«Το Σκασιαρχείο» (τεύχος Νοεμβρίου)

Στο ένθετο της παιδαγωγικής ομάδας «το Σκασιαρχείο» που φιλοξενεί σήμερα (όπως και κάθε πρώτη Τρίτη του μήνα) η Εφημερίδα των Συντακτών περιλαμβάνονται 5 ενδιαφέροντα κείμενα:

● Ένα κείμενο της πανεπιστημιακού Άννας Τραϊανού (πανεπιστήμιο του Λονδίνου) που σχολιάζει τις πρόσφατες εξελίξεις του πολέμου μεταξύ Υπουργείου Παιδείας και εκπαιδευτικών (όπως εκφράζονται από τις συνδικαλιστικές τους οργανώσεις) γύρω από το θέμα της «αξιολόγησης από κοινού με αυτονομία των σχολείων».  Οι εκπαιδευτικοί δεν αντιδρούν γιατί είναι τεμπέληδες, επισημαίνει η Α.Τ., εξηγεί το διακύβευμα και παραθέτει δεδομένα από αντίστοιχους αγώνες των εκπαιδευτικών και την κατάσταση σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες.

● Ένα καλογραμμένο κείμενο μιας μαθήτριας Β΄ γυμνασίου από τον Πύργο, με εισαγωγικό κείμενο της φιλολόγου της, που με ζωντανό και ωραίο λόγο μας βοηθάει να δούμε την οπτική των παιδιών απέναντι στις «λογιστικές» πρακτικές των συνενώσεων τάξεων και σχολείων, που προωθεί το Υπουργείο Παιδείας για λόγους οικονομίας. «Δεν είμαστε αριθμοί!», λέει το κορίτσι και μαζί της όλες οι συμμαθήτριες και συμμαθητές της. Και θυμούνται τη δυστοπία από το θεατρικό έργο που δούλεψαν τον προηγούμενο χρόνο.

● Το κείμενο του σκηνοθέτη Νίκου Θεοδοσίου, στυλοβάτη του φεστιβάλ Ολυμπίας και ειδικότερα της «Κάμερας Ζιζάνιο», αναφέρεται στη δύναμη του κινηματογράφου και στην παιδευτική του σημασία, με αφορμή ένα κινηματογραφικό φεστιβάλ αυτό το καλοκαίρι στην Αλβανία, οργανωμένο από την ελληνική μειονότητα. Ήταν συγκινητική η συμμετοχή του κόσμου και ιδιαίτερα των παιδιών, όπως τα έζησε ο Ν.Θ., που μας θυμίζει και τη σημασία που απέδιδε ο Σελεστέν Φρενέ στον κινηματογράφο και στην κάμερα.

● Η φιλόλογος Ιωάννα Σπηλιοπούλου μνημονεύει τη δουλειά των παιδιών της τάξης της (Γ΄ Γυμνασίου) με αφορμή το έργο του λογοτέχνη Μιχάλη Μακρόπουλου, που στο μεταξύ βραβεύτηκε με το Κρατικό Λογοτεχνικό Βραβείο Διηγήματος – Νουβέλας. Δύο νουβέλες του συγγραφέα (Μαύρο νερό Η θάλασσα) που αναφέρονται στις δυστοπίες που εγκυμονεί ο βιασμός της φύσης δίνουν την ευκαιρία γόνιμων δραστηριοτήτων και προβληματισμού στα παιδιά καθώς και μιας προσωπικής γνωριμίας με τον συγγραφέα.

● Το κείμενο τέλος της Συντακτικής Επιτροπής αναφέρεται στη δύναμη της λογοτεχνίας να μας κάνει να ταξιδεύουμε, να βγαίνουμε από τον εαυτό μας, να σκεφτόμαστε και να επιστρέφουμε αλλαγμένες και αλλαγμένοι. Αφορμή αυτών των σκέψεων ήταν μια διεθνής συνεργασία που οργάνωσε η Ομάδα των Ηνωμένων Εθνών για τη Ισότητα των Φύλων και την Ενδυνάμωση των Γυναικών και αφορούσε την αναδιαπραγμάτευση παραδοσιακών παραμυθιών, από μια άλλη, φεμινιστική οπτική. Από ελληνικής πλευράς συμμετείχε στο εγχείρημα αυτό η δασκάλα Κατερίνα Παούρη, μέλος του «Σκασιαρχείου». Στο ένθετο παρατίθενται περισσότερα στοιχεία για τη δουλειά αυτή και ο σύνδεσμος για να διαβάσει κανείς τα κείμενα.

Διαβάστε στο «Σκασιαρχείο»

▶ Μερικά σχόλια για τις πρόσφατες κινητοποιήσεις των εκπαιδευτικών

▶ Δεν είμαστε αριθμοί!

▶ Οταν η δυστοπία του θεατρικού έργου φάνηκε να ζωντανεύει…

▶ «Μαύρο νερό» στην τηλεκπαίδευση

▶ Γιώργος Σεφέρης «Αφήγηση»

▶ Ανάγκη για «διαυγή γεγονότα»

▶ Η δύναμη της λογοτεχνίας