Η ήττα της ΑΕΚ χθες το βράδυ στην Τούμπα αποτελεί πρώτα απ’ όλα τακτική πανωλεθρία. Πραγματικά είναι από τα πολύ χαρακτηριστικά ματς που είναι τόσο εμφανή τα στοιχεία και στην προβληματική προετοιμασία και στη διαχείριση του αγώνα από πλευράς ενός προπονητή. Στην προκειμένη περίπτωση του Βλάνταν Μιλόγεβιτς. Χωρίς κανείς να μπορεί να αγνοήσει τα προβλήματα που δημιούργησαν για τη σύνθεση από τη μέση και μπροστά οι απουσίες τόσο του Αμραμπατ όσο και του Μάνταλου, ο Μιλόγεβιτς σε αφήνει με την εντύπωση πως σχεδίασε ένα ματς σκεπτόμενος μόνο τη δική του ομάδα κι όχι πως είχε αντίπαλο.
Mε ένα… άνετο 4-2-3-1 απέναντι στο βασικό δυνατό στοιχείο του ΠΑΟΚ αυτή την περίοδο, δηλαδή την τριάδα στα χαφ με Κούρτιτς, Σβαμπ και Αουγκούστο. Με τον έναν από τους δύο αμυντικογενείς χαφ να είναι ο εξαιρετικά κακός Λε Ταλέκ, που έτσι κι αλλιώς είναι βαρύς και δεν του ταιριάζει να απομακρύνεται πολύ από τους στόπερ, και ο άλλος ο Σιμάνσκι -ο μοναδικός παίκτης που μπορούσε να τρέξει- και μπροστά τους ένα καθαρό «δεκάρι», ο Γέβτιτς, που δεν είχε συμμετοχή στο ανασταλτικό παιχνίδι.
Ο Λουτσέσκου, όταν είδε πως ο αντίπαλος τεχνικός τού είχε… σερβίρει το κέντρο, δεν είχε παρά να ζητήσει κι από τον Μπίσεσβαρ να συγκλίνει προς τα μέσα όποτε είχε την ευκαιρία, για να δημιουργήσει απόλυτη αποδιοργάνωση στη διάταξη της ΑΕΚ. Το πιο χαρακτηριστικό είναι πως ο τεχνικός της ΑΕΚ ένα ζήτημα δομικό και πολύ προφανές δεν έκανε τίποτα σε όλη τη διάρκεια του ματς για να το αντιμετωπίσει. Εχει θέμα με λειψανδρία στον άξονα ειδικά, καθώς και ο Σιμόες πρώτη φορά χθες πάτησε γήπεδο μετά τον Φλεβάρη, αλλά το ματς… φώναζε για την ανάγκη να περάσει προς τα μέσα ο Τσούμπερ που ήταν σε καλή βραδιά. Ομως η αδυναμία της ομάδας να τον βοηθήσει τον έφερε σταδιακά στα επίπεδα του συνόλου.
Οι δε παρεμβάσεις του τεχνικού της ΑΕΚ ήταν εντυπωσιακά άσχετες με αυτά που φάνταζαν ως προκλήσεις για την ομάδα του. Εβγαλε τον Σιμάνσκι κι όχι τον Λε Ταλέκ, πέρασε τον Σάκχοφ κι έπαιξε 4-4-2 με τους δύο πιο αργούς παίκτες της ομάδας του στα χαφ! Στη συνέχεια έκανε αλλαγή αριστερού μπακ! Με τον Μοχαμαντί αντί του Χατζισαφί, που παρεμπιπτόντως ήταν από τους καλύτερους παίκτες της ΑΕΚ.
Η ΑΕΚ, κόντρα στην τακτική «γύμνια», βρήκε φάσεις, αφού τα προβλήματα της άμυνας του ΠΑΟΚ είναι γνωστά, αλλά δεν τις εκμεταλλεύτηκε. Μερικές φορές κάποιες φάσεις μπορούν να αλλάξουν ένα αρνητικό μομέντουμ κι εκεί μόνο μπορούσε χθες να βρει σωτηρία η Ενωση.
Η κουβέντα σε ατομικό επίπεδο, με εξαίρεση προφανείς περιπτώσεις όπως χθες βράδυ ο Λε Ταλέκ, αναγκαστικά πάει πίσω. Και στο κέντρο της άμυνας και στο δεξί άκρο υπάρχουν σοβαρά ερωτήματα. Ομως κάθε προπονητής βασικά ψάχνει τρόπο να καλύψει τις αδυναμίες της ομάδας του και να τονίσει τα καλά της στοιχεία. Ο Μιλόγεβιτς με το 4-3-3 στο Ηράκλειο και τον Τσούμπερ εσωτερικό χαφ έδειξε να βρίσκει την ισορροπία, τουλάχιστον απέναντι σε αντίπαλο του επιπέδου του ΟΦΗ, ανεξάρτητα από το τι έγινε στο τέλος. Σε όλα τα υπόλοιπα ματς, ανεξάρτητα ποιους έχει και ποιους δεν έχει στη διάθεσή του, ο Μιλόγεβιτς αδυνατεί να βρει απαντήσεις στα σημεία που για την ΑΕΚ στο ξεκίνημα της σεζόν δείχνουν «τρύπες».
Φυσικά έπειτα από τέσσερις αγωνιστικές και την ΑΕΚ να μην είναι μακριά από την κορυφή είναι περίεργη κάθε κουβέντα για τον προπονητή, αλλά προς το παρόν κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί πως ο Μιλόγεβιτς αποτελεί μέρος των προβλημάτων και όχι των λύσεων.
