Η Ιταλία έχει μείνει άναυδη. Πρόκειται για σοκαριστικές εικόνες που αναρτήθηκαν στο Διαδίκτυο από την εφημερίδα Domani και στη συνέχεια από τους μεγαλύτερους ειδησεογραφικούς ιστότοπους της χώρας. Στο βίντεο αυτό εκατοντάδες φυλακισμένοι γίνονται στόχος οργανωμένης επίθεσης σωφρονιστικών υπαλλήλων των φυλακών της Σάντα Μαρία Κάπουα Βέτερε, κοντά στη Νάπολη. Τους χτυπούν στο κεφάλι, στο στήθος, στα πόδια. Με κλοτσιές και μπουνιές και κυρίως με κλομπ. Ολα αυτά, για να τιμωρήσουν τους φυλακισμένους επειδή είχαν τολμήσει να ζητήσουν να τους δοθούν μάσκες και να αρχίσουν να γίνονται διαγνωστικά τεστ του κορονοϊού μέσα στις ιταλικές φυλακές.
Ολα αυτά συνέβησαν στις 6 Απριλίου του 2020, αλλά η όλη εκδικητική επίθεση αποκαλύφθηκε τώρα. Οι κρατούμενοι έμειναν επί ώρες όρθιοι δίπλα στα κρεβάτια τους ή γονατιστοί με το κεφάλι στραμμένο προς τον τοίχο. Μόλις προσπαθούσαν να κοιτάξουν τον δεσμοφύλακα, ξανάρχιζε το βασανιστήριο. Προς το παρόν, η εισαγγελική έρευνα αφορά πενήντα δύο σωφρονιστικούς υπαλλήλους. Παύθηκαν όλοι από τα καθήκοντά τους και για πάνω από είκοσι διατάχτηκε η κατ’ οίκον κράτηση.
Ο Τύπος δημοσιεύει μαρτυρίες φυλακισμένων, οι οποίοι αποκαλύπτουν ότι φοβούνταν να μιλήσουν και ότι ακόμη και τώρα ξυπνούν ταραγμένοι τη νύχτα, νομίζοντας ότι ο εφιάλτης μπορεί να ξαναρχίσει οποιαδήποτε στιγμή. Η ίδια η εισαγγελέας αποκάλυψε ότι σε συνομιλία τους μέσω κινητού δύο δεσμοφύλακες δεν δίστασαν να πουν ότι «οι κρατούμενοι έπρεπε να σφαγιαστούν σαν μοσχάρια».
Μεγάλη εντύπωση προκαλεί το ότι ούτε σε μια τόσο ακραία περίπτωση δεν μπορεί να εξασφαλιστεί η ομόφωνη καταδίκη των πολιτικών δυνάμεων της χώρας. H Κεντροαριστερά, τα Πέντε Αστέρια, το κόμμα του Ματέο Ρέντσι και η ιταλική Αριστερά καταδικάζουν απερίφραστα τη βάρβαρη αυτή επίδειξη βίας και ζητούν από την υπουργό Δικαιοσύνης, Μάρτα Καρτάμπρια, να πάει στο Κοινοβούλιο και να εξηγήσει πώς όλα αυτά μπόρεσαν να συμβούν και τι θα κάνει για να μην επαναληφθούν.
Η Λέγκα του Ματέο Σαλβίνι (η οποία μετέχει στην κυβέρνηση Ντράγκι) και τα ακροδεξιά Αδέλφια της Ιταλίας, αντιθέτως, εξέφρασαν την αλληλεγγύη τους στις αστυνομικές δυνάμεις, συμπεριλαμβανομένης της αστυνομίας των φυλακών. Την ίδια στιγμή, πολλοί σχολιαστές διερωτώνται αν όλη αυτή η ιστορία απεριόριστου τρόμου θα είχε αποκαλυφθεί σε περίπτωση που οι εικόνες του κλειστού κυκλώματος ασφαλείας δεν έφταναν στην Εισαγγελία που ξεκίνησε την έρευνα.
Προφανώς η Ιταλία (με κύρια αναφορά στις υπερσυντηρητικές δυνάμεις) ακόμη δεν έχει ωριμάσει, παρά τις τραυματικές εμπειρίες του παρελθόντος. H πιο γνωστή είναι ο θάνατος του Στέφανο Κούκι (ενός νέου 31 ετών) εξαιτίας των βασανιστηρίων που υπέστη σε Αστυνομικό Τμήμα μετά τη σύλληψή του για κατοχή μικροποσότητας ναρκωτικών. Η αδελφή του πάλεψε επί δέκα ολόκληρα χρόνια για να αποδείξει ότι ο Στέφανο δεν είχε «γλιστρήσει» αλλά είχε πεθάνει μετά τις κλοτσιές και μπουνιές που δέχτηκε από τρεις καραμπινιέρους. Και σε αυτήν την περίπτωση ο Σαλβίνι είχε πάρει ανεπιφύλακτα το μέρος των τριών οργάνων της τάξης, προσπαθώντας να ειρωνευτεί την Ιλάρια Κούκι. Τελικά αποδείχτηκε ότι είχε πέρα για πέρα άδικο, αλλά δεν ζήτησε συγγνώμη.
