Αποφασισμένος να προχωρήσει πάση θυσία τις δομές στα νησιά και ιδίως σε Χίο και Λέσβο είναι ο υπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου Νότης Μηταράκης. Παρά τις έντονες αντιδράσεις των τοπικών κοινωνιών, το υπουργείο ανακοίνωσε την αδειοδότηση των δομών, κάτι που σημαίνει ότι το επόμενο βήμα θα είναι οι μπουλντόζες. Ομως μπουλντόζες σημαίνουν και νέες ταραχές, αφού τουλάχιστον στη Χίο κανείς δεν συντάσσεται με αυτή την προοπτική, ειδικά για το Θόλος όπου στοχεύει ο υπουργός.
Ρισκάρει λοιπόν ο κ. Μηταράκης μια επανάληψη των επεισοδίων που σημειώθηκαν τον Φεβρουάριο του 2020 με αποτέλεσμα το αιματοκύλισμα δύο νησιών.
Και ειδικά σε μια περίοδο που τα συγκεκριμένα νησιά προσπαθούν να περισώσουν ό,τι σώζεται από την κρίση του τουρισμού και του οικονομικού Βατερλό που υπέστησαν λόγω κορονοϊού. Η κυβέρνηση όμως, διά στόματος και του πρωθυπουργού, μεταξύ της ευρωπαϊκής σύμπραξης και της νησιωτικής νηνεμίας διαλέγει την πρώτη. Χωρίς να υπολογίζει ότι απέναντί της έχει τις τοπικές κοινωνίες που λίγο ή πολύ συμπράττουν ακόμα και από διαφορετικές αφετηρίες, με στόχο να μη συνεχίσουν να αναλαμβάνουν το μεγαλύτερο βάρος της διαχείρισης του προσφυγικού, όπως συνέβαινε μέχρι τώρα.
Το ερώτημα που μένει να απαντηθεί είναι αν ο κ. Μηταράκης θα φτάσει μέχρι το τέρμα και θα στείλει τα ΜΑΤ να δείρουν εκ νέου τους κατοίκους και να καταστρέψουν ακόμη μία φορά τα αυτοκίνητα και τις μοτοσικλέτες τους, ιδίως στη Χίο, την εκλογική του περιφέρεια.
Πολλοί αμφιβάλλουν και αποδίδουν την ανακοίνωση της αδειοδότησης σε τήρηση της τυπικής διαδικασίας. Ουσιαστικά όμως κρατάει ανοιχτό το μέτωπο υποχρεώνοντας τις τοπικές κοινωνίες να σπαταλούν δυνάμεις την ώρα που τα συσσωρευμένα προβλήματα απειλούν να τις γονατίσουν. Και αυτό ουσιαστικά αποτελεί προκαταβολική τιμωρία, αφού οι δομές είναι σχεδόν αδύνατον να προχωρήσουν.
