Να λοιπόν άλλη μία πράξη ευτέλειας και εξευτελισμού, που μοστράρεται ως πρωθυπουργική γαλαντομία και πολιτικό φλερτ με τη νεολαία. Η «εξαγορά συνειδήσεων» αυτή τη φορά δεν αποτιμάται σε εκατομμύρια ευρώ χαρισμένων χρεών ή οικονομικής ενίσχυσης φίλα προσκείμενων, αλλά στο εξευτελιστικό ποσό των 150 ευρώ ανά συνείδηση.
Ο άνθρωπος αυτός που με ακροδεξιά δεκανίκια πρωθυπουργεύει εκτιμά ότι η νεολαία θα σκύψει τον σβέρκο για 150 ευρώ και θα εγκαταλείψει τον αρνητισμό της απέναντι στην εμβολιαστική προσπάθεια. Φυσικά. Ετσι ξέρει να κυβερνά: εξαγοράζοντας. Κι όμως, εδώ μπορούσε κι αλλιώς. Θα αρκούσε μια εμπεριστατωμένη επιστημονική διαβεβαίωση για την ασφάλεια του εμβολιασμού, μια διαβεβαίωση που θα δινόταν σε προσωπικό ύφος προς τη νεολαία, ώστε να προσέλθει με αξιοπρέπεια στα εμβολιαστικά κέντρα έχοντας ενημερωθεί επίσημα κι όχι κατεξευτελισμένη, απλώνοντας ανοιχτή την παλάμη να εισπράξει το ευτελές ποσό της εξαγοράς.
Για να δούμε λοιπόν: αυτή η νεολαία θα άρει τις επιφυλάξεις της για τις μακροπρόθεσμες επιπτώσεις των εμβολίων -τον μόνο λόγο που οι νέοι αρνούνται την προσέλευση στα εμβολιαστικά κέντρα- αντί 150 ευρώ; Αν το κάνει, θα γράψει μαύρη σελίδα στην ιστορία της. Οπως μαύρες σελίδες γράφει τούτος ο πρωθυπουργός που σπεύδει να «λαδώσει» τους νέους, εισάγοντάς τους σε ακόμη ένα πεδίο τήης υψηλής Παιδείας των τσιρλίντερ: στο πεδίο της εξαγοράς συνειδήσεων.
Οσο για το «μ’ έναν σμπάρο δυο τρυγόνια» που λέχθηκε ότι πετυχαίνει με την εξευτελιστική εξαγορά, ναι, όντως έτσι είναι: τη μια μέρα θα δώσει το ‘κατοπενηντάρι και την άλλη θα το ξαναπάρει από κει που θα σπεύσουν να το ξοδέψουν οι νεολαίοι, είτε από τις επιτακτικές οικονομικές ανάγκες που τους δημιούργησαν οι πολιτικές του ανθρώπου αυτού είτε από την ανάγκη για μια στιγμή ψυχαγωγίας ύστερα από το ναυάγιο της διαχείρισης της πανδημίας. Και μετά; Θα μείνουν μ’ άδειες τις τσέπες, με την αμφιβολία αν έπραξαν καλά που μπολιάστηκαν ή όχι, μα κυρίως θα μείνουν με τη θλιβερή ρετσινιά ότι το έπραξαν για 150 ευρώ. Και δεν είναι ακριβώς το ύψος της εξαγοράς – όχι. Είναι η πράξη: να αίρεις μια γνωστική αμφιβολία όχι επειδή κέρδισες τη γνώση, αλλά επειδή σου χώσαν λεφτά στην τσέπη να το βουλώσεις. Με απλά λόγια: Η νεολαία βρίσκεται μπροστά σ’ ένα μέγα καθήκον. Να επιστρέψει την προσβολή στον άνθρωπο που την εμπνεύστηκε και να απαιτήσει έγκυρη επιστημονική ενημέρωση προκειμένου με επίγνωση να αποφασίσει τι θα κάνει.
(πλήρως εμβολιασμένος με Moderna, τζάμπα, διότι, αντίθετα με τους νέους, εγώ δεν έχω πολλά να χάσω αν έκανα λάθος)
