ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ Μανώλης Πιμπλής
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Ούτε η μαστροπεία είναι καινούργιο φαινόμενο, ούτε βέβαια η κακοποίηση γυναικών και ο εξαναγκασμός τους στην πορνεία. Ωστόσο οι διαστάσεις που παίρνει η βιομηχανία της πορνείας, του τράφικινγκ, των πορνοταινιών και της εκμετάλλευσης γυναικών στις μέρες μας είναι από πολλές πλευρές ανησυχητικές.

Τον τελευταίο καιρό, όποιος ρωτήσει άρρενες χρήστες του Facebook θα διαπιστώσει ότι υπάρχει ένας καταιγισμός αιτημάτων φιλίας από ψεύτικα γυναικεία προφίλ που παρέχουν σεξουαλικές υπηρεσίες. Παρόλο που οι εικόνες γυναικών είναι πάρα πολλές –μπορεί να χρησιμοποιούνται και εικόνες ανυποψίαστων γυναικών εν αγνοία τους– δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα κέντρα που προκαλούν τον καταιγισμό αυτό είναι συγκεκριμένα, σχετικά ολιγάριθμα, καλά οργανωμένα και πλέον αποχαλινωμένα. Δεν μπορεί ο καθένας να στήσει κύκλωμα τράφικινγκ, ούτε ηλεκτρονικό οίκο ανοχής. Θα πρέπει λοιπόν να αρχίσουμε να αναρωτιόμαστε διάφορα πράγματα. Το Facebook «μπανάρει» προφίλ συχνά για ψύλλου πήδημα, ακόμα και για λόγους ελάχιστα σαφείς. Κάνει το ίδιο με τα ψεύτικα προφίλ που κρύβουν εμπορία ανθρώπων; Και αν όχι, γιατί; Η αστυνομία από τη μεριά της κάνει χρήση των τεχνολογικών της δυνατοτήτων για να εντοπίσει, μέσω αυτών των προφίλ, παράνομα κυκλώματα πορνείας; Η τηλεόραση ασχολείται με το θέμα, όσο ασχολείται λ.χ. με τις κλοπές; Και αν όχι, γιατί;

Αν επιπλέον αποδειχθεί ότι στην Αστυνομία υπάρχουν δίκτυα μαστροπείας σχετικά εκτεταμένα, τα πράγματα θα γίνουν εξαιρετικά ζοφερά. Δεν πρέπει να ξεχνάμε το εξής: οι χώρες με τη μεγαλύτερη «προσφορά» και «εξαγωγή» πορνείας είναι πάντα οι φτωχότερες. Στην Ευρώπη, χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της πάμφτωχης Μολδαβίας, της φτωχής Βουλγαρίας και ορισμένων ακόμη πρώην ανατολικών χωρών. Η Ελλάδα πέρασε μια πολυετή κρίση που εκτόξευσε την ανεργία στο 30%, σχεδόν έπεσε 10 μονάδες επί προηγούμενης κυβέρνησης, πηγαίνοντας γύρω στο 17%, και τώρα, βοηθούσης και της πανδημίας, παραμένει σε ποσοστά Ανατολικής Ευρώπης. Αν αυτό συνεχιστεί για μερικά χρόνια ακόμη, αν δηλαδή συνεχίσει η ανεργία να κινείται για δεκαπέντε συνεχή χρόνια σε αριθμούς κοντά στο 20% -που κάποιους «επιχειρηματίες» τους βολεύει, αφού δίνουν και το 20% του μισθού που κανονικά θα έδιναν- η πορνεία θα είναι πολύ απλά, σε μια οικονομία χωρίς δουλειές, μία από τις προφανείς δυνατότητες για «επιχειρηματίες» και για «εργαζόμενους». Και θα ξυπνήσουμε μια μέρα, χωρίς να το καταλάβουμε, δεμένοι χειροπόδαρα από τη μαφία.

Και μια τελευταία παρατήρηση: αν η ιδιωτική τηλεόραση έπαιξε με την πολιτική της, από το 1990 και για τριάντα χρόνια πια, σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση ξενοφοβικών αντανακλαστικών, το διαδίκτυο σήμερα, με την προώθηση της γυναικείας πορνείας αλλά και με την ελεύθερη πρόσβαση (ακόμα και μικρών παιδιών!) σε πορνοταινίες με όλο και πιο κακοποιητικό προς τις γυναίκες περιεχόμενο, που παραπέμπει πιο πολύ σε βιασμούς, συμβάλλει αναμφίβολα στα κύματα γυναικοκτονιών που βλέπουμε να ξεσπούν αβίαστα όχι πια στον Πειραιά στο λιμάνι, λίγα μέτρα από την Τρούμπα, αλλά στις σικ ακτές της Ρόδου, της Αλοννήσου και της Φολεγάνδρου…