Πλάτες

Ολοι οι οιωνοί φαίνονταν ευνοϊκοί. Κι όλοι μας ετοιμαζόμαστε για ένα καλοκαιρινό διάλειμμα. Να πάρουμε μιαν ανάσα. Να όμως που ο ανορθολογισμός καραδοκεί. Βοηθούμενος κι από τις αλληλογρονθοκοπούμενες αποφάσεις των αρμοδίων, οι οποίες προκαλούν σύγχυση.

Με όλα αυτά ο ανορθολογισμός έχει πιάσει στασίδι σε όλη την ελληνική κοινωνία. Κερδίζει έδαφος η ωμοπλατοσκοπία. Να αναζητήσουμε απαντήσεις για την εξέλιξη της πανδημίας στην πλάτη, τη σπάλα του αρνιού. Επανέρχεται μια υποδόρια σύγκρουση. Ανάμεσα στην επιστήμη και στη συνωμοσιολογία. Πολλοί τη θεωρούσαν ξεπερασμένη, νικημένη από την τεχνολογία και την εξέλιξη.

Τα γεγονότα διέψευσαν όσους έχουν αυτές τις απόψεις. Ο ανορθολογισμός χρειάζεται φουσκί, που θα θρέψει το σπέρμα που διαχέεται στο συλλογικό υποσυνείδητο. Κι έτσι επανέρχεται καλοκαιριάτικα η πλάτη. Οι αποφάσεις να λαμβάνονται μετά από ανάγνωση μιας σπάλας. Τρέμετε αμνοί.

Ομως, η πλάτη υπήρξε διαχρονικά ένα εμπόδιο στον ορθολογισμό της ελληνικής κοινωνίας. Ενα κριτήριο για την αξιολόγηση της σχέσης των πολιτών με την εξουσία, τοπική και εθνική. Ο προεκλογικός λόγος αναφέρεται κάθε φορά στην αδρανοποίηση της πλάτης. Να μη χρειάζονται οι πολίτες μπάρμπα στην Κορώνη για να εξυπηρετήσουν τις ανάγκες τους. Για να βρούνε δουλειά. Πολύ σύντομα επανέρχονται οι πλάτες βγάζοντας τη γλώσσα στους καλοπροαίρετους. Που πίστεψαν στις υποσχέσεις. Αν δεν είσαι δικός μας, αν δεν έχεις τις δικές μας πλάτες, δεν έχεις καμία τύχη.

Ωστόσο, είναι καλοκαίρι. Οι βαλίτσες ετοιμάζονται, κάποιες άλλες είναι ανοιχτές σε δωμάτια ενοικιαζόμενα και ξενοδοχείων. Οι βαλίτσες πρωταγωνιστούν στις διακοπές. Τα τηλεοπτικά πλάνα εστιάζουν σ’ αυτές, μαρτυρούν την αδημονία να βρεθούν στην απέραντη πλάτη μιας αμμουδιάς, αφήνοντας πίσω τους λογαριασμούς, τις φοβίες και τις ατέρμονες τηλεοπτικές συζητήσεις.

Οι θάλασσες γίνονται η πλάτη της προσδοκίας. Είναι η πλάτη η ιαματική της ψυχής και του σώματος. Κολυμπώντας, ακόμη και πλατσουρίζοντας, αφήνεσαι στη μεγάλη πλάτη της παγκοσμιότητας, το υγρό στοιχείο. Με τη μυστική δύναμη. Το νερό δεν σταμάτησε ποτέ να είναι καθαρτήριο και θεραπευτικό. Πρωτίστως σου μαθαίνει τη γλώσσα του, να ακούς τη φύση, ιδίως αν επιχειρήσει κάποιος/α να παρακάμψει την προσφορά των τυποποιημένων υπηρεσιών, που εμποδίζουν την επικοινωνία με τη μυστηριακή μαγεία της θάλασσας.

Η πλάτη έχει την αδιαμφισβήτητη υπεροχή τα καλοκαίρια. Για κάποιους γίνεται σανίδα που τους ταξιδεύει. Τον πρώτο λόγο έχουν τα σώματα. Που έχουν το δικαίωμα να εμφανίζονται στον δημόσιο χώρο της αμμουδιάς, ή και του περίπατου, αδιαφορώντας για τα σχόλια, θαυμαστικά ή σχετλιαστικά.

Το καλοκαίρι ανήκει στην πλάτη. Στον υπαινιγμό. Στο δικαίωμα σε ονειρικά ταξίδια. Στον ερωτισμό που μπορεί να απελευθερώσει εικόνες, ήχους, λέξεις. Μπορεί να γίνει ιστιοσανίδα για να φτιάξουμε, έστω και για λίγο, έναν άλλον κόσμο. Τον κόσμο της ελπίδας.