Η μόδα, τα ιδρύματα και οι ξεχωριστοί άνθρωποι

Τα τελευταία αρκετά χρόνια, είναι γνωστό πως είναι πολύ της μόδας τα ιδρύματα. Για να εξασφαλίσουν τα λεφτά τους και για να τους εξασφαλίσουν τα λεφτά τους μια θέση στην αθανασία, άνθρωποι με πολλά χρήματα, μεγάλοι οργανισμοί κ.λπ. φτιάχνουν ιδρύματα για φιλανθρωπικούς σκοπούς και μ’ αυτόν τον τρόπο προσφέρουν κάτι και αποκτούν σεβασμό, αλλά, εδώ που τα λέμε, και από την εφορία εκπίπτουν χρήματα.

Φυσικά, όλα τα ιδρύματα δεν είναι σοβαρά -για να πούμε του στραβού το δίκιο τα ιδρύματα έχουν τον χαρακτήρα αυτού που τα φτιάχνει, αν και σ’ αυτόν τον τομέα υπάρχουν εξαιρέσεις.

Φυσικά, υπάρχουν ιδρύματα και ιδρύματα. Πλουσιότερα και φτωχότερα, με σοβαρό προσανατολισμό ή με πιο «πιασάρικη» θεματολογία, άλλα επιτελούν έργο και άλλα… δεν επιτελούν έργο…

Η Εθνική Τράπεζα, πριν από κάποιες δεκαετίες, αποφάσισε να φτιάξει ένα ίδρυμα πνευματικού περιεχομένου. Και πρέπει να πούμε εξαρχής πως τα κατάφερε μοναδικά. Από την αρχή μέχρι και τώρα, ήταν ανεξάρτητο από τη μαμά-τράπεζα, η οποία γενναιόδωρα, είναι αλήθεια, πλήρωνε, αλλά συγχρόνως είχε φροντίσει να έχει τους σωστούς ανθρώπους στις σωστές θέσεις…

Αρκετά χρόνια τώρα, ειδικά το Μορφωτικό Ιδρυμα της Εθνικής Τραπέζης το διηύθυνε ένας πραγματικός ποιητής, από τους πιο σημαντικούς στην Ελλάδα σήμερα, ο Διονύσης Καψάλης. Και, απ’ ό,τι φάνηκε, όλα αυτά τα χρόνια δεν ήταν απλώς πως ήταν ένας πνευματικός άνθρωπος, αλλά κυρίως πως μπορούσε να οργανώσει και να κάνει πράξη τις ωραίες ιδέες του, πράγμα όχι πάντα σίγουρο ότι θα γίνει…

Το πέρασμα του Διονύση Καψάλη από τη διεύθυνση του Μορφωτικού Ιδρύματος Εθνικής Τραπέζης πραγματικά έγραψε ιστορία και είναι παράδειγμα για τη σωστή λειτουργία παρόμοιων ιδρυμάτων…

Εξαιρετικές εκδηλώσεις, εκδόσεις που έγραψαν ιστορία και πολλά άλλα, δεν χρειάζεται να επαναλαμβάνουμε τα γνωστά…

Και, βέβαια, το «μπράβο», όπως ήταν το φυσιολογικό, το εισέπραττε η Εθνική Τράπεζα, η μητέρα Εθνική Τράπεζα του ιδρύματος…

Πριν από λίγους μήνες, έμαθα πως ο Διονύσης Καψάλης απομακρύνθηκε από τη θέση του. Δεν μ’ αρέσει ν’ ανακατεύομαι σε ξένες υποθέσεις, αλλά διακριτικά ρώτησα το «γιατί». Εμαθα πως η Εθνική Τράπεζα αποφάσισε ν’ αλλάξει τη φιλοσοφία του ιδρύματός της, να κάνει κάτι διαφορετικό, τέλος πάντων.

Φυσικά, κανείς δεν ήξερε ακριβώς να μου πει το πώς και το γιατί, αλλά ούτε και ‘γω προσπάθησα να μάθω παραπάνω. Μετά έμαθα και την καινούρια διοίκηση και, βέβαια, δεν έχω παρά να περιμένω να δω και να κρίνω ενδεχομένως την καινούρια εποχή του Ιδρύματος…

Δεν έχω λόγο να κρίνω ανθρώπους πριν δω τη δουλειά τους και ασφαλώς δεν έχω το δικαίωμα να προσπαθώ να επιβάλω οποιαδήποτε γνώμη σε ανθρώπους πού βάζουν τα λεφτά τους…

Το τι θα γίνει θα το δούμε. Και προσωπικά εύχομαι μέσα από την καρδιά μου «καλή επιτυχία» στην καινούρια διοίκηση…

Αλλά, βέβαια, δεν είναι εποχές για να χάνει κανείς από τέτοιες θέσεις ανθρώπους σαν τον Διονύση Καψάλη και ασφαλώς αυτό που σίγουρα μπορώ να πω είναι ένα μεγάλο ευχαριστώ στον άνθρωπο και όλα όσα έκανε όλο αυτό το διάστημα και είναι σίγουρο πως η Εθνική Τράπεζα του οφείλει πολλά…

Καλή συνέχεια σε όλους…