Αντίπαλος η τεχνοφεουδαρχία

Οι μέρες λιγοστεύουν έως το 1ο Διαβουλευτικό Συνέδριο του ΜέΡΑ25, το οποίο θα πραγματοποιηθεί σε περίπου έναν μήνα και θα διεξαχθεί σε δύο φάσεις: Το πρώτο μέρος του συνεδρίου θα γίνει διά ζώσης, σε ανοιχτό χώρο, στις 4-5-6 Ιουνίου (τότε θα ψηφιστούν οι θέσεις που έχουν προκύψει από τις 22 Θεματικές του προσυνεδριακού διαλόγου, θα ολοκληρωθεί η συμπλήρωση των μελών της υφιστάμενης Κ.Ε. μέχρι του αριθμού των 200 που προβλέπει το καταστατικό και θα διευρυνθεί η υφιστάμενη Πολιτική Γραμματεία) και το δεύτερο μέρος τον προσεχή Νοέμβριο, σε ημερομηνίες που μένει να καθοριστούν, με σκοπό τη συζήτηση και ψήφιση καταστατικού, στρατηγικών θέσεων και την εκλογή νέων οργάνων.

Εν όψει, λοιπόν, των παραπάνω εξελίξεων, ο ίδιος ο γραμματέας του κόμματος, Γιάνης Βαρουφάκης, παρουσίασε πριν από λίγες ημέρες το ιδεολογικοπολιτικό πλαίσιο του ΜέΡΑ25. Κατ’ αρχάς ο κ. Βαρουφάκης τόνισε ότι την ίδια στιγμή που στις ΗΠΑ η νέα κυβέρνηση Μπάιντεν αναβιώνει τον κεϊνσιανισμό, προωθώντας μια «νέα συμφωνία» (ένα νέο «new deal», κατ’ αντιστοιχία με εκείνο του Ρούζβελτ αρχές του 1930 και μετά), η άρχουσα τάξη της Ε.Ε. «προσποιείται ότι η δημοσιονομική και επενδυτική πολιτική της διαπνέεται από τον κεϊνσιανισμό, ενώ τίποτα αντίστοιχο με τις ΗΠΑ δεν δρομολογείται!».

Προχωρώντας, ασκεί κριτική και στη λεγόμενη «πράσινη μετάβαση», καθώς όπως είπε: «Το αστικό κράτος, ακόμα κι όταν επενδύει στην πράσινη μετάβαση, θα σταματήσει να το πράττει πολύ πριν ολοκληρωθεί η πράσινη μετάβαση! Γιατί; Επειδή, όπως μιλούν για την ανεργία όταν το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι η κερδοφορία, έτσι και όταν μιλούν για την κλιματική αλλαγή, στην πραγματικότητα ενδιαφέρονται για δύο πράγματα: πρώτον, να παρουσιάσουν τους εαυτούς τους στην κοινή γνώμη ως τους σωτήρες του πλανήτη και, δεύτερον, να μεγιστοποιήσουν την κερδοφορία κάποιων εταιρειών που κερδίζουν από ανεμογεννήτριες κ.λπ.».

Προχωρώντας στα εργασιακά και χρησιμοποιώντας την ανάλυση του Δόγματος του Σοκ της Ναόμι Κλάιν, είπε πως «αυτό ακριβώς κάνει ο κ. Χατζηδάκης με το υπό κατάθεση νομοσχέδιό του: το Δόγμα του Σοκ επανέρχεται καθώς η χρεοδουλοπαροικία που γέννησε η λιτότητα από το 2010 έως σήμερα βαθαίνει».

Τόνισε πως από τη μια «το αφήγημα της λιτότητας δεν είναι πια της μόδας» και πως «είναι λάθος να ασχολούμαστε με τον νεοφιλελευθερισμό. Δεν υπάρχει νεοφιλελευθερισμός. Ηταν πάντα ένα επικοινωνιακό τρικ», ενώ από την άλλη ζούμε αυτό που ο ίδιος ο κ. Βαρουφάκης ονομάζει «τεχνοφεουδαρχία», όπου «οι μεγάλες επιχειρήσεις επιβιώνουν αποκλειστικά από κρατικό χρήμα και δεν βασίζονται πλέον στη δική τους ιδιωτική συσσώρευση κεφαλαίου».

Βαθαίνει το χάσμα

Κάνοντας και ένα είδος αυτοκριτικής, όπως είπε, επισήμανε πως «το να βγαίνουμε και να λέμε ότι η ελληνική οικονομία καταρρέει στο σύνολό της είναι λάθος. Ακόμα και την περασμένη χρονιά, εν μέσω πανδημίας, ένα 20-30% των συμπολιτών μας, τα πάνε καλύτερα. […] Το χάσμα που χωρίζει την ολιγαρχία από τους πολλούς βαθαίνει, με τους λίγους να ωφελούνται σε απόλυτες τιμές από την κρίση και τους πολλούς να καταβαραθρώνονται από τη μεσαία τάξη και το προλεταριάτο στο πρεκαριάτο. Πρόκειται για τεκτονικές αλλαγές στα έγκατα της κοινωνίας που προαναγγέλλουν μια νέα διχόνοια, νέα πόλωση, νέες κοινωνικές συγκρούσεις», κατέληξε.

Εν τέλει, δήλωσε πως «θέλουμε να είμαστε ακόμα πιο ριζοσπάστες, να χτυπήσουμε την τεχνοφεουδαρχία στη ρίζα της» και πως αυτό θα γίνει «έχοντας υπόψη μας τι γίνεται παγκοσμίως και βέβαια καταλήγοντας σε συγκεκριμένες προτάσεις πολιτικής για κάθε χωριό, για κάθε πόλη της χώρας μας».