«Μου αρέσουν τα δύσκολα»

Δύσβατα μονοπάτια πάτησε για να φτάσει στο Τόκιο ώστε να αντικρίσει και πάλι απειλητικά τον πήχη του επί κοντώ. Αλλά, έχουμε πειστεί πλέον πως η 35χρονη Νικόλ Κυριακοπούλου, κατά το κοινώς λεγόμενο, δεν καταλαβαίνει τίποτα! Αν έπρεπε να προσωποποιήσουμε την ιδιαιτερότητα, μαζί και την ανάγκη της συμμετοχής στους φετινούς Ολυμπιακούς Αγώνες εντός της δίνης του κορονοϊού, η μορφή της Μακεδόνισσας θα αρκούσε.

Προηγήθηκαν δύο χρόνια αποχής, ακολούθησε η προσβολή της από κορονοϊό, επανήλθε, κοιτάζει μπροστά. Της αρκεί, πιστέψτε μας, απλώς να κοιτάξει την κόρη της. «Ανανέωσε τη σκέψη μου, ήταν για μένα προορισμός η γέννησή της», είχε πει όταν την έφερε στον κόσμο (2017). Χαμογελαστή δευτεραθλήτρια Ευρώπης το 2018 (4,80 μ., Βερολίνο), αυτοπροσδιορίστηκε «απογοητευμένη» μετά τη 13η θέση στο Παγκόσμιο της Ντόχα (4,50 μ., 2019), τον ίδιο χρόνο, βέβαια, έκανε δικό της το χάλκινο (4,65 μ.) στο Ευρωπαϊκό κλειστού της Γλασκόβης. Θυμηθείτε πως, λόγω τραυματισμού, είχε απουσιάσει από την προηγούμενη διοργάνωση (Ρίο, 2016). Και τώρα εν όψει Τόκιο; Πώς βάδισε η προετοιμασία με τις αυτονόητες πιεστικές, αμιγώς αγωνιστικές μα και ψυχολογικές, συνθήκες απαγορεύσεων;

«Νόσησα από κορονοϊό, επανήλθα. Ηταν πρόβλημα, το σημαντικότερο, η έλλειψη αγωνιστικής δράσης. Λόγω της πανδημίας ήταν δύσκολες έως αδύνατες και οι μετακινήσεις, ενώ ακυρώθηκαν οι περισσότεροι αγώνες. Σοβαρά προβλήματα, όχι μόνο δικά μου, αλλά για την πλειονότητα των αθλητών. Ψυχολογικά, δεν “μασάμε”! Τα δύσκολα μου αρέσουν!».

● Αντιλαμβάνεσαι πως οι αθλητές είστε δημόσια πρόσωπα που καλούνται, είτε το συνειδητοποιείτε είτε όχι, να στείλετε αυτό το «δεν μασάμε» που μόλις ακούσαμε; Γενικότερα μηνύματα αισιοδοξίας προς τους δοκιμαζόμενους λαούς των χωρών σας, όσους, ούτως ή άλλως, εκπροσωπείτε στο Τόκιο;

Πρόκειται για ιδιότητα του αθλητισμού, πολύ περισσότερο του πρωταθλητισμού η επιδίωξη να μην τα παρατάς. Αισιόδοξη στάση ζωής είναι ο αθλητισμός. Κάθε ένας μπορεί να του δώσει έναν ρόλο στην προσωπική ζωή του.

● Η πίεση του κορονοϊού είναι μόνο αιτία, αν όχι δικαιολογία, χαμηλών επιδόσεων; Ή μήπως είναι και αιτία αγωνιστικής υπέρβασης; Κι ας παραπέμπει η λογική στην πρώτη εκδοχή.

Οχι. Στον αγωνιστικό αθλητισμό το αποτέλεσμα εξαρτάται από την προπόνηση, την προετοιμασία! Οποιος δεν δούλεψε σωστά και πολύ, δεν μπορεί να αποδώσει το μέγιστο που θα μπορούσε. Αντικειμενικά, η πανδημία έφερε τεράστια εμπόδια. Αθλητές δεν έχουν πρόσβαση σε στάδια για να κάνουν προπόνηση, ενώ και η ακύρωση αγώνων είναι συνεχής. Αυτά δεν τα υποκαθιστούν η καλή ψυχολογία, η ανάγκη ανάκαμψης! Αρα αγωνιστική υπέρβαση δεν μπορεί να υπάρξει με αυτές τις συνθήκες.

● Είστε αθλήτρια υψηλών προδιαγραφών αλλά και άνθρωπος με κοινές ανησυχίες. Υπάρχει επιφύλαξη, αν όχι ευνόητος φόβος, για τις επιπτώσεις στην υγεία όσων θα βρεθείτε στο Τόκιο εν μέσω παγκόσμιας διασποράς του ιού;

Μέχρι κάποια στιγμή η ειδησεογραφία από το Τόκιο με ανησυχούσε πως διακυβεύονταν η ασφάλεια, η υγεία αθλητών, συνοδών, επισκεπτών. Υπήρχε και ανοιχτό ενδεχόμενο ακύρωσης αυτών των Ολυμπιακών Αγώνων. Τελικά, οι διοργανωτές φαίνεται πως έχουν βρει τον τρόπο να εγγυηθούν την ασφάλεια όλων μας, με πολύ αυστηρά πρωτόκολλα υγείας. Κλειδί για την επιτυχία του εγχειρήματος θα είναι η ατομική ευθύνη όλων όσοι θα βρεθούμε στην Ιαπωνία.

● Σε ποια ύψη-επιδόσεις θα κριθούν τα μετάλλια στο επί κοντώ;

Ο τελικός Ολυμπιακών Αγώνων δεν συγκρίνεται με άλλο αγώνα. Πιστεύω πως τα μετάλλια θα δοθούν σε άλτριες που θα καταφέρουν να περάσουν τα 4,85 μ. και να κάνουν λιγότερα άκυρα άλματα.

● Υστερα από την προσωπική περιπέτεια, πώς καθορίζεται, αγωνιστικά και ψυχολογικά, η τωρινή περίοδος;

Οπως πάντα, έχω μάθει να ξεπερνώ τα προβλήματα που τυχαίνουν στον δρόμο μου, να κάνω το καλύτερο που μπορώ. Είμαι πολύ αισιόδοξη. Τα υπόλοιπα, προσεχώς…