ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ Γιώργος Καπόπουλος
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Ο Πέτερ Μπόφινγκερ, πρώην μέλος του Συμβουλίου Οικονομικών Εμπειρογνωμόνων της Γερμανίας, είπε δυνατά αυτό που πολλοί σκέφτονται αλλά δεν έχουν το θάρρος να το πουν δημόσια.

Ο κόφτης χρέους και το Σύμφωνο Σταθερότητας δεν θα επιτρέψουν στη Γερμανία να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις της επόμενης δεκαετίας όπως η κλιματική αλλαγή, η ψηφιοποίηση και η καινοτομία.Με άλλα λόγια, η έλλειψη βούλησης και δυνατότητας επαρκούς χρηματοδότησης των παραπάνω προκλήσεων οδηγεί τους τρεις εταίρους της επόμενης κυβέρνησης, Σοσιαλδημοκράτες, Πράσινους και Φιλελεύθερους, σε μια ενότητα του ελάχιστου κοινού παρονομαστή.

Ετσι, ο τρικομματικός συνασπισμός που αποκαλείται «φωτεινός σηματοδότης» κινδυνεύει να κολλήσει στο πορτοκαλί χρώμα.

Ολα δείχνουν ότι η επόμενη κυβέρνηση στο Βερολίνο θα είναι σε ευθεία συνέχεια με την απερχόμενη, δηλαδή ένας μερκελισμός χωρίς τη Μέρκελ.

Χωρίς όραμα για την Ευρώπη, τα τρία κόμματα που σε λίγες βδομάδες θα είναι κυβερνητικοί εταίροι αδυνατούν να συζητήσουν και να συνθέσουν ένα masterplan για τη Γερμανία.

Ετσι, ο κόφτης χρέους που έχει ενσωματωθεί στο Σύνταγμα και χρειάζεται πλειοψηφία των δύο τρίτων για να τροποποιηθεί προβάλλει από ασπίδα της χρηστής δημοσιονομικής διαχείρισης ως σοβαρή υποθήκη.

Με το χαμηλό ποσοστό χρέους επί του ΑΕΠ και τα σημερινά αρνητικά επιτόκια, η Γερμανία θα μπορούσε από προνομιακή θέση ισχύος να χρηματοδοτήσει ένα φιλόδοξο πρόγραμμα για το μέλλον μέσω δημόσιου δανεισμού.

Η διάσταση ανάμεσα στον τακτικισμό και τη στρατηγική στόχευση είναι μια παλιά γερμανική παράδοση.

Οταν στις αρχές του 20ού αιώνα η Γαλλία και η Ρωσία υπέγραψαν στρατιωτική συμμαχία, πανικόβλητη η κυβέρνηση στο Βερολίνο ζήτησε από τον επικεφαλής του Γενικού Επιτελείου στρατηγό Φον Σλίφεν να συντάξει ένα σχέδιο ώστε η χώρα να μη βρεθεί ανάμεσα σε δύο πολεμικά μέτωπα.

Το σχέδιο ήταν η επιτομή της επιχειρησιακής τελειότητας και προέβλεπε σε πρώτη φάση συντριπτική επίθεση κατά της Γαλλίας και στη συνέχεια επίθεση κατά της Ρωσίας.

Υπήρχε όμως ένα μικρό πρόβλημα: για να είναι ταχύτατη και αποτελεσματική η εισβολή στη Γαλλία, έπρεπε να παραβιαστεί η ουδετερότητα του Βελγίου την οποία είχε εγγυηθεί η Μεγάλη Βρετανία.

Ετσι, ένα σχέδιο που είχε ως στόχο να αποτρέψει τον ταυτόχρονο πόλεμο με δύο δυνάμεις οδήγησε στην εμπλοκή και μιας τρίτης!