Δεν διαθέτουμε τις ειδικές γνώσεις για να ισχυριστούμε ότι η ελληνική μυθολογία είναι η πιο πλούσια στον κόσμο, αλλά και πάλι μικρή σημασία θα είχε. Ολοι οι λαοί από τα πρώτα χρόνια της ύπαρξής τους είχαν ανάγκη να πλάσουν μια ιστορία/μύθο για ό,τι δεν μπορούσαν άμεσα να εξηγήσουν. Για τα φυσικά φαινόμενα, για τα ζώα, για αρρώστιες και για ανθρώπους δυνατούς ή αδύνατους…
Ετσι πορεύτηκαν αιώνες μέχρι να έλθουν οι πρώτες «εξηγήσεις» από ανθρώπους με την ανάπτυξη της γλώσσας της γραφής των φυσικών δεξιοτήτων τους. Ομως και πορεύτηκαν και προχώρησαν, αλλά όσον αφορά την ελληνική μυθολογία ήταν και εξακολουθεί να είναι πηγή έμπνευσης για τη λογοτεχνία, την ποίηση και το θέατρο σε παγκόσμιο επίπεδο.
Τελικά με όλα αυτά μια δύναμη που ήθελε το καλό και την ευτυχία των ανθρώπων και νικούσε το κακό και τη δυστυχία.
Χρειαζούμενος ο μύθος λοιπόν; Αναμφίβολα ναι, εκτός από… την οικονομία. Πολλά και εύκολα τα γιατί. Πάντως γιατί τα πράγματα είναι πλέον όλα εξηγήσιμα, και γιατί οι δυνάμεις που ο άνθρωπος έφτιαξε, ξεπερνούν κάθε φανταστικό στοιχείο.
Το σλόγκαν «Ζήσε τον μύθο σου στην Ελλάδα» της τουριστικής καμπάνιας θα μπορούσε να είναι και η επίσημη ονομασία του νέου αναπτυξιακού οράματος, που ονομάστηκε όμως ΕΛΛΑΔΑ 2.Ο.
Τα τελευταία 40 χρόνια από διάφορες κυβερνήσεις παρουσιάστηκαν οικονομικά προγράμματα συνοδευόμενα από πραγματικό κοινοτικό χρήμα, που είχαν μυθικό χαρακτήρα. Υπόσχονταν όχι απλώς μια μεγέθυνση της οικονομίας, αλλά τη σύγκλιση με τις αναπτυγμένες χώρες του Βορρά, την αύξηση του μεριδίου μας στον διεθνή καταμερισμό, την ανταγωνιστικότητα, τη σταθερή ανάπτυξη, την ισχυρή Ελλάδα στο τέλος.
Ας θυμηθούμε τα πιο σπουδαία και χωρίς λεπτομέρειες προγράμματα: Μεσογειακά Ολοκληρωμένα Προγράμματα (ΜΟΠ), Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης 1989-1993 γνωστό ως «Πακέτο Ντελόρ», Β’ ΚΠΣ, Γ’ ΚΠΣ, Δ’ ΚΠΣ, ΕΣΠΑ 2014-2020, τα οποία έφεραν στη χώρα περί τα 200 δισεκατομμύρια ευρώ. Το τεράστιο αυτό ποσό, που έφερε μια μεγέθυνση του ΑΕΠ και του πλούτου, είναι από όλους παραδεκτό ότι δεν άφησε αντίστοιχο αναπτυξιακό αποτύπωμα.
Η οικονομική κρίση του 2008 βρήκε τη χώρα ανυπεράσπιστη και οι επόμενες ενέργειες διάσωσής της έχουν προσθέσει χρέη με το σύνολο να ανέρχεται σήμερα στα 380 δισεκατομμύρια ευρώ. Μεγάλη φυγή νέων κυρίως στο εξωτερικό, ανεργία στα ύψη κ.λπ.
Σήμερα, χωρίς να έχουμε συνέλθει από τις πληγές της κρίσης, μετράμε τις ζημιές από την πανδημία, που δεν τελείωσε, και να ένας νέος μύθος, αυτός του Εθνικού Σχεδίου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας, που θα αλλάξει την Ελλάδα, θα φέρει στην τετραετία εκατοντάδες καλές δουλειές, θα βάλει τη χώρα στη σύγχρονη ψηφιακή εποχή, θα τη μεταρρυθμίσει.
Να ξαναζήσουμε τον μύθο μας λοιπόν ή να ξανακοιταχτούμε στον καθρέφτη; Δεν εξηγήσαμε τους προηγούμενους μύθους, πώς να πάμε στους επόμενους;
Ισως να πρέπει να ζούμε με αυτούς. Καλοκαίρι ήταν και πάει.
