Eurostat και 24 δισ. εγγυήσεων: «το πιστόλι στο τραπέζι»…

Το θέμα της προσμέτρησης των συνολικού ύψους 23-24 δισ. ευρώ εγγυήσεων του Δημοσίου για τις τιτλοποιήσεις του «Ηρακλή» στο δημόσιο χρέος παραμένει επίσης ανοιχτό, παρ’ όλο που ο άμεσος κίνδυνος έχει απομακρυνθεί, όπως έχει γράψει ήδη η «Εφ.Συν.» (30/10/2021: «Λήξη συναγερμού για τον υπολογισμό του “Ηρακλή” στο ελληνικό χρέος»). Το ζήτημα δεν αφορά απλώς μια «γραφειοκρατική εμπλοκή» που επιλύθηκε ή έστω μια κυβερνητική ολιγωρία για την οποία ισχύει το «τέλος καλό, όλα καλά».

Σύμφωνα με τις πληροφορίες μας, το ζήτημα έχει δύο διαστάσεις:

Πρώτο, τις ευρωπαϊκές πιέσεις για τη «φόρμουλα» μεταβίβασης των «κόκκινων» δανείων από τις τράπεζες στους servicers. Οι ευρωπαϊκές αρχές θέλουν μεγαλύτερη εμπλοκή του ιδιωτικού τομέα και συγκεκριμένα την απορρόφηση σημαντικού ποσοστού των ομολόγων κατηγορίας mezzanine που εκδίδονται κατά την τιτλοποίηση των «κόκκινων» δανείων.

Στις έως τώρα ελληνικές τιτλοποιήσεις απορροφήθηκαν από τους servicers, χωρίς τη συμμετοχή τρίτων «παικτών», της αγοράς. (Στην ιταλική περίπτωση, ένα μέρος των τιτλοποιήσεων μοιάζει με τις ελληνικές, σε ένα άλλο όμως υπήρξε συμμετοχή ιδιωτών «παικτών»). Καθώς εκκρεμούν περίπου άλλα 12 δισ. ευρώ τιτλοποιήσεων, η συμμόρφωση σε αυτή την απαίτηση θα κρίνει πιθανότατα την τελική στάση της Eurostat στο ζήτημα των 24 δισ. ευρώ. Το ερώτημα επομένως είναι: θα εκπληρωθεί αυτή η ευρωπαϊκή «απαίτηση» στις επόμενες τιτλοποιήσεις του «Ηρακλής»;

Δεύτερο, «ευκαιρίας δοθείσης» η Eurostat αξιοποιεί αυτό το «χαρτί» για να ασκήσει πιέσεις στο υπουργείο Οικονομικών για επάνοδο στη δημοσιονομική πειθαρχία.

Η ελληνική απάντηση στο μέιλ της Eurostat (στην οποία συνέβαλε και η ΤτΕ) εστάλη και η Eurostat απάντησε «θα το εξετάσουμε». Η πιθανότητα πάντως το ευρωπαϊκό «πιστόλι» με τις εγγυήσεις του «Ηρακλή» να παραμείνει πάνω στο τραπέζι δεν είναι καθόλου ευκαταφρόνητη.

Το χειρότερο σενάριο θα ήταν η Eurostat να θεωρήσει ότι οι τιτλοποιήσεις δεν γίνονται με όρους αγοράς και να αξιολογήσει με βάση τα διεθνή στάνταρντ το ποσοστό ανάκτησης των απαιτήσεων από τα «κόκκινα» δάνεια (στην περιοχή 40-50%) και τα υπόλοιπα να τα προσμετρήσει στο δημόσιο χρέος. Το ευνοϊκότερο, να παραμείνει μεν το «πιστόλι πάνω στο τραπέζι», αλλά η τελική προσμέτρηση στο δημόσιο χρέος του ποσοστού που δεν θα ανακτηθεί να έρθει στην ώρα της, στα χρόνια 2025-27.

Σε κάθε περίπτωση, οι τράπεζες είναι οι μόνες που δεν κινδυνεύουν από τον «Ηρακλή» όποιες κι αν είναι οι εξελίξεις: απαλλάχθηκαν από το «σκάρτο» ενεργητικό και η μόνη υποχρέωση που έχουν είναι η τακτική καταβολή της προμήθειας προς το Δημόσιο έναντι των εγγυήσεων που αυτό έχει παράσχει…