Η επιμέλειά της, παράλληλα με την κορύφωση της προετοιμασίας για το Τόκιο, ήταν στραμμένη και στην πρόταση του διδακτορικού, εργασία που όφειλε να παραδώσει ως απόφοιτος της Νομικής Σχολής. Με τάση εξιδανίκευσης, δεν θα ισχυριστούμε πως «η πνευματική διεργασία που συνεπάγεται η φοιτητική υποχρέωση της Αννας Ντουντουνάκη θα συμβάλει στην αθλητική προσπάθειά της». Και δεν θα το διαπράξουμε επειδή η συζήτηση βεβαίωσε τον εμφατικό ρεαλισμό της. Η 26χρονη κολυμβήτρια από τα Χανιά, μοναδική Ελληνίδα που έχει κατακτήσει χρυσό μετάλλιο σε Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα στα 100 μ. πεταλούδα, τον Μάιο στη Βουδαπέστη, με χρόνο 57.37, θα ζήσει στην ιαπωνική πρωτεύουσα (100 μ. πεταλούδα, 4×100 μικτή) τη δεύτερη ολυμπιακή εμπειρία. Το 2016 στο Ρίο (17η θέση) πήρε το βάπτισμα του πυρός… Πυρ;
«Συνεχής προσπάθεια, έντονη ήταν η κορύφωση της προπόνησης, έχω περιθώριο να είμαι αυτή που πρέπει όταν πρέπει! Θέλω να κάνω ατομικό ρεκόρ στο Τόκιο αλλά μη με ρωτήσετε χρόνο. Ποτέ δεν λέω χρόνους σαν υπόσχεση, προτιμώ, αντί για τα λόγια μου, να μιλούν οι πράξεις μου. Το ίδιο προσπαθώ και στη ζωή μου, σκέψεις μοιράζομαι μόνο με τους συνοδοιπόρους μου, προπονητές και προσωπικό περιβάλλον, αυτό διαφυλάττει και την αυτοσυγκέντρωση. Ιδιαίτερη η τωρινή προσπάθεια επειδή λόγω των γενικών, πιεστικών συνθηκών επί δύο μήνες δεν κολυμπούσαμε. Από τον Σεπτέμβριο που επανήλθα έβαλα στόχο, λειτούργησα το… κουμπάκι στο μυαλό μου για να είμαι αφοσιωμένη. Προσήλωση! Σταμάτησα να ενδιαφέρομαι για κολυμβητικά νέα, η τηλεόραση άνοιγε κατ’ εξαίρεση, ζητούσα μόνο ουσιαστική ενημέρωση για τα πάντα, τόσο για κολυμβητικά νέα όσο και για τη γενικότερη δύσκολη περίοδο. Δεν έχασα την ουσία. Αν κρίνω απ’ το χρυσό στη Βουδαπέστη, η αποφασιστικότητα να κάνω καλά τη δουλειά μου είχε αποτέλεσμα. Για το Τόκιο δεν θα πω κάτι για διάκριση. Ο,τι έχω να πω θα το πω, όταν πρέπει, μόνο στον εαυτό μου».
● Ασφαλής μέθοδος. Αν κρίνουμε πώς πήγες στο Ευρωπαϊκό και πώς έφυγες από εκεί.
«Ναι, πήγα βρισκόμενη εκτός των δέκα καλύτερων επιδόσεων και έφυγα με το χρυσό. Γνωρίζω τις βασικές αντιπάλους μου στο Τόκιο, είναι περισσότερες από μια-δυο οι βασικές υποψήφιες για τα μετάλλια. Προετοιμάστηκα για να είμαι αυτή που πρέπει όταν πρέπει, δεν υπάρχει λόγος να πω τίποτα περισσότερο. Πρόκειται, αλήθεια, για ιδιαίτερη συγκυρία, με επιρροές για όλο τον κόσμο, άρα απαιτείται ιδιαίτερη ψυχολογική προετοιμασία, πόσο μάλλον για Ολυμπιακούς Αγώνες, διοργάνωση-αυτοσκοπό για κάθε αθλητή. Η ίδια η διοργάνωση είναι το μέγιστο κίνητρο και για όσους θα αγωνιστούμε στο Τόκιο. Δεν είναι τυπική κουβέντα όσα μόλις είπα για «ιδιαίτερη ψυχολογική προετοιμασία». Βεβαιώνω πως η κατάλληλη ψυχολογία, πόσο μάλλον σε παρόμοια δυσκολία, επιπέδου Ολυμπιακών Αγώνων, είναι, την ώρα του αγώνα, πιο σημαντική από την αγωνιστική προετοιμασία. Προσθέτει στην ικανότητά σου, είναι ικανή να ενισχύσει ενδεχόμενες ατέλειές σου».
● Μαθήματα αυτοπεποίθησης.
«Μα, πιστεύω στον εαυτό μου, έχω αυτοπεποίθηση, αποτέλεσμα της καλής προετοιμασίας μου. Χρωστώ πολλά στον προπονητή μου Τάσο Καράμπελα και τον γυμναστή μου Λάζαρο Αβίντογλου, μεγάλη η συμβολή τους. Δεν πρέπει να ξεχνάμε όσους μας βοηθούν, είναι νόμος ζωής για εμένα».
● Ηχεί, προς όλους μας, οδηγία συμπεριφοράς όταν φύγει η περίοδος του κορονοϊού. Εντός της η αλληλοβοήθεια αναπτύχθηκε.
«Συμφωνώ. Μιλάμε για κοινή προσπάθεια σε δύσκολη περίοδο. Και αναλογίζομαι, απ’ όσα ακούω και αντιλαμβάνομαι γύρω μου στις προπονήσεις και όχι μόνο, ότι Ελληνες κολυμβητές και κολυμβήτριες, τα παιδιά της ολυμπιακής ομάδας, θα κολυμπήσουν αποφασισμένοι στο Τόκιο, έχουν ελπίδα, δίψα μέσα τους για διάκριση. Ομάδα! Μακάρι, χωρίς να ξέρω αν μπορώ να το ελπίζω βάσιμα στη χώρα μας, το ενδιαφέρον των μέσων ενημέρωσης και του κόσμου για εμάς να συνεχίζει να υπάρχει και μετά το τέλος των Ολυμπιακών Αγώνων. Υπάρχουν πολλοί σοβαροί λόγοι να μην παύει το ενδιαφέρον για κολυμβητές και τα λεγόμενα “μη δημοφιλή αθλήματα” σε σύγκριση κυρίως με ποδόσφαιρο, μπάσκετ. Εχει πολλές ιδιότητες η ενασχόληση με τον ευρύτερο αθλητισμό και αυτό καλεί μεγαλύτερο σεβασμό».
Απαίτηση με επιχειρήματα. Ηχεί σαν… μουσική! Μα, μικρότερη διδάχθηκε πιάνο στο Ωδείο των Χανίων και η Αννα βεβαιώνουμε πως θα νιώθει οικειότητα στην πολυεθνική συνύπαρξη της Ιαπωνίας επειδή μιλά τρεις ξένες γλώσσες, αναγνωρίζει πως ο τρόπος κολύμβησης στην πεταλούδα «είναι συγχρονισμός που παραπέμπει σε καλλιτεχνική πράξη». Παρόμοια αισθητική αντίληψη-παρουσία αξίζει να επιβραβευθεί -και- με ολυμπιακή διάκριση. Της το ευχόμαστε.
