Καταπέλτης ο εισαγγελέας

Νωρίς χθες το απόγευμα, έγινε γνωστή η είδηση ότι ο εισαγγελέας Γιώργος Νούλης πρότεινε στο Δικαστικό Συμβούλιο την παραπομπή του Μπάμπη Αναγνωστόπουλου σε δίκη για τη δολοφονία, από πρόθεση και σε ήρεμη ψυχική κατάσταση, της 20χρονης συζύγου του, Καρολάιν Κράουτς, την κακοποίηση του σκυλιού τους, αλλά και για ψευδή καταγγελία και ψευδή κατάθεση κατ’ εξακολούθηση σχετικά με το πολυήμερο θέατρο που ο γυναικοκτόνος έπαιζε στις Αρχές.

Πρόκειται για αδικήματα ομολογημένα και, ως εκ τούτου, η εισαγγελική πρόταση και το βούλευμα που θα ακολουθήσει είναι λίγο πολύ αναμενόμενα. Ομως, το σκεπτικό στο οποίο ο εισαγγελέας Γ. Νούλης βασίζει την πρότασή του δίνει απαντήσεις ακόμα και σε ερωτήματα που δεν απαντήθηκαν από την αστυνομική έρευνα, όπως την ώρα που ο Μπ. Αναγνωστόπουλος αφαίρεσε την κάρτα της κάμερας του σπιτιού.

Επ’ αυτού, οι ελληνικές αρχές απευθύνθηκαν στην κινεζική εταιρεία που κατασκεύασε την κάμερα, αλλά εκείνη δεν ανταποκρίθηκε στο αίτημά τους για συνδρομή στοιχείων. Στο θολό αυτό σημείο αναμένεται ο κατηγορούμενος να στηρίξει την υπερασπιστική γραμμή του, για να ισχυριστεί ότι το έγκλημα δεν ήταν προμελετημένο, αλλά εν βρασμώ ψυχής. Ομως, ο εισαγγελέας αναφέρει ξεκάθαρα στην 26σέλιδη πρότασή του ότι «το σχέδιο φόνευσης της Κράουτς» είχε δύο μέρη (πριν και μετά το έγκλημα) και τοποθετεί στο πρώτο μέρος την αφαίρεση της κάρτας από την κάμερα.

Εικονικό σκηνικό

Ειδικότερα, σύμφωνα με τον εισαγγελέα, «ενόσω το μωρό κοιμόταν στο σαλόνι της οικίας και η Κράουτς στην κρεβατοκάμαρα του άνωθεν ορόφου, ο κατηγορούμενος προχώρησε, με τη χρήση γαντιών χειρός, σε σειρά ενεργειών, προκειμένου να διαμορφώσει στον χώρο της οικίας εικονικό σκηνικό ληστείας μετά φόνων». Τι έκανε, λοιπόν; Πρώτα αφαίρεσε την κάμερα παρακολούθησης του σαλονιού που ήταν βιδωμένη στην οροφή, «ώστε να μην καταγράφονται οι κινήσεις του». Υστερα «προχώρησε στην καταστροφή της κάρτας μνήμης, με σκοπό την εξαφάνισή της».

Στη συνέχεια, ξήλωσε το παράθυρο στο υπόγειο, για να δημιουργήσει «πύλη εισόδου» απ’ όπου θα έμπαιναν οι δήθεν ληστές, αναστάτωσε το σπίτι και έκρυψε κοσμήματα για να ενισχύσει το σενάριο της ληστείας. Και, αφού ολοκλήρωσε το πρώτο μέρος του σχεδίου του, στις 04.05 τα ξημερώματα, «απόλυτα ψύχραιμος», αιφνιδίασε τη σύζυγό του την ώρα που κοιμόταν και ο θάνατός της δεν ήταν «ακαριαίος, αλλά αγωνιώδης».

«Μετά τη θανάτωση της συζύγου του, ο πάντα ψύχραιμος κατηγορούμενος προχώρησε άμεσα στην υλοποίηση του δεύτερου μέρους τού εξαρχής προπαρασκευασμένου εγκληματικού του σχεδίου». Αρχικά, σκότωσε δι’ απαγχονισμού τον σκύλο τους, Ρόξι, έκανε άνω κάτω και την κρεβατοκάμαρα, μετακίνησε το μωρό από το ισόγειο στην κρεβατοκάμαρα και το έβαλε «δίπλα στην άρτι δολοφονηθείσα από τον ίδιο μητέρα του με σκοπό να προσδώσει περαιτέρω δραματικό τόνο στο όλο σενάριο και να μεγεθύνει την αγριότητα των ανύπαρκτων ληστών». Στο τέλος έδεσε μόνος του τα χέρια και τα πόδια του, έβαλε μονωτική ταινία και τηλεφώνησε στην Αμεση Δράση.

Η επιμέλεια του παιδιού

Ο εισαγγελέας τονίζει ότι «το θύμα ήταν μόλις 20 ετών, ενώ εκείνος ήταν 13 χρόνια μεγαλύτερος και θα έπρεπε να είναι ο προστάτης της», όμως καλλιεργούσε από καιρό το σχέδιο εξόντωσης της συζύγου του «με σκοπό να απαλλαγεί από την παρουσία της και να απομείνει μόνος με το παιδί τους».

Αναφέρεται, δε, στην κατάθεση της συμβούλου του ζευγαριού, από την οποία, σύμφωνα με την εισαγγελική πρόταση, προκύπτει ότι το θύμα δεν έπασχε από επιλόχεια κατάθλιψη, το ζεύγος ήταν -με επιλογή κυρίως του κατηγορουμένου- τελείως αποκομμένο από το οικογενειακό περιβάλλον «με σκοπό να έχει τον διαρκή έλεγχο των κινήσεών της, ώστε να μπορεί να τη χειραγωγεί», η Κράουτς βίωνε ως εγκλεισμό τη σχέση της με τον κατηγορούμενο και τον φοβόταν.

Με λίγα λόγια, ο εισαγγελέας απορρίπτει όλους τους ισχυρισμούς του Μπ. Αναγνωστόπουλου και σχολιάζει τη φράση του γυναικοκτόνου ότι επινόησε το σενάριο της ληστείας, «για να μεγαλώσει η μικρή Λυδία τουλάχιστον με τον πατέρα της» ως εξής: «Ητοι ο ίδιος να απολαύσει την πατρότητα και την ανατροφή ενός παιδιού, από το οποίο βίαια στέρησε από τη βρεφική του ηλικία τη μητέρα του, ντροπή που αυτό ούτε καν θα θυμάται».

Το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών, πάντως, ανέθεσε την επιμέλεια του παιδιού εξ ολοκλήρου στη μητέρα του θύματος και αφαίρεσε τη γονική μέριμνα από τον κατηγορούμενο. Οι γονείς του Μπ. Αναγνωστόπουλου μπορούν να βλέπουν το παιδί πέντε μέρες τον μήνα, από πέντε ώρες κάθε μέρα.