που είχε πέντε σερί σεζόν στις θέσεις 11-17 της βαθμολογίας και την ανέβασε επίπεδο με το «καλημέρα». Της χάρισε την πρώτη της έξοδο στο Τσάμπιονς Λιγκ και έκτοτε την έχει στα ψηλά κλιμάκια της βαθμολογίας.

Μέχρι τον Γκασπερίνι μετρούσε μόλις τέσσερις συμμετοχές στην Ευρώπη και με αυτόν έχει 5/5 παρουσίες. Με σημαντικότερη αυτή του 2020, όταν έφτασε στα προημιτελικά του Τσάμπιονς Λιγκ.

Οι «νερατζούρι» του Μπέργκαμο μπορεί να μην έχουν το μεγάλο αστέρι στο ρόστερ, όμως διαθέτουν πλειάδα εξαιρετικών παικτών που έχουν «κουμπώσει» απόλυτα. Με τερματοφύλακα τον Μούσο, με στόπερ τους Ντεμιράλ, Τζεμσίτι, Τολόι, με μπακ-μηχανάκια τους Μέλε, Χάτεμπερ, Τζαπακόστα και τον τραυματία Γκόσενς, στα χαφ τους Ντε Ρόον, Φρόιλερ και σε δημιουργικό ρόλο τους Ιλιτσιτς, Μαλινόφσκι, Πεσίνα, Πάσαλιτς, Σαπάτα, Μουριέλ. Γίνεται κατανοητό πως η Αταλάντα έχει μπόλικες λύσεις σε όλες σχεδόν τις θέσεις και μπορεί να κάνει και rotation δίχως να χάσει τη δυναμική της. Αλλωστε, τόσα χρόνια καταφέρνει να τα πηγαίνει καλά στο πρωτάθλημα και ταυτόχρονα να παλεύει και στην Ευρώπη.

Ο Γκασπερίνι δεν αλλάζει το αγαπημένο του 3-4-2-1, που του αποφέρει πολλά γκολ και επικίνδυνες καταστάσεις μπροστά στην αντίπαλη εστία. Μάλιστα, τα τρία τελευταία χρόνια η Αταλάντα διαθέτει την καλύτερη επίθεση στην Ιταλία. Με 77 γκολ το 2019, με 98 (!) το 2020 και με 90 στο περσινό πρωτάθλημα.

Φέτος, δεν ξεκίνησε τόσο καλά τη σεζόν, αλλά έχει συνέλθει και με έξι σερί νίκες ανέβηκε στην τρίτη θέση της βαθμολογίας, έχοντας διαφορά τριών πόντων από την πρωτοπόρο Ιντερ. Περιέργως, δεν έχει την πιο παραγωγική επίθεση (37 έναντι 43 της Ιντερ), αλλά με βάση τα υπάρχοντα δεδομένα, ίσως αυτή είναι η σεζόν που οι Μπεργκαμάσκι μπορούν να διεκδικήσουν με αξιώσεις το παρθενικό πρωτάθλημα της ιστορίας τους.

Στον φετινό όμιλο του Τσάμπιονς Λιγκ αποκλείστηκαν, παρότι σκόραραν δώδεκα φορές. Εκαναν μόλις μία νίκη με τη Γιουνγκ Μπόις, ενώ τους «σκότωσε» ο Ρονάλντο, με τα δυο γκολ που πέτυχε στο τέλος των αγώνων με τη Γιουνάιτεντ.

Το 1987 είχε συναντήσει τον ΟΦΗ στο Κύπελλο Κυπελλούχων. Εχασε 1-0 στο Ηράκλειο, αλλά νίκησε 2-0 στο Μπέργκαμο. Σε μια σεζόν που είχε υποβιβαστεί στη Σέριε Β, όμως έπαιζε Ευρώπη ως φιναλίστ στο Κόπα Ιτάλια.

Οι πιθανότητες δεν είναι καθόλου με τον Ολυμπιακό, αλλά αυτά ισχύουν σήμερα. Σε δυο μήνες ίσως τα πράγματα να είναι διαφορετικά. Η Αταλάντα θα είναι βέβαια το φαβορί, όμως μένει να δούμε τη φόρμα της εκείνη την εποχή, όπως βέβαια και της ελληνικής ομάδας.