Ο Πούτιν για δεύτερη φορά μέσα σε λίγες βδομάδες προειδοποιεί ξεκάθαρα τον Ερντογάν ότι η Μόσχα δεν θα παρακολουθήσει ως θεατής τις προσπάθειες της Αγκυρας για επαναπροσέγγιση με τις ΗΠΑ και τους συμμάχους τους στην ευρύτερη Μέση Ανατολή.
Προχθές Δευτέρα στη συνάντησή του με τον Ασαντ στο Κρεμλίνο ο Πούτιν επέκρινε δριμύτατα την παρουσία δυνάμεων των ΗΠΑ και της Τουρκίας στη Συρία χωρίς σχετική απόφαση του ΟΗΕ.
Είχε προηγηθεί η δήλωση Ρώσου αξιωματούχου ότι είναι έτοιμη προς υπογραφή η συμφωνία αγοράς δεύτερης συστοιχίας πυραύλων S-400, μια είδηση που δεν επιβεβαιώθηκε από την Αγκυρα και η οποία καταγράφηκε ως παρεμβολή με στόχο τη βραχυκύκλωση των διαπραγματεύσεων ΗΠΑ-Τουρκίας.
Αυτό που δεν είπε ο Πούτιν είναι ότι σε δύο από τα τρία σημεία παρουσίας της Τουρκίας στη Συρία, το Αφρίν και το Ιντλίμπ, προηγήθηκε η άτυπη αλλά βαρύνουσα άδεια της Ρωσίας.
Η εξομοίωση της παρουσίας των ΗΠΑ και της Τουρκίας στη Συρία καταγράφεται σε μια στιγμή που η διευθέτηση της αντιπαράθεσης Ουάσινγκτον – Αγκυρας για το Κουρδικό βρίσκεται στην πιο κρίσιμη καμπή.
Αν θέλετε να τα βρείτε με τις ΗΠΑ, ξεχάστε όχι μόνο την ανοχή της Ρωσίας στη Συρία αλλά και στη Λιβύη, αυτό το μήνυμα προκύπτει από τα συμφραζόμενα του μηνύματος που έστειλε ο Πούτιν στον Ερντογάν.
Ετσι εξηγείται η νευρικότητα του Ερντογάν στη Λιβύη, όπου προσπαθεί να διευρύνει την επιρροή του και σε άλλες δυνάμεις πέραν όσων συνεργάζονται με τη Μουσουλμανική Αδελφότητα.
Στις αρχές του μήνα ένας από τους γιους του Καντάφι αποφυλακίστηκε με παρέμβαση του Ερντογάν και με ενδιάμεσο σταθμό την Κωνσταντινούπολη έφτασε στο Κάιρο.
Το μήνυμα δεν επιδέχεται παρερμηνείες, καθώς είναι πλέον σαφές ότι η όποια συμφωνία κυρίων μεταξύ ΗΠΑ και Τουρκίας για το μέλλον της Κουρδικής Βορειοανατολικής Συρίας θα έχει ως άμεσο αποτέλεσμα τον τερματισμό της ρωσικής ανοχής στην παρουσία τουρκικών δυνάμεων στη χώρα.
Τούτων λεχθέντων, εύλογα τίθεται το ερώτημα αν τα ανοίγματα Ερντογάν στην οικογένεια Καντάφι προαναγγέλλουν συνολική αποστασιοποίηση της Αγκυρας από τη Μουσουλμανική Αδελφότητα και τις παραφυάδες της, στο όνομα μιας ρεαλπολιτίκ στον αραβομουσουλμανικό κόσμο που είναι προαπαιτούμενο για μια συνολική επαναπροσέγγιση με τις ΗΠΑ και την Ε.Ε.
