Playground Theory: Ευχή και κατάρα για τους καλλιτέχνες τα social media

Οι Playground Theory έχουν μια αξιοπρόσεκτη πορεία στην εναλλακτική μουσική σκηνή, δεν σταματούν να πειραματίζονται σε ύφος, ενώ, πλέον, επιχειρούν και μια επαναπροσέγγιση των κομματιών τους.

Μέσα από τη νέα τους κυκλοφορία “B-sides & otherwise” δίνουν, όπως οι ίδιο λένε, μια «δεύτερη ευκαιρία» σε παλιά τους κομμάτια προτού προχωρήσουν δυναμικά σε ένα νέο μουσικό ταξίδι.

Στην καλοκαιρινή μας συνομιλία μας εξηγούν την απόφαση να κυκλοφορήσουν remixes και να έρθουν σε επαφή με συνεργάτες «εκτός» Playground Theory, αλλά μας αναλύουν και το πώς βιώνει και δημιουργεί ένας μουσικός σε αυτή την ζοφερή περίοδο που διανύουμε.

Νέο album, λοιπόν με ακυκλοφόρητα, αλλά και remixes. Είναι μια προσπάθεια αρχειοθέτησης του παλιού υλικού για να γυρίσει η σελίδα ή σας αρέσει να επιστρέφετε για μια διαφορετική ανάγνωση στα παλιά σας τραγούδια;

Καταρχάς ευχαριστούμε πολύ για μία ακόμα συνέντευξη στην Εφημερίδα των Συντακτών! H απάντηση στην ερώτηση είναι «Ισως λίγο και από τα δύο». Μας άρεσε η ιδέα του Χρήστου Αλεξόπουλου για τη συλλογή, θέλαμε πολύ κάποια από τα παλιά κομμάτια να έχουν μια δεύτερη ευκαιρία να ακουστούν καθώς πιστεύουμε πολύ σε αυτά. Ήταν επίσης μια ευκαιρία να ολοκληρώσουμε πρωτότυπο υλικό.

Στα remixes η επιλογή συνεργατών έγινε με συγκεκριμένο τρόπο και στόχο; Είχατε κι εσείς την επίβλεψη/συμμετοχή ή τους αφήσατε «ελεύθερους» να δώσουν εκείνοι μια διαφορετική εικόνα της μουσικής σας;

Έγινε το δεύτερο. Τα remixes είναι μια ευκαιρία ένα τραγούδι να μεταμορφωθεί σε κάτι διαφορετικό, με φρέσκια ματιά, γιατί όχι και πιο εθιστικό από το πρωτότυπο. Οπότε πιστεύουμε ότι δεν πρέπει να υπάρχει επίβλεψη και συμμετοχή μόνο αν ζητηθεί (π.χ όπως να ξαναγραφτεί η φωνή για να ταιριάζει καλύτερα με την νέα version – Escape the Night)

Υπάρχει κι ένα νέο τραγούδι, το “Free”.  Μιλήστε μας λίγο για την ιστορία του κομματιού;

Μπορεί στην κυκλοφορία να υπάρχουν δύο καινούργια remixes αλλά το Free είναι η μόνη νέα σύνθεση του Β Sides & OtherWise. Ξεκίνησε από μια μπασογραμμή, μας οδήγησε να γράψουμε κάτι πιο γήινο, πιο άμεσο αλλά και για πρώτη φορά με πολιτική χροιά. Εμπνευστήκαμε από την μία μάχη που κερδήθηκε ενάντια στον νεοναζισμό, γνωρίζοντας όμως ότι υπάρχει πολύς δρόμος ακόμα για την εξάλειψη του μίσους για το διαφορετικό. Ήταν βέβαια και το πρώτο κομμάτι που γράψαμε σχεδόν εξ ολοκλήρου χωρίς φυσική επαφή.

