Μπρεχτ σε κοινή θέα από μαθητές του Δημοτικού

Ενώπιον έκπληξης θα βρεθούν σήμερα διαβάτες στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, συναπαντώντας μια πρωτοποριακή δράση από μαθητές της Στ’ τάξης του 37ου Δημοτικού Σχολείου. Οι μαθητές θα ανεβάσουν σε κοινή θέα σε τέσσερα διαφορετικά χαρακτηριστικά σημεία της πόλης ένα μονόπρακτο του Μπέρτολτ Μπρεχτ από το βιβλίο «Τρόμος και αθλιότητα του Τρίτου Ράιχ», το «Δημοψήφισμα».

Είναι ένας διαφορετικός, βαθύς και ουσιαστικός εορτασμός της επετείου της 28ης Οκτωβρίου που θα λάβει χώρα μπροστά στο πατρικό σπίτι του ποιητή Μανόλη Αναγνωστάκη, στο Εβραϊκό Μουσείο, στην πλατεία Αγίας Σοφίας και φυσικά στο παρκάκι της περιοχής του σχολείου.

Το σύνολο των παιδιών της τάξης παίρνουν μέρος στη δράση. Οπως λέει στην «Εφ.Συν.» ο δάσκαλός τους Γιάννης Κάσκαρης, έγινε προσπάθεια να εστιαστεί η φετινή επέτειος στις διεργασίες πριν από την έναρξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. «Η ιδέα μεταφοράς της θεατρικής δράσης στον δημόσιο χώρο της πόλης προέκυψε ως απόπειρα επανασύνδεσης με το σώμα της κοινωνίας ύστερα από την πολύμηνη περίοδο εμπέδωσης πρακτικών κοινωνικής αποστασιοποίησης κυριολεκτικά και μεταφορικά», σημειώνει.

Και επισημαίνει ότι η επιλογή του μονόπρακτου αποτελεί και απόδοση τιμής στον πρόσφατα χαμένο Μίκη Θεοδωράκη, τραγούδια του οποίου συνοδεύουν την παράσταση. Είναι εξάλλου χαρακτηριστικές και οι αντιδράσεις των παιδιών στη διάρκεια της τελικής πρόβας. «Νιώθω χαρά που θα δουν και άλλοι πολίτες όσα γίνονται στην τάξη μας, είναι πρωτόγνωρο να τιμήσουμε με τον τρόπο αυτόν την Επέτειο της 26ης και της 28ης Οκτωβρίου», είπε ο Φάνης Τ., ενώ η Νικολέτα Σ. προσθέτει πως «με ενθουσίασε που κάθε μέρα, το μάθημα γινόταν με διαφορετικό τρόπο».

Στον Ματθαίο Κ. «άρεσε πολύ η ιδέα να βγούμε έξω από το σχολείο και να περάσουμε από κεντρικά σημεία της πόλης με αφορμή το θεατρικό μας» και την Ελισάβετ Α. ικανοποιεί το ότι «θα ακούσουν τα τραγούδια όπως τα δουλέψαμε στο σχολείο, όσοι βρεθούν στις παραστάσεις μας στην πόλη». Η Εύα Σ. βρήκε «εξαιρετικό που περάσαμε δέκα μέρες με πρόβες και δουλειά στο σχολείο για το έργο του Μπρεχτ», ενώ η Νεφέλη Χ. «νομίζω ότι θέλω να συνεχίσω να ασχολούμαι με το θέατρο, νιώθω αγωνία για όσα θα γίνουν τη Δευτέρα» και η Ιωάννα Τ. είπε ότι «αισθάνομαι μεγάλη χαρά που κάτι δικό μας θα γίνει κομμάτι της ζωής των άλλων. Μου αρέσει πολύ το θέατρο».

Ενα χαμόγελο

Ο δάσκαλος ζητά «να μας κρίνετε με επιείκεια και κατανόηση. Το θεατρικό έργο αλλά και τα τραγούδια που το διανθίζουν αποτελούν και ένα ελάχιστο, ταπεινό αλλά αληθινό αντίδωρο σε όσους/όσες θυσιάστηκαν για ένα ιδανικό αλλά και στον Μίκη Θεοδωράκη».

Ο κ. Κάσκαρης σημειώνει ότι «το εγχείρημα υιοθετήθηκε αυθόρμητα από το σύνολο των μαθητών/μαθητριών με ενθουσιασμό, εγκαρδιότητα και διάθεση να εργαστούν με όλες τους τις δυνάμεις συλλογικά. Αποτέλεσε μια ευκαιρία να συνεργαστούμε μαθητές/μαθήτριες, συνάδελφοι εκπαιδευτικοί και καθηγητές άλλων ειδικοτήτων, να αισθανθούμε, να (ανα)στοχαστούμε, να ξεπεράσουμε δυσκολίες που προέκυπταν, εντέλει να το χαρούμε όλοι και όλες μαζί. Κάποιες φορές η παιδαγωγική και η μορφωτική σχέση δεν είναι άλλο παρά ένα χαμόγελο στα πρόσωπα των παιδιών. Χρειάζεται να το κερδίσεις αυτό, και σαν σχολείο και σαν κοινωνία».