Μετ’ εμποδίων συγκρότηση κυβέρνησης στο πρότυπο της θεοκρατικής Ισλαμικής Δημοκρατίας του σιιτικού Ιράν -αν και σουνίτες-, πλην όμως όχι «περιεκτικής» στη σύνθεσή της, όπως ευαγγελίζονταν, ως εχέγγυο του αυτοδιαφημιζόμενου ως «μετριοπαθέστερου» προφίλ τους.
Κλιμάκωση της επίθεσης στον τελευταίο εναπομείναντα θύλακα αντίστασης στην επαρχία Παντσίρ, στα βορειοανατολικά: το αραβικό δίκτυο Al Arabiya μάλιστα μεταδίδει ότι οι Ταλιμπάν έχουν σχηματίσει κοινό μέτωπο με την Αλ Κάιντα στην πολιορκία των δυνάμεων του πολέμαρχου Αχμάντ Μασούντ, με βαριές απώλειες και για τις δύο πλευρές.
Και ταυτόχρονα, αγώνας δρόμου για την πλήρη επαναλειτουργία του διεθνούς αεροδρομίου της Καμπούλ, με τη βοήθεια του Κατάρ και της Τουρκίας, που έχουν τις πλάτες της Ουάσινγκτον, του Βερολίνου και του Λονδίνου και λειτουργούν πια ως ενδιάμεσοι της Δύσης.
Τρεις εβδομάδες μετά την κατάληψη της εξουσίας στο Αφγανιστάν, οι Ταλιμπάν επιδιώκουν να κλείσουν τα ανοιχτά τους μέτωπα -με την οικονομική κατάρρευση και την κλιμακούμενη ανθρωπιστική κρίση να προκαλούν ήδη τριγμούς στο εσωτερικό-, ευελπιστώντας ότι θα ανοίξουν την πόρτα της διεθνούς νομιμοποίησης και της αποδέσμευσης της εξωτερικής βοήθειας για τη χαλύβδωση του καθεστώτος τους μέσω της σταθεροποίησης της χώρας.
Η τελευταία παράμετρος καίει τη Δύση, με γνώμονα την αποφυγή μετατροπής εκ νέου των αφγανικών εδαφών σε ορμητήριο τρομοκρατίας (κάτι πάντως που ήδη ισχύει, με την ενεργό παρουσία του τοπικού παρακλαδιού του «Ισλαμικού κράτους» και της υπό ανασυγκρότηση Αλ Κάιντα) και σε σημείο αναφοράς νέων προσφυγικών ροών, η προοπτική των οποίων έχει σημάνει συναγερμό στην απροετοίμαστη και ολοένα και πιο ξενοφοβική Ευρώπη.
Ως εκ τούτου, εν χορώ πια με τις ΗΠΑ, η Ε.Ε. και η Βρετανία -που στο μεσοδιάστημα έχουν εγκαταλείψει αδιευκρίνιστο αριθμό υπηκόων τους και Αφγανών συνεργατών τους πίσω στα αφγανικά εδάφη- δηλώνουν ανοιχτές στον διάλογο με τους Ταλιμπάν, πλην επιφυλασσόμενες για τη μελλοντική τους αναγνώριση, υπό προϋποθέσεις.
«Για να υποστηρίξουμε τον αφγανικό πληθυσμό, θα πρέπει να συνεργαστούμε με τη νέα κυβέρνηση του Αφγανιστάν, κάτι που δεν σημαίνει αναγνώριση», τόνισε χθες ο επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας Ζοζέπ Μπορέλ, ανακοινώνοντας ότι οι «27» αποφάσισαν να συντονίσουν τις προσπάθειες για διατήρηση μιας ευρωπαϊκής παρουσίας στην Καμπούλ. Αυτό, φυσικά, «εφόσον το επιτρέψουν οι συνθήκες ασφαλείας», πρόσθεσε, μιλώντας με το πέρας της άτυπης συνόδου των υπουργών Εξωτερικών της Ε.Ε., στο Μπερντό της Σλοβενίας.
«Η εν λόγω παρουσία έχει ως στόχο να επιτραπεί η συνέχιση της απομάκρυνσης προσώπων που θέλουν να εγκαταλείψουν το Αφγανιστάν», διευκρίνισε ο Μπορέλ, παραθέτοντας μια σειρά από όρους για στενότερη συνεργασία με την ακραία ισλαμιστική -και επισήμως τρομοκρατική για πολλές χώρες- ηγετική ομάδα της Καμπούλ, ενόσω αυτή φλερτάρει όλο και πιο στενά με το Πεκίνο, μοχλεύοντας τη γεωπολιτική αντιπαλότητα πέριξ της Κεντρικής Ασίας.
«Αυτή τη στιγμή, η πραγματικότητα είναι ότι το κίνημα των Ταλιμπάν ελέγχει ουσιαστικά όλη την επικράτεια του Αφγανιστάν», τόνισε χθες ο Ρώσος πρόεδρος Πούτιν, ερωτηθείς στο Οικονομικό Φόρουμ στο Βλαδιβοστόκ εάν η Μόσχα θα αναγνωρίσει το καθεστώς τους. Βάσει των νέων δεδομένων, πρόσθεσε ο Βλαντιμίρ Πούτιν, «πρέπει όλοι μαζί να επιλύσουμε και το ζήτημα της νομιμοποίησης των πολιτικών δυνάμεων στο Αφγανιστάν». Πρόδηλα, το μεγάλο «παζάρι» αγριεύει.
