Ηδη με την «1900» η Alfa Romeo είχε καταφέρει να συνδέσει άρρηκτα τα οικογενειακά της μοντέλα με τις επιτυχίες που αυτά κατακτούσαν στους αγώνες.
Το 1955 η παρουσίαση της Giulietta θα ερχόταν να συνεχίσει αυτήν την παράδοση, αλλά θα χρειαζόταν ο ιδιοφυής Elio Zagato για να καλύψει το κενό στην κατηγορία GT με την ελαφριά και εξαιρετικά αεροδυναμική Giulietta SZ.
Μέχρι το τέλος της δεκαετίας του 1950, η οικογένεια της Giulietta ήταν ιδιαίτερα πολυπληθής, με τις τετράθυρες Giulietta και Giulietta T.I., τις ανοιχτές εκδόσεις Spider και Spider Veloce του Pininfarina και τα εξίσου γοητευτικά κουπέ Sprint και Sprint Veloce του Bertone.
Σε αντίθεση με τις τετράθυρες «αδελφές» της, η Giulietta Sprint Veloce δεν είχε καταφέρει σημαντικές επιτυχίες στην κατηγορία GT, λόγω κυρίως του μεγαλύτερου βάρους της σε σχέση με τον ανταγωνισμό. Οπως συμβαίνει συχνά στην ιστορία, η λύση στο πρόβλημα ήρθε σε μεγάλο βαθμό λόγω της τύχης.
Ο Massimo Leto di Priolo, οδηγός αγώνων από το Μιλάνο, «τραυμάτισε» την Giulietta Sprint Speciale του και αποφάσισε να την επισκευάσει στον «καροσερίστα» Elio Zagato, ο οποίος είχε ήδη χτίσει τη φήμη του μέσω των ξεχωριστών και χαμηλού βάρους αμαξωμάτων που έφτιαχνε από αλουμίνιο.
Το σχήμα «αυγού» που χαρακτήριζε αρκετές από τις δημιουργίες του Zagato εφαρμόστηκε και στο αυτοκίνητο του Leto, με το χαμηλότερο βάρος και τη βελτιωμένη αεροδυναμική να φέρνουν τον Μιλανέζο οδηγό στην πρώτη θέση του αγώνα της Μόντσα του 1956 για το Coppa Intereuropa, στο τιμόνι της Giulietta Sprint Veloce by Zagato.
Το αποτέλεσμα δεν άργησε να τραβήξει το ενδιαφέρον και άλλων οδηγών που παρά το ότι δεν είχαν «τραυματίσει» τις δικές τους Sprint Veloce έσπευσαν να τις τροποποιήσουν στο αυτοκίνητο που θα έμενε στη συνέχεια γνωστό στην ιστορία ως Giulietta Sprint Zagato και θα έκανε το επίσημο ντεμπούτο του στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης το 1960.
Οι αγώνες έδωσαν την αφορμή και για περαιτέρω εξέλιξη του μοντέλου. Το 1961, ένας άλλος οδηγός αγώνων, ο Francesco De Leonibus, κατάφερε στη Μόντσα να πετύχει με την Giulietta Sprint Zagato την απίστευτη τελική, για ένα αυτοκίνητο με λιγότερο από 100 ίππους, των 222 χλμ./ώρα.
