Λιγότερο από έξι μήνες έμεινε υπό κράτηση ο Αμπντ αλ Ραχμάν αλ Μιλάντ. Την περασμένη Κυριακή ο 30χρονος επικεφαλής τοπικής Ακτοφυλακής της Λιβύης και αρχιδιακινητής προσφύγων και μεταναστών -από τους πλέον καταζητούμενους στον κόσμο, γνωστός και με το ψευδώνυμο Αλ Μπίζα- βγήκε σαν κύριος από τη φυλακή. Και τι «κύριος»…
Η όψιμη σύλληψή του στην Τρίπολη το φθινόπωρο έγινε στο πλαίσιο αιτήματος της Επιτροπής Κυρώσεων του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, αφού του έχουν επιβληθεί κυρώσεις -και από την Ε.Ε. μάλιστα-, ενώ το όνομά του φιγουράρει από το 2018 σε μαύρη λίστα του Συμβουλίου Ασφαλείας με άλλους πέντε αρχηγούς εγκληματικών δικτύων στη Λιβύη. Ο Μιλάντ δεν κατηγορείται απλά για παράνομη διακίνηση ανθρώπων και λαθρεμπόριο πετρελαίου, αλλά ως επικεφαλής της Ακτοφυλακής της Ζαουίγια στη βορειοδυτική Λιβύη, «ο οποίος συνδέεται σταθερά με βία κατά μεταναστών και άλλους διακινητές ανθρώπων». Πρόκειται, κοινώς, για κραυγαλέα πραγμάτωση της φράσης «έβαλαν τον λύκο να φυλάει τα πρόβατα», αφού -ως γνωστόν- η Ε.Ε. συνολικά και η Ιταλία ειδικά έχουν κάνει βρόμικη κολεγιά με την κυβέρνηση της Λιβύης, την οποία πληρώνουν αδρά για να κρατάει τις βάρκες της απελπισίας -και πολύ συχνά του θανάτου- μακριά από τις ευρωπαϊκές ακτές. Για το ξεκάρφωμα, βέβαια, το ευρωπαϊκό μπλοκ επιβάλλει πού και πού και κάποια κύρωση.
Δεν πά’ να αναφέρουν επισήμως εμπειρογνώμονες του ΟΗΕ ότι ο Μιλάντ και άλλοι άντρες της λιβυκής Ακτοφυλακής «είναι ευθέως αναμεμειγμένοι στη βύθιση σκαφών με μετανάστες, χρησιμοποιώντας πυροβόλα όπλα»… Ο στρατιωτικός γενικός εισαγγελέας της Τρίπολης ξέρει προφανώς καλύτερα. Εκρινε λοιπόν πως ο διαβόητος αυτός τύπος έπρεπε να απελευθερωθεί, αποσύροντας μάλιστα τις κατηγορίες εναντίον του λόγω «έλλειψης αποδεικτικών στοιχείων»! «Τα αποδεικτικά στοιχεία βρίσκονται στον βυθό της Μεσογείου και σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες» αντέτεινε πικρά ο Βανσάν Κοσετέλ από την Υπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες. «Η απελευθέρωσή του δεν ήταν αναπάντεχη», σημειώνει από την πλευρά του ο Χουσεΐν Μπαούμι, ερευνητής της Διεθνούς Αμνηστίας. «Οι λιβυκές αρχές έχουν αποτύχει να καταδείξουν ότι διεξάγουν μια αποτελεσματική και διαφανή έρευνα, με προοπτική να τον παραπέμψουν σε δίκαιη δίκη».
Ποια δίκη; Ο αρχιδιακινητής όχι μόνο επέστρεψε πανηγυρικά στη γενέτειρά του Ζαουίγια, αλλά έχει πάρει στο μεσοδιάστημα και προαγωγή (!) στην Ακτοφυλακή, σύμφωνα με έγγραφα που έχει στην κατοχή του το Associated Press και δείχνουν ότι η προηγούμενη τουρκόφιλη κυβέρνηση του Φάγεζ Αλ Σαράτζ αντάμειψε έτσι τον Μιλάντ επειδή πολέμησε στο πλευρό της κατά του Χαλίφα Χάφταρ. Κοινό μυστικό είναι άλλωστε ότι πολλές από τις ένοπλες πολιτοφυλακές της Λιβύης αποτελούν συγκοινωνούντα δοχεία με συμμορίες διακινητών και την Ακτοφυλακή της χώρας.
