Για ακόμα μία φορά το χάος των αναγνωρίσεων πτυχίων ξένων πανεπιστημίων και κολεγίων αναδεικνύει την έντονη ανάγκη για άμεση επίλυση αδικιών και γραφειοκρατικών ζητημάτων ή ζητημάτων που έχουν εδώ και καιρό λυθεί νομικά και επιμένουν κάποιοι στις διακρίσεις.
Οι διακρίσεις, φυσικά, ανήκουν σε απόφοιτους δημόσιων πανεπιστημίων, οι οποίοι προχώρησαν σε δεύτερα πτυχία ως επαγγελματίες πλέον ή ως άνεργοι για ένα καλύτερο μέλλον. Οι απόφοιτοι λοιπόν αυτοί, ως απόφοιτοι ελληνικών δημόσιων πανεπιστημίων, αναγνωρίστηκαν.
Την ώρα που γίνονται αναγνωρίσεις, κατά την κοινοτική οδηγία από την υπηρεσία ΑΤΕΕΝ του υπουργείου Παιδείας, όλων των ευρωπαϊκών κολεγίων με φοίτηση τριετίας, όλοι οι απόφοιτοι δημόσιων πανεπιστημίων, οι οποίοι δικαιούνταν αναγνώρισης σε μαθήματα στο δεύτερο πτυχίο τους από προηγούμενες σπουδές σε δημόσια ΑΕΙ, δεν αναγνωρίζονται, παρά την κατοχή του ίδιου πτυχίου με τους υπόλοιπους αποφοίτους και παρά το πρόγραμμα τριετίας.
Η δικαιολόγηση του ΑΤΕΕΝ ανήκει στη λογική «δεν μπορούμε να αναγνωρίσουμε προηγούμενες σπουδές σε δημόσια πανεπιστήμια διότι δεν αναγνωρίζουμε κάτι αναγνωρισμένο».
Ο οργανισμός ΑΤΕΕΝ επιμένει να αδικεί νέους επιστήμονες, χωρίς να έχει ακαδημαϊκή αρμοδιότητα, για έναν και μόνο λόγο: επειδή είναι πτυχιούχοι ελληνικού πανεπιστημίου πριν από τη φοίτηση τους και οι κόποι τους έχουν αναγνωριστεί από κάποιο ξένο ίδρυμα με κατάταξη. Αυτό γίνεται φυσικά σε κάθε ακαδημαϊκό ίδρυμα και της ημεδαπής.
Αυτή η πλευρά, η οποία παραμένει στη σκιά, είναι η πιο ξεκάθαρη απόπειρα υποβιβασμού των δημόσιων πανεπιστημίων με απώτερο τελικά σκοπό τι; Οσοι είχαν τα χρήματα να αντεπεξέλθουν σε τρία έτη σπουδών σε κάποιο κολέγιο και δεν κατάφεραν να εισαχθούν στα δημόσια πανεπιστήμια να έχουν όλα τα επαγγελματικά δικαιώματα (κάτι το οποίο δεν αμφισβητείται ότι το δικαιούνται σε μια δημοκρατική ευρωπαϊκή χώρα και εφόσον δεν τίθεται θέμα ακαδημαϊκής αναγνώρισης), ενώ όσοι έχουν ολοκληρώσει σπουδές σε ελληνικά και δημόσια ιδρύματα και έγιναν δεκτοί υπότροφοι ξένων ιδρυμάτων να βρίσκονται αυτή τη στιγμή στα δικαστήρια και στα συμβούλια της επικρατείας με ήδη υπάρχουσες αποφάσεις για παρόμοιες περιπτώσεις.
Το Διοικητικό Εφετείο Αθηνών με την υπ’ αριθμ. 2576/2019 απόφαση, έχει κρίνει ότι η διαδικασία χορήγησης του εκάστοτε πτυχίου εμπίπτει αποκλειστικώς στην αρμοδιότητα του εν λόγω κράτους, βάσει της δικής του νομοθεσίας που διέπει το 2 Π.Δ. 38/2010 (ΦΕΚ 78 Α/25-5-2010). Συνεχίζει μάλιστα:
«Σε περίπτωση δε που έκρινε ότι υπάρχει δυνατότητα σύγκρισης των τίτλων σπουδών, αλλά η εκπαίδευση που έχει λάβει ο αιτών αφορά ουσιωδώς διαφορετικά γνωστικά αντικείμενα από εκείνα που καλύπτονται από τον αντίστοιχο τίτλο που απονέμεται στο πλαίσιο του ημεδαπού εκπαιδευτικού συστήματος ή η διάρκεια της εκπαίδευσής του υπολείπεται χρονικά από εκείνη που απαιτείται στην Ελλάδα, […] μπορούσε, κατά το άρθρο 57Α του π.δ. 38/2010 να απαιτήσει την υποβολή του αιτούντος σε γραπτή δοκιμασία».
Εδώ θα πρέπει να εξηγήσει το υπουργείο Παιδείας πώς με φοίτηση 6 ετών σε πρώτο κύκλο σπουδών ένας νέος επιστήμονας με γνώσεις δεν αναγνωρίζεται καθόλου, ενώ αντίθετα ένας επιστήμονας κολεγίου τριετίας θεωρείται επαγγελματικά έτοιμος με ή χωρίς γραπτή δοκιμασία. Αναμένουμε λοιπόν τις απαντήσεις τους.
Η επιστολή δημοσιεύτηκε στο φύλλο της «Εφ.Συν.» τη Δευτέρα 26/04/2021.
