ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ Γιώργος Καπόπουλος
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Η Γερμανία και κατά συνέπεια η Ε.Ε. βαδίζουν ολοταχώς προς ένα φθινοπωρινό βραχυκύκλωμα που δεν αποκλείεται να διαρκέσει μέχρι το τέλος του χρόνου.

Δυόμισι μήνες πριν από τις βουλευτικές εκλογές της 26/9 στη Γερμανία ο μετεκλογικός ορίζοντας της χώρας θυμίζει κινούμενη άμμο.

Αν δεν ανατραπεί η σημερινή δημοσκοπική εικόνα της χώρας, η Χριστιανοδημοκρατία θα είναι πρώτο κόμμα, οι Πράσινοι δεύτερο και οι Σοσιαλδημοκράτες τρίτο.

Αν το SPD θελήσει να ανακάμψει επιλέγοντας να παραμείνει στην αντιπολίτευση, τότε είναι πολύ πιθανό η μόνη λύση να προβάλλει να είναι μια τρικομματική κυβέρνηση συνασπισμού Χριστιανοδημοκρατών, Πρασίνων και Φιλελευθέρων.

Ποιος μπορεί να είναι, για παράδειγμα, ο κοινός παρονομαστής των τριών παραπάνω κομμάτων στην αντιμετώπιση της πρόκλησης της ανάκαμψης της οικονομίας μετά την πανδημία;

Λίγο πριν από την εμφάνιση της μετάλλαξης Δέλτα το κόμμα των Πρασίνων είχε διαφοροποιηθεί από τους Χριστιανοδημοκράτες και τους Σοσιαλδημοκράτες τασσόμενο υπέρ της αναθέρμανσης της οικονομίας μέσω της αύξησης της ζήτησης και της επένδυσης με μεγάλα έργα υποδομών.

Στους αντίποδες των Πρασίνων βρίσκονται οι Φιλελεύθεροι που διαφωνούν με τη δυνατότητα, έστω και προσωρινή, του Ταμείου Ανάκαμψης να προχωρά σε κοινό δανεισμό και σε μεταφορές πόρων.

Πριν από τέσσερα χρόνια, το φθινόπωρο του 2017, με δεδομένη την αρχική επιλογή των Σοσιαλδημοκρατών να μείνουν στην αντιπολίτευση, επιχειρήθηκε η συγκρότηση τρικομματικής κυβέρνησης Χριστιανοδημοκρατών, Πρασίνων και Φιλελευθέρων, μια φόρμουλα που στο παρά πέντε της επικύρωσής της τορπιλίστηκε από τον ηγέτη των τελευταίων.

Δεν είναι μόνον οι διαμετρικά αντίθετες θέσεις των Πρασίνων και των Φιλελευθέρων που θα καταστήσουν δύσκολη τη συγκρότηση του νέου κυβερνητικού συνασπισμού.

Εξίσου αν όχι πιο βαρύνων παράγων μετεκλογικής αβεβαιότητας είναι η προοπτική συγκρότησης τρικομματικής κυβέρνησης για πρώτη φορά μετά την ίδρυση της Δυτικής Γερμανίας το 1949 και της ενιαίας το 1990.

Ετσι η Γερμανία και η Ε.Ε.-ευρωζώνη είναι πολύ πιθανόν να ξαναζήσουν σήμερα την παρατεταμένη μετεκλογική αβεβαιότητα του 2017 που κράτησε μέχρι και τον Φεβρουάριο του 2018!

Με μία βαρύνουσα διαφορά, ότι τότε υπήρχε η ψευδαίσθηση της επιστροφής στην κανονικότητα της ευρωζώνης μετά την κρίση του 2010, ενώ σήμερα τίθεται το ερώτημα αν μπορεί να υπάρξει μια μετά την πανδημία ανάκαμψη στο πλαίσιο της γερμανικής δημοσιονομικής κανονικότητας.