Πρόκειται για έναν από τους πλέον ιστορικούς κινηματογράφους, που ευτυχώς ακόμη λειτουργεί, προβάλλει εξαιρετικές ταινίες (κυρίως art house), κάνοντας τη διαφορά.
Ξέρεις σχεδόν με βεβαιότητα πως αν πας να δεις ταινία στο «Αστυ», το λιγότερο θα είναι απλώς πολύ καλή. Από την άλλη, είναι τουλάχιστον παρήγορο (εκεί μας κατάντησαν!) ένας τέτοιος κινηματογράφος να είναι στο κέντρο της πόλης – μιας πόλης που όπως το πάει ο δήμαρχός της σε λίγο δεν θα την αναγνωρίζουμε… δεν ξέρω και αν θα μπορούμε καν να την περπατάμε.
Πάντως, πάνω στην πλατεία Κοραή (εκεί που είναι η έξοδος του μετρό Πανεπιστήμιο) το «Αστυ» υπάρχει και λειτουργεί. Λίγα μέτρα κάτω από την επιφάνεια μεν, αλλά πολλά πάνω από τον μέσο όρο μιας πολιτισμικής διαδρομής με συνέπεια. Ως σινεμά, έχει κλείσει αισίως τα 82 του χρόνια, καθώς ξεκίνησε να λειτουργεί το 1939.
Πρόσφατα η εταιρεία διανομής και προβολής ταινιών ΑMA Films της οικογένειας Στεργιάκη (πατέρας και δύο γιοι, Γιώργος και Δημήτρης) έκλεισε τα 30 της χρόνια. «H απόδοση του ιταλικού “Aμα” στα ελληνικά θα μπορούσε να είναι “Αγάπα”. Και όντως η νεαρή της ιστορίας μας αγάπησε με πάθος και λάτρεψε το σινεμά», λέει ο Γιώργος Στεργιάκης.
Ολα αυτά τα χρόνια, τα αδέρφια Στεργιάκη προσπαθούν να δώσουν το καλύτερο (του) σινεμά στο κοινό. Και συνεχώς «σκαρφίζονται» νέες δράσεις. Η πιο γνωστή αυτών είναι το Ταινιόραμα, που συνήθως ξεκινά Μάιο και κρατάει για εβδομάδες: κάθε μέρα πολλές ταινίες (πάντα με πολύ οικονομικό εισιτήριο – κάτι που διατηρείται και στις χειμερινές, καθημερινές προβολές), αφιερώματα σε σκηνοθέτες, ειδικές προβολές. Τώρα, οι Γιώργος και Δημήτρης ετοίμασαν κάτι ακόμη: έναν ξεχωριστό χώρο για το σινεμά, μέσα στο ίδιο το σινεμά.
Ανοιξε πριν από ακριβώς μία εβδομάδα. Κατεβαίνοντας τα γνωστά σκαλιά του κινηματογράφου, πριν από τη σκοτεινή αίθουσα, ένας νέος χώρος σε καλωσορίζει: ένας πολυχώρος γεμάτος σινεμά! Βιβλία, αφίσες, δίσκοι, cd, dvd, περιοδικά… Ολα συλλεκτικά, ενδιαφέροντα και κάποια ιδιαίτερα σπάνια. Ξεχωρίσαμε την αφίσα της ταινίας «Το μωρό της Ρόζμαρι» όπως αυτή βγήκε στην Πολωνία. Πρέπει να υπάρχουν το πολύ πέντε από αυτές παγκοσμίως (οι Ανατολικοευρωπαίοι καλλιτέχνες δημιουργούσαν πολύ διαφορετικές αφίσες από τους Αμερικανούς). Αλλά και τα κείμενα για τον κινηματογράφο του Μπάμπη Ακτσόγλου ή την ταινία «Τραγούδια από τον δεύτερο όροφο» που δεν παίζεται καν στην τηλεόραση πλέον. Ή ολόκληρη τη συλλογή της Hammer Films. Και όλα αυτά σε πολύ οικονομικές τιμές (1-8 ευρώ).
«Τραβήξαμε μεγάλο ζόρι για να συλλέξουμε όλο αυτό το υλικό, που είναι και πολύ σπάνιο. Δουλέψαμε γι’ αυτό από την αρχή της πανδημίας. Το κάναμε για να μπορέσουμε να δώσουμε και στα νέα παιδιά την ευκαιρία να γνωρίσουν κάποιες παλαιότερες, εξαιρετικές ταινίες, που δεν τις βρίσκεις σε καμία πλατφόρμα», μας λέει ο Δημήτρης Στεργιάκης. Ο χώρος, εκτός από τις ώρες λειτουργίας του κινηματογράφου, θα είναι ανοιχτός και κάθε πρωί τις καθημερινές, 12.00-14.00… Εμείς, πάντως, βρήκαμε το νέο μας στέκι.
-320x213.jpg)
