Τα επίσημα αποτελέσματα αναμένονται αύριο. Ομως, το αποτέλεσμα των χθεσινών προεδρικών εκλογών στη Συρία θεωρούνταν γνωστό πριν καν ανοίξουν οι κάλπες…
Χωρίς ουσιαστικό αντίπαλο, με συνυποψήφιους τον πρώην υπουργό Εσωτερικών, Αμπντάλα Σαλούμ Αμπντάλα, και τον Μαχμούντ Αχμέντ Μαρέι της μετριοπαθούς αντιπολίτευσης -που η αυτοεξόριστη, σκληροπυρηνική συριακή αντιπολίτευση χαρακτηρίζει λίγο πολύ παράρτημα του καθεστώτος-, ο πρόεδρος Μπασάρ αλ Ασαντ είχε εξ αρχής τη νίκη «στο τσεπάκι».
Κάλπες έχουν στηθεί στα δύο τρίτα της χώρας που σήμερα ελέγχει η Δαμασκός. Οι Κούρδοι στα βορειοανατολικά ούτε καν ασχολούνται με την εκλογική διαδικασία.
Το ίδιο ισχύει στα κατεχόμενα από την Τουρκία εδάφη στον συριακό Βορρά και στο τελευταίο προπύργιο των τζιχαντιστών, στην επαρχία Ιντλίμπ. Από τα 18 εκατομμύρια των Σύρων πολιτών που έχουν δικαίωμα ψήφου, εν τω μεταξύ -εντός κι εκτός της χώρας- έχουν αποκλειστεί εκατομμύρια προσφύγων που έφυγαν χωρίς επίσημη σφραγίδα.
Οι ΗΠΑ και η Ε.Ε. κατήγγειλαν τις εκλογές -τις δεύτερες από το ξέσπασμα του πολέμου- ως παρωδία. Χώρες όπως η Τουρκία και η Γερμανία, που φιλοξενούν πλήθη Σύρων προσφύγων, δεν επέτρεψαν καν στα εδάφη τους την ψηφοφορία.
«Η αξία αυτών των απόψεων είναι μηδενική», σχολίασε ο Σύρος πρόεδρος, καθώς ψήφιζε στην Ντούμα, πρώην προπύργιο των αντικαθεστωτικών στα περίχωρα της Δαμασκού, που τον Απρίλιο του 2018 δέχτηκε επίθεση με χημικά όπλα.
Στις προηγούμενες εκλογές του 2014, εν μέσω πολέμου, ο Ασαντ επανεξελέγη με ποσοστό 88%. Ανεξαρτήτως πάντως του ποσοστού που θα εξασφαλίσει για την τέταρτη επταετή θητεία του, οι προκλήσεις με τις οποίες βρίσκονται ο ίδιος και η χώρα του αντιμέτωποι είναι πραγματικά τεράστιες.
Επειτα από 50 χρόνια διακυβέρνησης με σιδηρά πυγμή από τη δυναστεία Ασαντ, 10 χρόνια πολέμου με περισσότερους από 388.000 νεκρούς και ουσιαστικά τριχοτομημένη, η Συρία διέρχεται -μαζί με άλλες παράλληλες- μια από τις χειρότερες οικονομικές κρίσεις.
Το 80% των κατοίκων της ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας. Το εθνικό νόμισμα, η συριακή λίρα, βρίσκεται στα τάρταρα έναντι του δολαρίου. Ο πληθωρισμός έχει εκτιναχθεί στα ύψη.
Με νέο σύνθημα «Ελπίδα μέσα από την εργασία», ο Ασαντ προσπαθεί τώρα να δώσει το στίγμα του διακυβεύματος της επόμενης ημέρας. Αυτό της ανοικοδόμησης, σε μια χώρα που την έχει εγκαταλείψει μεγάλο μέρος της παραγωγικής ομάδας και έχει πια μετατραπεί -από τον εμφύλιο, τους τζιχαντιστές του «Ισλαμικού κράτους» και τις έξωθεν στρατιωτικές επεμβάσεις- σε τόνους ερειπίων.
Πιο γλαφυρά το περιέγραψε ανωνύμως στο πρακτορείο AFP ένας Ευρωπαίος διπλωμάτης. «Ο Ασαντ», είπε, «κινδυνεύει να είναι η μοναδική βεβαιότητα σε μια κατεστραμμένη χώρα».
