Μπάλας ηθικές απονομές σε πρωτότοκο, εραστές!

Το ποδόσφαιρο, αλήθεια, διαθέτει αυτόνομη εσωτερική τάξη που πορεύεται αλώβητη και σε σκληρές εποχές, όπως η τωρινή… Κι αυτή δεν είναι άσχετη, μα αλληλεξαρτώμενη με τις ευρύτερες ιδιότητες επιρροής του, πέρα από το προφανές αγωνιστικό σκέλος του. Ισως (και) γι’ αυτό επαναφέραμε ακαριαία στη μνήμη τα λόγια του «μαυροπόδαρου» Αλμπέρ Καμί για το ποδόσφαιρο.

Μετά την πηγαία χαρά μας για την απονομή τίτλων από την ίδια την μπάλα στον Αργεντινό ταγό της, Λιονέλ Μέσι, και στους Ιταλούς που την αγαπούν και της συμπεριφέρονται εντός γηπέδου, λόγω χαρίσματος και ιδιοσυγκρασίας τους, σαν το κορίτσι που αγαπούν! Ο αλγερινής καταγωγής πολιτογραφημένος Γάλλος συγγραφέας Καμί είχε αποφανθεί: «Ο,τι γνωρίζω για την ηθική το έμαθα απ’ το ποδόσφαιρο»! Τερματοφύλακας ο ίδιος από τα νεανικά χρόνια στην Αλγερία, απορριπτέος σαν «μαυροπόδαρος» επί γαλλικού εδάφους – έτσι, υποτιμητικά, οι Γάλλοι χαρακτήριζαν τότε και συνεχίζουν τους καταγόμενους από τη Βόρεια Αφρική… Ο πατέρας του, Λουσιέν, πέθανε όταν ο Αλμπέρ ήταν παιδί, ο αδελφός του ήταν κωφάλαλος και κωφή η μητέρα του, οπότε το ποδόσφαιρο ήταν (και) μέσο καταφυγής…

Η ίδια η μπάλα (και η ηθική της), λοιπόν, αποφάσισε και την εθνική δικαίωση του σύγχρονου πρωτότοκου γιου της, του μόνου που θυμίζει Μαραντόνα, Λιονέλ Μέσι! Οπως επίσης και την ανακήρυξη σε πρωταθλήτρια Ευρώπης της έμπνευσης (Ιταλία), αντί της βασανιστικής τυπολατρίας του ποδοσφαίρου-πρωτόκολλο (Αγγλία). Με άλλες διατυπώσεις αλλά, ουσιαστικά, «μαυροπόδαρος» είχε χαρακτηριστεί και ο Μέσι για την απουσία επιτυχίας (και) με την εθνική Αργεντινής, συχνά και από ανεπαρκείς τιμητές που αισθάνονται πως αποκτούν προσωπική αξία όταν βγάζουν χολή κατά ιδιοφυών προσώπων. Του χρόνου έρχεται και Παγκόσμιο Κύπελλο! Βιολογικά; Προλαβαίνει…