Και οι διασκευές; Είναι κάτι που σας ενδιαφέρει; Κάτι που αποτελεί στοίχημα για εσάς ως καλλιτέχνες ή είναι ο δικός σας φόρος τιμής σε αγαπημένους καλλιτέχνες; Εν προκειμένω τους Dead Can Dance;

Όσες διασκευές έχουμε κάνει είναι κυρίως επειδή αγαπάμε πολύ τα κομμάτια και τους καλλιτέχνες. Θέλουμε πολύ να βγει ένα απολαυστικό αποτέλεσμα, με σεβασμό στο πρωτότυπο και πάντα με το δικό μας λιθαράκι. Το συγκεκριμένο κομμάτι ήταν πάντα από τα αγαπημένα μας και φανταστήκαμε σε αυτά μια πιο 90ς χροιά, ένα πιο urban στοιχείο. Από όσο ψάξαμε δεν βρήκαμε κάποια διασκευή πέρα από metal και post punk (κυρίως συγκροτήματα τέτοιου ύφους διασκευάζουν Dead can Dance και ειδικά αυτό το κομμάτι που είναι από τα πιο σκοτεινά τους) και είμαστε πολύ χαρούμενοι για αυτό.

Πώς είναι λοιπόν η κυκλοφορία μέσα στην πανδημία; Προσαρμοστήκατε στις νέες συνθήκες για να δημιουργήσετε μουσική;

Ήμασταν αρκετά εξοικειωμένοι με την μουσική τεχνολογία και την δημιουργία κομματιών είτε σε home είτε σε recording studio οπότε κατά μια έννοια είχαμε τα βασικά όπλα να ανταπεξέλθουμε στην νέα κατάσταση. Από την άλλη μας στεναχώρησε πολύ ότι δεν μπορούσαμε να βρεθούμε από κοντά να τα ακούσουμε και να τα συζητήσουμε σε πραγματικό χρόνο (Ναι είμαστε από αυτούς που «έμειναν σπίτι»)

Είστε μπάντα ενεργή στα social media. Τελικά τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης είναι το καλύτερο όπλο για έναν μουσικό να προωθήσει τη δουλειά του σε έναν παγκοσμίως συνδεδεμένο κόσμο ή μήπως είναι ευχή και κατάρα;

Μάλλον το δεύτερο, αναλογιζόμενοι το πόσο χρόνο πρέπει να ξοδέψει ο καλλιτέχνης στα social media (και δυστυχώς και στις υπηρεσίες προώθησης που υποστηρίζουν αυτά) Σίγουρα υπάρχουν θετικά και αρνητικά αλλά νομίζω ότι έχει ήδη αναλυθεί εκτενώς.

Ίσως όμως στη μετα covid εποχή ο κόσμος να προσπαθήσει να ζήσει λίγο έξω από αυτά, σιγά σιγά να πηγαίνει σε περισσότερες συναυλίες, πάρτι και να υπάρξει μια μετατόπιση του τρόπου προώθησης.

Ο αντίκτυπος της πανδημίας και των κυβερνητικών επιλογών ήταν τεράστιος για τους καλλιτέχνες και τους μουσικούς ειδικά. Πώς βλέπετε το δυστοπικό μέλλον όπως χαράσσεται; Θα αναγκαστούν οι μουσικοί να κινηθούν με διαφορετικό τρόπο για να επιβιώσουν και να επικοινωνήσουν τις δουλειές τους ή υπάρχει κάποια ελπίδα επιστροφής στις «παραδοσιακές» φόρμες;

Είμαστε αισιόδοξοι ότι το πιο παραδοσιακό, που προφανώς αντανακλάται στην μεγαλύτερη ανθρώπινη επαφή, αλλά και το πραγματικά ποιοτικό θα επανέλθει, γιατί ο κόσμος θα το έχει πια ανάγκη.

Για το κλείσιμο θα μπορούσατε να περιγράψετε με πέντε λέξεις τη νέα μουσική κατεύθυνση της μπάντας ή είναι μυστικό μέχρι την επόμενη ολοκληρωμένη δουλειά;

Είναι μυστικό και μεταξύ μας!