Ανεβάζει τους τόνους η Βρετανία στη διένεξη για τα αλιευτικά με τη Γαλλία

Προετοιμασμένη να ανεβάσει τους τόνους της αντιπαράθεσης με τη Γαλλία φαίνεται η Βρετανία αναφορικά με το ζήτημα των αλιευτικών αδειών. Το Λονδίνο δίνει περιθώριο 48 ωρών στο Παρίσι να ευθυγραμμιστεί με την ατζέντα του, αλλιώς θα προβεί σε νομικές ενέργειες που προβλέπονται από την εμπορική συμφωνία ΕΕ-Βρετανίας στη μετά Brexit εποχή. Όπως υποστηρίζει η Βρετανία, οι θέσεις τις Γαλλίας σχετικά με τα νησιά της Μάγχης και τις αλιευτικές άδειες εντός των βρετανικών χωρικών υδάτων είναι παράλογες.

«Οι Γάλλοι έχουν συμπεριφερθεί άδικα και εκτός των όρων της εμπορικής συμφωνίας. Και αν κάποιος συμπεριφέρεται άδικα σε μια συμφωνία εμπορίου έχεις δικαίωμα να κινηθείς εναντίον του νομικά και να επιδιώξεις την λήψη κάποιων ανταποδοτικών μέτρων. Και αυτό θα πράξουμε αν δεν υποχωρήσουν οι Γάλλοι», δήλωσε στον τηλεοπτικό σταθμό Sky η Βρετανή υπουργός Εξωτερικών Λις Τρας.

Από τη μεριά της η Γαλλία υποστηρίζει ότι η Βρετανία έχει αρνηθεί να χορηγήσει στους αλιείς της τον σωστό αριθμό αδειών για να ψαρεύουν σε βρετανικά χωρικά ύδατα και έχει διαμηνύσει ότι ενδέχεται να επιβάλει κυρώσεις από αύριο, Τρίτη. Οπως, μεταξύ άλλων, να απαγορεύσει στα βρετανικά αλιευτικά σκάφη να ξεφορτώνουν σε γαλλικά λιμάνια, να πραγματοποιεί επιπλέον ελέγχους για άδειες στα βρετανικά σκάφη, να αυστηροποιήσει τους ελέγχους στα φορτηγά και να ενισχύσει τους τελωνειακούς και υγειονομικούς ελέγχους.

Η Βρετανία από την πλευρά της, υποστηρίζει ότι χορηγεί άδειες σε όσα αλιευτικά μπορούν να αποδείξουν ότι στο παρελθόν έχουν ψαρέψει σε βρετανικά χωρικά ύδατα, αντικρούοντας με αυτό τον τρόπο τους ισχυρισμούς της Γαλλίας.

Η αντιπαράθεση κλιμακώθηκε την περασμένη εβδομάδα όταν οι Γάλλοι κατέσχεσαν ένα βρετανικό αλιευτικό, το Cornelis Gert Jan, σε γαλλικά χωρικά ύδατα κοντά στο λιμάνι της Χάβρης ισχυριζόμενοι ότι δεν διέθετε τις απαραίτητες άδειες, παρότι ο ιδιοκτήτης του υποστηρίζει το αντίθετο.

Το ζήτημα των αλιευτικών δικαιωμάτων επισκίαζε τις συνομιλίες γύρω από το Brexit για χρόνια, όχι τόσο λόγω της οικονομικής του σημασίας, όσο της πολιτικής του ουσίας.