Μία πρεμιέρα δεν μπορεί να κρίνει τίποτα και κυρίως δεν προσφέρεται για ασφαλή συμπεράσματα. Ομως, η Ιταλία μάς έδειξε σπουδαία πράγματα στο 3-0 της Παρασκευής κόντρα στην Τουρκία και άφησε να… εννοηθεί ότι έχει τα φόντα να πάει μακριά στη διοργάνωση.
Μπορεί το ρόστερ των «Ατζούρι» να μη διαθέτει το μεγάλο όνομα, όμως όλοι μαζί έχουν καταφέρει να φτιάξουν μια ομάδα με όλη τη σημασία της λέξεως, υπό την καθοδήγηση και τη σφραγίδα του Ρομπέρτο Μαντσίνι.
Ο Ιταλός προπονητής επιχειρεί (με επιτυχία προς το παρόν) να αλλάξει την ποδοσφαιρική νοοτροπία μιας χώρας. Τέρμα το «κατενάτσιο» και το αντι-ποδόσφαιρο. Η Ιταλία του 2021 παίζει καλή μπάλα και βρίσκει άλλους τρόπους για να θωρακίζει την εστία της. Τα καταφέρνει περίφημα, αν αναλογιστούμε ότι η εθνική ομάδα μετρά 28 ματς αήττητη. Στα εννιά τελευταία έχει μόνο νίκες και μάλιστα δίχως να δεχτεί γκολ.
Το σύστημα του Μαντσίνι είναι, στα χαρτιά τουλάχιστον, ένα 4-1-2-3. Με τερματοφύλακα τον Ντοναρούμα, με στόπερ τους έμπειρους Κιελίνι-Μπονούτσι και με δυο μπακ που πάντοτε ανεβαίνουν ψηλά. Ο αμυντικός χαφ Ζορζίνιο μένει ως «σκούπα» μπροστά από την άμυνα, ενώ τα δύο κεντρικά χαφ, έχουν πολλές δουλειές και ρόλους, όπως και οι επιθετικοί.
Την Παρασκευή, άπαξ και η Τουρκία έπαιξε ταμπουρωμένη στην άμυνά της, όταν επετίθεντο οι Ιταλοί αγωνίζονταν με 4-4-2. Οταν η μπάλα πήγαινε αριστερά, ο Ινσίνιε γινόταν φορ και ο μέσος Λοκατέλι έβγαινε αριστερά. Αντίστοιχα στα δεξιά, γινόταν εξτρέμ ο Μπαρέλα και ο Μπεράρντι πλαισίωνε τον φορ Ιμόμπιλε. Γι’ αυτό ξεκίνησε ο Μπεράρντι και όχι ο Κιέζα της Γιουβέντους, που είναι καθαρό εξτρέμ.
Παράλληλα, ο Μαντσίνι είχε φροντίσει να μοιραστεί το παιχνίδι. Από τα δεξιά έγιναν 33 επιθέσεις, από αριστερά 31 και από τον άξονα άλλες 23. Ολοι συμμετείχαν στην οργάνωση με συνέπεια να έχουμε 24-3 τελικές για τους νικητές και κατοχή μπάλας άνω του 60%.
Οσο για την άμυνα, η μπάλα έφτανε δύσκολα εκεί. Με το που παίρνει την μπάλα ο αντίπαλος, η Ιταλία πρεσάρει ψηλά και ασφυκτικά. Στην πρώτη γραμμή είναι οι τρεις επιθετικοί και τουλάχιστον ένας από τους δύο κεντρικούς χαφ. Βάσει στατιστικών, το πρεσάρισμα επιχειρήθηκε 18 φορές και τις μισές είχε αποτέλεσμα. Με τους Ιταλούς να κλέβουν την μπάλα και έτσι να φτάνουν στο τρίτο γκολ.
Οταν περνούσε η μπάλα από την πρώτη γραμμή, καθάριζε ο Ζορζίνιο. Ο ιταλοποιημένος Βραζιλιάνος της Τσέλσι είχε επτά κλεψίματα (τα τέσσερα στο μισό του αντιπάλου), έξι υποδοχές και άλλες τόσες κερδισμένες μονομαχίες. Το σύνολο, 19 μπάλες. Επίσης, είχε 97,6% ποσοστό στις εύστοχες πάσες, ενώ ήταν αυτός που καθοδήγησε τους συμπαίκτες του στο τρέξιμο, με την Ιταλία να έχει 5,5 παραπάνω χιλιόμετρα από τους Τούρκους.
Μπορεί οι πολλοί αριθμοί να είναι κουραστικοί, όμως σε αυτή την περίπτωση αντικατοπτρίζουν πλήρως την εικόνα του εναρκτήριου ματς του EURO. Η Ιταλία δείχνει ικανή για μεγάλα πράγματα, αρκεί να συνεχίσει να παίζει έτσι και να δείχνει φρεσκάδα. Α, ναι, να είναι και πιο εύστοχη στην τελική προσπάθεια. Σε πιο κρίσιμα ματς τo 33% σε σουτ on target ίσως να μη φέρει το επιθυμητό αποτέλεσμα.
