Η σιωπηρή κραυγή της μάνας
Η ζωή, μου είπαν, είναι δώρο!
Δώρο Θεού να είσαι μάνα!
Δίνοντας ζωή ξαναγεννιέσαι και συ
Είσαι πλέον έτοιμη να ξεπεράσεις κάθε δυσκολία, κάθε εμπόδιο, αρκεί να βλέπεις το παιδί σου να χαμογελά.
Και υπάρχουν τόσες δυσκολίες σαν γεννιέσαι μάνα στα 15 σου.
Νιώθεις όμως τόσο δυνατή σαν το βλέπεις να μεγαλώνει, γιατί μόνο εσύ ξέρεις πόσα ξεπέρασες και πόσα άντεξες για να τα καταφέρεις.
Η μάνα νιώθει πάντα τυχερή, έχει ένα ζωντανό όνειρο μπροστά της, δεν υπάρχει το πριν ούτε το μετά… υπάρχει μόνο το παιδί της.
Κ όμως η αξία της ζωής δεν είναι ίδια για όλα τα παιδιά και ας γεννιούνται όλα με τον ίδιο πόνο!
Μόνο μια μάνα μπορεί να το νιώσει και μακάρι καμιά μάνα να μην το βιώσει.
Να θάβει την ψυχή της ενώ η ίδια αναπνέει, να χάσει το φως της ενώ ακόμα βλέπει.
Να χάσει το σπλάχνο της από ανθρώπινο χέρι.
Το χέρι που θα άπλωνε για να ζητήσει βοήθεια.
Δεν είναι όλα τα παιδιά ίσα, ούτε στη ζωή αλλά ούτε και στο θάνατο.
Σύλλογος Γυναικών Ρομά Δενδροποτάμου
(πηγή: Facebook)
