Προληπτική απαξίωση;

Ποτέ άλλοτε πολιτικός ηγέτης δεν απαξιώθηκε προληπτικά με μια τόσο μεγάλη προεξόφληση όχι απλώς της αποτυχίας του αλλά του μοιραίου ρόλου του σε μια κρίσιμη στιγμή.

Ο λόγος για τον ηγέτη των Φιλελευθέρων Λίντνερ που διεκδικεί εμμονικά και αδιαπραγμάτευτα το υπουργείο Οικονομικών στην υπό συγκρότηση τρικομματική κυβέρνηση του Σολτς.

Διάσημοι οικονομολόγοι, επισημαίνει το Politico στο πρόσφατο τεύχος του, προειδοποιούν ότι οι «γερακίσιες» δημοσιονομικές του θέσεις αντιπροσωπεύουν θανάσιμο κίνδυνο για το ευρώ.

Το σχετικό δημοσίευμα αρχίζει με το ερώτημα «Υπουργός Οικονομικών ή FuckUp;»

Το τελευταίο που χρειάζεται η Γερμανία και η Ευρώπη είναι ένας υπουργός Οικονομικών που θα αναρτήσει στο υπουργείο τη σημαία της συντηρητικής δημοσιονομικής πολιτικής, υπογραμμίζουν σε άρθρο τους στην Die Zeit οι οικονομολόγοι Στίγκλιτς και Τουζ.

Τι απαντά ο Λίντνερ;

«Οι αριστεροί Αμερικανοί οικονομολόγοι του χρέους απλά ελπίζουν στον πληθωρισμό»!

Ο Λίντνερ δεν είναι η εξαίρεση αλλά η επιβεβαίωση του κανόνα της μετάλλαξη του κόμματός του από κεντρώο μπαλαντέρ στην εποχή Γκένσερ και σκληρή δογματική Δεξιά στα δεξιά της CDU-CSU.

Στην Ελλάδα είναι ακόμη νωπές οι αναμνήσεις από τους δυο υπουργούς Οικονομίας του FDP, τον Μπρούντερλε και στη συνέχεια τον Ρέσλερ, οι δηλώσεις των οποίων ξεπερνούσαν την κυνική ωμότητα του Σόιμπλε.

Το κόμμα των φιλελευθέρων υπό την ηγεσία του Βεστερβέλε εκτινάχθηκε στις εκλογές του 2009 στο ποσοστό του 15% και συγκυβέρνησε ως ήσσων εταίρος των Χριστιανοδημοκρατών μέχρι το 2013.

Η φορτισμένη δογματική συντηρητική προσέγγιση των Φιλελευθέρων στα υπουργεία Εξωτερικών και Οικονομίας οδήγησε στην ελεύθερη πτώση της επιρροής τους, με συνέπεια στις εκλογές του 2013 να μην πιάσουν το όριο του 5% και να μείνουν εκτός Βουλής.

Το γερμανικό παράδοξο σε όλο το μεγαλείο του, καθώς διάχυτη είναι η ανησυχία για την περιχαράκωση του Βερολίνου στη γραμμή πλεύσης του Σόιμπλε τη στιγμή που για πρώτη φορά μετά το 2005 οι Σοσιαλδημοκράτες ετοιμάζονται να αναλάβουν τα ηνία της καγκελαρίας.

Ο ιστορικός ηγέτης της βαυαρικής Δεξιάς Στράους –στενός φίλος ειρήσθω εν παρόδω του Μάο Τσε Τουνγκ και του Εμβέρ Χότζα– είχε γίνει διάσημος από τη φράση: «πιο δεξιά από μένα είναι ο τοίχος».

Αν ζούσε σήμερα, σίγουρα θα έλεγε ότι πιο δεξιά από αυτόν είναι ο Λίντνερ…