Το μήνυμα της κάλπης του πρώτου γύρου των ιταλικών δημοτικών εκλογών είναι σαφές: η Κεντροαριστερά κερδίζει έδαφος, η Λέγκα χάνει σημαντικό ποσοστό δυνάμεων και τα Πέντε Αστέρια βρίσκονται επίσης σε καθοδική πορεία. Οσο για τη συμμετοχή, το 54,7% δείχνει ότι οι Ιταλοί είναι κάθε άλλο παρά ενθουσιασμένοι. Η Φόρτσα Ιτάλια του Μπερλουσκόνι, έστω και με μειωμένες δυνάμεις, δεν εξαφανίζεται, ενώ τα ακροδεξιά Αδέλφια της Ιταλίας ενισχύονται. Αυτά σε ό,τι αφορά τις ψήφους των διαφόρων κομμάτων.
Οι υποψήφιοι δήμαρχοι, παράλληλα, επιφύλαξαν ορισμένες εκπλήξεις: επανεκλέγεται ήδη από τον πρώτο γύρο ο κεντροαριστερός δήμαρχος του Μιλάνου, Μπέπε Σάλα. Κερδίζουν, επίσης, τη μάχη για τη δημαρχία οι προοδευτικοί υποψήφιοι στην Μπολόνια και τη Νάπολη, με πάνω από το 60% των ψήφων και την υποστήριξη επίσης των Πέντε Αστέρων.
Στο Τορίνο ο κεντροαριστερός Στέφανο Λορούσο περνά ως «φαβορί» στον δεύτερο γύρο, ενώ στην Τεργέστη προβάδισμα έχει, κατά παράδοση, ο υποψήφιος της Κεντροδεξιάς. Στη Ρώμη η μάχη δεν έχει ακόμη κριθεί. Μέχρι αργά χθες βράδυ, η καταμέτρηση μας έλεγε ότι εισιτήριο για τον δεύτερο γύρο παίρνουν ο κεντροδεξιός Ενρίκο Μικέτι (30,3% των ψήφων) και ο κεντροαριστερός πρώην υπουργός Οικονομικών Ρομπέρτο Γκουαλτιέρι (με 27,4%). Η απερχόμενη δήμαρχος των Πέντε Αστέρων Βιρτζίνια Ράτζι δεν τα πήγε ούτε καλά, αλλά ούτε και τραγικά: βάσει του 70% της καταμέτρησης εξασφάλισε το 21% των ψήφων και ο κεντρώος, αυτόνομος υποψήφιος Κάρλο Καλέντα το 18%.
Ψυχρά σκεπτόμενοι, ο Γκουαλτιέρι έχει περισσότερες πιθανότητες εκλογής, διότι τόσο η Ράτζι όσο και ο Καλέντα είναι πιο κοντά στην Κεντροαριστερά απ’ ό,τι στη μετριοπαθή και στην Ακρα Δεξιά, οι οποίες στηρίζουν τον Μικέτι. Είναι γνωστό όμως ότι στις δημοτικές εκλογές όλα είναι σχετικά ρευστά, ότι οι οδηγίες των κομμάτων και των χαμένων του πρώτου γύρου δεν αποτελούν ποτέ απόλυτη εγγύηση εκλογής. Εχουμε μπροστά μας, δηλαδή, ακόμη δύο εβδομάδες ρωμαϊκής –γεμάτης πάθος– προεκλογικής εκστρατείας.
Κάποιες βασικές πολιτικές εκτιμήσεις: Η Κεντροαριστερά κερδίζει, παρά τους συχνά υπερβολικά χαμηλούς τόνους του γραμματέα του Δημοκρατικού Κόμματος, Ενρίκο Λέτα. Ο οποίος, πάντως, κέρδισε την έδρα της Βουλής στη Σιένα, σε αναπληρωματική ψηφοφορία. Η ιταλική Αριστερά δεν καταφέρνει να κάνει τη διαφορά και πολλά στελέχη της ετοιμάζονται να επιστρέψουν στους Δημοκρατικούς.
Οσο για τα Πέντε Αστέρια, έστω και αν προσπάθησαν να ανανεωθούν με τη νέα ηγεσία του Τζουζέπε Κόντε, δεν καταφέρνουν να ανακόψουν την καθοδική πορεία τους. Η συμμαχία με την Κεντροαριστερά –και σε εθνικό επίπεδο– είναι μονόδρομος για να μην εξαφανιστούν, τουλάχιστον στο άμεσο μέλλον.
Η Δεξιά αντιμετωπίζει μεγάλες δυσκολίες. Οι περισσότεροι υποψήφιοι δήμαρχοι της παράταξης δεν «έπεισαν» τους Ιταλούς. «Τους διαλέξαμε πολύ αργά», παραδέχτηκε ο ίδιος ο Σαλβίνι. Αλλά τα προβλήματα είναι σαφώς βαθύτερα: η Λέγκα χάνει έδαφος και ο ίδιος ο Σαλβίνι κινδυνεύει να «συνταξιοδοτηθεί». Ο Μπερλουσκόνι αφήνει συνεχώς ανοιχτές διόδους επικοινωνίας με την Κεντροαριστερά και η Ακρα Δεξιά των Αδελφών της Ιταλίας μπορεί να ξεπερνά τη Λέγκα στα διάφορα γκάλοπ, αλλά δεν διαθέτει στελεχικό δυναμικό και τρομάζει κάθε νοήμονα, μετριοπαθή ψηφοφόρο.
Είναι σαφές ότι μετά τον δεύτερο γύρο, σε δύο εβδομάδες, οι μέχρι τώρα υπόγειες εντάσεις πρόκειται να γίνουν εμφανέστατες και να φέρουν σημαντικές αλλαγές στην πολιτική σκηνή της χώρας.
