Το ελληνικό ποδόσφαιρο προχωράει χάρη και στις αντιφάσεις του

Το ελληνικό ποδόσφαιρο προχωράει μέσα στο χρόνο έχοντας κατά βάση ως καύσιμη ύλη δύο βασικά συστατικά στοιχεία: τις αντιφάσεις του και την απεριόριστη αγάπη που του έχει ακόμα μεγάλο ποσοστό του εγχώριου πληθυσμού. Γιατί φερ΄ ειπείν μπορεί η Εθνική ομάδα την περασμένη Κυριακή με γκολ στις καθυστερήσεις να χάνει καθοριστικούς βαθμούς στο Κόσοβο και να αρχίζει μετά η εκδήλωση του αγαπημένου μας σπορ, του ξεσπαθώματος εναντίον δικαίων και αδίκων… Γιατί μπορεί να χάνει η ΕΠΟ το διοικητικό της ηγέτη πριν καν ο ίδιος προλάβει να «νοτίσει» με τον εργασιακό του ιδρώτα τις καρέκλες του θώκου του.

Κι όμως… Μπορεί μέσα σε ένα τέτοιο πλαίσιο η Εθνική του υπό απομάκρυνση Φαν΄τ Σχιπ να λυγίζει τη Σουηδία, την ομάδα που λίγες μέρες πριν νίκησε κοτζάμ Ισπανία, μία παραλίγο (ας όψονται τα πέναλτι του ημιτελικού με την Ιταλία) φιναλίστ του πρόσφατου Euro. Mία Σουηδία που δεν είχε χάσει ούτε ένα βαθμό στη συγκεκριμένη προκριματική φάση για το Μουντιάλ του 2022…

Γιατί μπορεί το πρωτάθλημα της Super League 1 να ξεκινάει χρονικά τελευταίο στην Ευρώπη, γιατί οι τρεις εβδομάδες αναβολής βόλεψαν τις ανέτοιμες ομάδες, που δεν ήταν ούτε λίγες, ούτε και τόσο ανίσχυρες παρασκηνιακά… Αλλά, έχουμε μάθει να προσαρμοζόμαστε. Μετά την πρεμιέρα θυμάται κανένας τις παραγοντικές παλινωδίες του Αυγούστου; Ούτε καν οι ίδιοι οι πρωταγωνιστές τους…

Ο κόσμος έχει ανάγκη ένα ποδόσφαιρο που θα τον συγκινεί και θα τον κρατάει σε εγρήγορση. Περνάμε τόσα πολλά σε όλους τους τομείς της κοινωνικής μας ζωής, που αν δεν είχαμε το ποδόσφαιρο για να ασχολούμαστε με αυτό η καθημερινότητά μας θα ήταν σίγουρα πιο άδεια και κατά πάσα πιθανότητα χειρότερη… Είμαστε εθισμένοι; Ίσως. Σίγουρα, όμως, λατρεύουμε το ποδόσφαιρο τόσο που του συγχωρούμε κάθε παρασπονδία. Γιατί; Γιατί κατά βάση και αυτές οι παρασπονδίες μας επιτρέπουν -ως αφορμές- να ασχολούμαστε μαζί του… Είπαμε. Το ελληνικό ποδόσφαιρο προχωράει χάρη και στις αντιφάσεις του…

Η ΑΕΚ και ο Παναθηναϊκός έφεραν στην πρώτη αγωνιστική μία νότα αισιοδοξίας, κάτι το καινούριο που έβγαζε σχετική προοπτική και σίγουρα είχε «σκοτώσει» σε μεγάλο ποσοστό τη ραθυμία και τη μιζέρια του πρόσφατου παρελθόντος. Αυτά θέλει ο κόσμος. Τίμια προσπάθεια, υγεία, ατομική ποιότητα, απλότητα που συνδυάζεται με αποφασιστικότητα, αλλά και σκέψη που φλερτάρει διαρκώς με τη θετικότητα. Ανανέωση, το καινούριο που κρατάει τις αισθήσεις σε λειτουργία. Τότε συγχωρεί-«παραβλέπει» και τα λάθη και τις αδυναμίες και τα αγωνιστικά κενά. Ίσως γιατί κατά βάθος πιστεύουν οι περισσότεροι πως στο πέρασμα του χρόνου αυτά θα περιοριστούν μέχρι εξαφανίσεως…

Γίνει, δεν γίνει, αυτό, ποδόσφαιρο πάντα θα σημαίνει γκολ, συχνές φάσεις, ατομικές δημιουργίες και εμπνεύσεις, ομαδικές συνεργασίες που δεν σε αφήνουν να χαλαρώσεις στην κερκίδα ή να ψάχνεις το τηλεκοντρόλ, όρεξη, κίνητρο και σωστό τρέξιμο. Εντάξει, δεν γίναμε ξαφνικά προηγμένο δυτικοευρωπαϊκό πρωτάθλημα, επειδή «κιτρινόμαυροι» και «πράσινοι» έστειλαν στα σπίτια τους χαμογελαστούς τους φίλους τους… Ούτε θα γίνουμε… Απλά η Lady Hope πιστεύει πως είναι καλό που στο σήμερα ψάχνουμε τα δικά μας σημεία αναφοράς και αυτά μας «φτιάχνουν»…