Λένε πως θέλουν να διευκολύνουν τις μεγάλες επενδύσεις, αλλά ουσιαστικά τις αποτρέπουν διαιωνίζοντας το καθεστώς ανασφάλειας δικαίου, κάνοντας τις παρεκκλίσεις κανόνα και παρακάμπτοντας την περιβαλλοντική νομοθεσία. Τα παραπάνω τόνισαν φορείς που συμμετείχαν στις συζητήσεις ενώπιον της επιτροπής της Βουλής σχετικά με το νομοσχέδιο για τις στρατηγικές επενδύσεις που ψηφίζεται σήμερα από την Ολομέλεια.
Το νομοσχέδιο του υπουργείου Ανάπτυξης δέχθηκε σκληρή κριτική από φορείς όπως ο Σύλλογος Ελλήνων Πολεοδόμων Χωροτακτών (ΣΕΠΟΧ), εκ μέρους του οποίου τοποθετήθηκε στην επιτροπή της Βουλής η πρόεδρός του Σοφία Αυγερινού-Κολώνια, σημειώνοντας μεταξύ άλλων ότι:
● Αναιρείται ο χωρικός σχεδιασμός σε εθνικό, περιφερειακό και τοπικό επίπεδο, καταστρατηγούνται οι πολεοδομικοί κανόνες και ο Νέος Οικοδομικός Κανονισμός (ΝΟΚ), παρακάμπτεται το καθεστώς προστασίας περιοχών του δικτύου Natura 2000 και τίθεται θέμα αντισυνταγματικότητας για την παραχώρηση αιγιαλού και παραλίας.
● Δίνεται προβάδισμα στον οικονομικό προγραμματισμό χωρίς να λαμβάνονται υπόψη προτεραιότητες που αφορούν τις χρήσεις και τις ποιότητες του φυσικού και δομημένου περιβάλλοντος, με συνέπεια τη συνεχή υποβάθμιση του σημαντικότερου πλουτοπαραγωγικού πόρου της χώρας μας επειδή διευρύνεται ο αριθμός των επενδύσεων που εντάσσονται σε προνομιακό καθεστώς ρύθμισης και χρηματοδότησης.
● Οι περιοχές που οργανώνονται ως υποδοχείς για την επενδυτική δραστηριότητα δημιουργούνται επί της ουσίας ύστερα από επιλογή των επενδυτών από το υπουργείο Ανάπτυξης, που δεν διαθέτει τη σχετική τεχνογνωσία, με σοβαρά ερωτήματα ως προς τη συμβατότητα των αποφάσεων αυτών με χωρικές και περιβαλλοντικές προτεραιότητες, ενώ παρακάμπτεται το υπουργείο Περιβάλλοντος, το καθ’ ύλην αρμόδιο υπουργείο για χωροταξία, πολεοδομία και περιβάλλον.
Η πρόεδρος του ΣΕΠΟΧ διατύπωσε έντονες επιφυλάξεις για την ορθότητα και την αποτελεσματικότητα ως προς τον στόχο της προσέλκυσης επενδύσεων, σημειώνοντας ότι «οι προτάσεις του νόμου δεν αντιμετωπίζουν με επάρκεια τους κύριους παράγοντες που δυσχεραίνουν διαχρονικά την υλοποίηση επενδύσεων στην Ελλάδα, κυρίως την έλλειψη συντονισμού με την αναπτυξιακή πολιτική, την ατελή εφαρμογή χωρικού σχεδιασμού και την πολυνομία.
«Το ειδικό παίρνει τη θέση του γενικού, το οποίο γίνεται πιο ισχυρό θεσμικά και ο σχεδιασμός αντικαθίσταται από ad hoc παρεκκλίσεις προς εξυπηρέτηση ιδιωτών, χωρίς να διασφαλίζονται η τοπική συναίνεση, οι υφιστάμενες παραγωγικές δραστηριότητες και οι περιβαλλοντικοί όροι», τόνισε η κ. Αυγερινού-Κολώνια, αναφέροντας ότι όλα αυτά θα γίνονται με την έγκριση του Κεντρικού Συμβουλίου Πολεοδομικών Θεμάτων και Αμφισβητήσεων του ΥΠΕΝ (ΚΕΣΥΠΟΘΑ) από όπου απουσιάζουν οι καθ’ ύλην αρμόδιοι φορείς επιστημόνων.
Αρνητικό για την προστασία του φυσικού και πολιτιστικού περιβάλλοντος χαρακτήρισε το άρθρο 3 που, με εξαίρεση τις περιοχές απόλυτης προστασίας της φύσης, επιτρέπει την υλοποίηση «στρατηγικών» επενδύσεων στις υπόλοιπες περιοχές του δικτύου Natura 2000, κατά παρέκκλιση μάλιστα της ισχύουσας περιβαλλοντικής νομοθεσίας. Ενώ και στο άρθρο 5 ο αιγιαλός και η παραλία αντιμετωπίζονται κυρίως ως οικονομικός πόρος και όχι ως κοινόχρηστο αγαθό και περιβαλλοντικός πόρος, κάτι που αντιβαίνει στο πνεύμα του Συντάγματος, την πάγια νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας και τις βέλτιστες ευρωπαϊκές πρακτικές για τον σχεδιασμό του παράκτιου και θαλάσσιου χώρου.
Στην ίδια συνεδρίαση, μίλησε εκ μέρους της Ελληνικής Εταιρείας Περιβάλλοντος και Πολιτισμού η πολεοδόμος Μάρω Ευαγγελίδου, τονίζοντας ότι ο συνολικός χωρικός σχεδιασμός δεν προάγεται πολύ σαφώς με το συγκεκριμένο νομοσχέδιο ώστε να δημιουργείται υγιές επενδυτικό περιβάλλον. Είναι αποδεκτό, σημείωσε η κ. Ευαγγελίδου, να υπάρχει η δυνατότητα παρέμβασης στο θεσμικό πλαίσιο των ζωνών οικιστικού ελέγχου, είναι όμως σοβαρό λάθος για την ίδια την ασφάλεια δικαίου και το υγιές επενδυτικό κλίμα το να μην υπάρχει πιστός σεβασμός στα Χωροταξικά Σχέδια του Στρατηγικού Επιπέδου.
