Πώς να εξηγήσουμε την ωμή κυβερνητική παρέμβαση σε μια υπόθεση που υποτίθεται ότι εξετάζεται από τη Δικαιοσύνη;
Ασφαλώς δεν μας ξαφνιάζει η στάση του υπουργού Αδ. Γεωργιάδη. Οπως συνηθίζει, φρόντισε να είναι ο πρώτος που έδωσε συγχαρητήρια στους αστυνομικούς για τη μεγάλη τους επιτυχία. Και μόλις διαπίστωσε ότι σιωπηλά τον επιδοκιμάζει ο πρωθυπουργός, επανήλθε δριμύτερος. Επί χρόνια ο πρώην γραμματέας του ΛΑΟΣ πολιτευόταν ως πολέμιος κάθε «διαφορετικού», ενώ ειδικά για τους Ρομά είχε καταθέσει πλήθος ρατσιστικών ερωτήσεων στη Βουλή, σε συνεργασία συνήθως με τον Θάνο Πλεύρη. Ενδεικτικά, σημειώνω τις ερωτήσεις για τους Ρομά στην Αττική Οδό (12.7.2010), για τους Ρομά στο Χαλάνδρι (14.10.2010), για τους Ρομά στον Κολωνό (28.12.2010).
Αυτή τη φορά πάντως ξεπέρασε τον εαυτό του, σε σημείο που έφτασε να τον «αδειάσει» ακόμα κι ο παλιός του συναγωνιστής Μάκης Βορίδης, ο οποίος βέβαια είχε συνυπογράψει κάποιες από τις ερωτήσεις εκείνες. Τώρα πάντως ο υπουργός Εσωτερικών επιλέγει να είναι και με τον αστυφύλακα και με τον χωροφύλακα (κυριολεκτικά), επιδοκιμάζοντας την επίσκεψη Θεοδωρικάκου στους κρατούμενους υφισταμένους του.
Ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη δεν προέρχεται βέβαια από το ΛΑΟΣ, αλλά ως επαγγελματίας δημοσκόπος βρήκε τρόπο να χαϊδέψει τα αυτιά του ακροδεξιού ακροατηρίου που καθώς φαίνεται αποτελεί το κρυφό αντικείμενο του προεκλογικού πόθου του κ. Μητσοτάκη. Γνωρίζουμε, βέβαια, ότι δύσκολα κάποιος πολιτικός προϊστάμενος των δυνάμεων της εσωτερικής καταστολής αποφεύγει τον πειρασμό να το παίξει σερίφης. Το είδαν οι παλιοί με τον Μπάλκο, το ζήσαμε όλοι με τον Χρυσοχοΐδη. Οι πιο ψαγμένοι καμώνονται ότι ακολουθούν το δόγμα της μηδενικής ανοχής του Ρούντολφ Τζουλιάνι, αλλά όλοι αισθάνονται υποχρεωμένοι να υμνούν τους πραίτορες όπως ο Πολύδωρας.
Ομως εδώ δεν πρόκειται για έναν υπουργό, αλλά για σύσσωμη την κυβέρνηση και τελικά τον ίδιο τον πρωθυπουργό που παραβιάζουν κάθε κανόνα δικαίου, γράφοντας στα παλιά τους τα παπούτσια τα ανθρώπινα δικαιώματα, τη συνταγματικά κατοχυρωμένη ισοπολιτεία και την ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης. Αλλά η αστυνομική ασυδοσία δεν πλήττει την αντιπολίτευση. Πλήττει τη δημοκρατία.
