Πολλοί ξαφνιάστηκαν από τη συντριπτική νίκη του Βαγγέλη Λιόλιου στις εκλογές της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης και μάλιστα απέναντι σε ένα ψηφοδέλτιο το οποίο συμπεριλάμβανε στη δύναμή του τρία ιερά τέρατα της χρυσής γενιάς του ’87: τον Παναγιώτη Φασούλα, ο οποίος ήταν επικεφαλής της κίνησης «Πρώτα το μπάσκετ», τον Νίκο Γκάλη, ο οποίος είχε αποδεχθεί τον τίτλο του επίτιμου προέδρου και είχε διαβεβαιώσει ότι θα συμμετάσχει ενεργά στην «επόμενη μέρα», και τον εθνικό μας «μπέμπη», Φάνη Χριστοδούλου. Κι όλα αυτά κόντρα στην τάση που κυριαρχεί τελευταία στην Ευρώπη με παλαίμαχους αστέρες (Σαμπόνις, Κιριλένκο, Γκαρμπαχόθα, κ.ά.) να αναλαμβάνουν τα ηνία των εθνικών ομοσπονδιών.
Υπάρχουν όμως συγκεκριμένες ερμηνείες που δίνονται για την επικράτηση του 54χρονου παράγοντα, ο οποίος πλέον έχει ξεκινήσει να χαράζει τη στρατηγική του για την ανασύσταση μιας ομοσπονδίας που τα τελευταία χρόνια έδειχνε να παραπατάει.
Η πρώτη είναι ότι πρόκειται για μια πολυσχιδή προσωπικότητα, η οποία πέτυχε σε οτιδήποτε έχει καταπιαστεί. Παιδίατρος, με εντυπωσιακή επιχειρηματική δράση στον χώρο του καφέ και βασικός συντελεστής στην ανάπτυξη μιας ομάδας, του Προμηθέα, η οποία ξεκίνησε από τα τοπικά της Αχαΐας και έχει εξελιχθεί σε ομάδα-μοντέλο.
Η δεύτερη είναι ότι δεν είχε εμπλοκή στην αρρωστημένη κόντρα Παναθηναϊκού-Ολυμπιακού. Ο Αγγελος Παπανικολάου, που εκπροσωπούσε την απερχόμενη διοίκηση Βασιλακόπουλου, διατήρησε την ανοικτή και επίσημη στήριξη του Παναθηναϊκού, ο οποίος ουσιαστικά είχε τον απόλυτο έλεγχο της ομοσπονδίας τα τελευταία χρόνια, με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Ο δε Παναγιώτης Φασούλας, παρότι δεν είχε τη στήριξη του Ολυμπιακού, χρεώθηκε το «ερυθρόλευκο» παρελθόν του, αλλά και το συζητήσιμο πέρασμά του από την πολιτική είτε ως βουλευτής είτε ως δήμαρχος Πειραιά.
Και τέλος, φάνηκε ότι ο Λιόλιος απαντούσε στο περίφημο ερώτημα «αυτά που υπόσχεσαι πού τα έχεις κάνει;». Εδειχνε τον Προμηθέα και έπεισε τα σωματεία να του δώσουν την ευκαιρία να δοκιμάσει να επεκτείνει το πετυχημένο εγχείρημά του σε όλη την μπασκετική κοινότητα, η οποία είχε ανάγκη από αλλαγή και εκσυγχρονισμό.