Η απελευθέρωση του Μιλάντ προκάλεσε σάλο στην Ιταλία, καθώς δύο δημοσιογράφοι, που έχουν αποκαλύψει την πλούσια εγκληματική του δράση, βρίσκονται θεωρητικά υπό αστυνομική προστασία εξαιτίας απειλών κατά της ζωής τους. Πρόκειται για τον Νέλο Σκάβο από την εφημερίδα Avvenire, που είχε τεκμηριώσει παλιότερο ταξίδι-σκάνδαλο του αρχιδιακινητή στην Ιταλία, και τη Νάνσι Πόρσια, από τις πρώτες που έγραφαν ήδη από το 2016 για τον βίο και την πολιτεία του. Η Avvenire είχε ξεσκεπάσει την παρουσία του Μιλάντ στην Ιταλία, ως εκπροσώπου της λιβυκής Ακτοφυλακής, για μια σειρά από επίσημες συναντήσεις σε Σικελία και Ρώμη τον Μάιο του 2017. Το ρεπορτάζ είχε προκαλέσει την αντίδραση του τότε Ιταλού υπουργού Εσωτερικών, Μάρκο Μινίτι, από το κεντροαριστερό Δημοκρατικό Κόμμα – του αποκαλούμενου και «Αρχοντα των Κατασκόπων» λόγω της εμπειρίας του στον συντονισμό των μυστικών υπηρεσιών, που έχει στηλιτευτεί επανειλημμένα για τη σκληρή πολιτική του σε θέματα ασφάλειας και μετανάστευσης. Ολως τυχαίως, τρεις μήνες πριν από τη μετάβαση του Μιλάντ σε ιταλικό έδαφος, ο Μινίτι είχε υπογράψει μνημόνιο με τον Σαράτζ για συνεργασία με τη λιβυκή Ακτοφυλακή, στο οποίο συμπεριλαμβανόταν η προμήθεια τεσσάρων σκαφών περιπολίας.
«Είναι παράλογο η Ιταλία να εξακολουθεί να δίνει λεφτά στην Ακτοφυλακή της Λιβύης, μιας χώρας που απελευθέρωσε έναν διακινητή ο οποίος απειλεί δύο Ιταλούς πολίτες» δήλωσε ο Σκάβο στην Guardian. «Είναι δε ακόμα πιο παράλογο η απελευθέρωσή του να λαμβάνει χώρα λίγες μέρες μετά την επίσκεψη του Ιταλού πρωθυπουργού, Μάριο Ντράγκι, στην Τρίπολη», που επαίνεσε με τη σειρά του το «έργο» της λιβυκής Ακτοφυλακής. Οπως αποκαλύφθηκε μάλιστα την περασμένη βδομάδα, εισαγγελείς στη Σικελία, που διερευνούν τη δήθεν συνέργεια οργανώσεων διάσωσης με διακινητές προσφύγων και μεταναστών στο πλαίσιο της εξωφρενικής ποινικοποίησης της ανθρωπιστικής αποστολής τους, είχαν θέσει υπό παρακολούθηση τις κινήσεις και τις τηλεφωνικές συνομιλίες του Σκάβο και της Πόρσια (όπως και έτερων συναδέλφων τους) με μέλη ΜΚΟ και άλλες πηγές τους, την ώρα που υποτίθεται ότι οι δύο δημοσιογράφοι βρίσκονταν υπό αστυνομική προστασία επειδή απειλούνται με θάνατο από τον Μιλάντ.
Πολιτική κίνηση;
Η Πόρσια εκτιμά ότι η απελευθέρωσή του θα μπορούσε να συνιστά πολιτική κίνηση εν όψει εκλογών στη Λιβύη. «Ο Μπίζα θεωρείται ακόμη εθνικός ήρωας από τμήμα του λιβυκού πληθυσμού. Συνελήφθη από τον πρώην υπουργό Εσωτερικών. Σήμερα στη Λιβύη έχει διοριστεί μια νέα μεταβατική κυβέρνηση. Είναι ξεκάθαρο πως η απελευθέρωσή του από τη φυλακή συμβαίνει σε μια στιγμή πολιτικής αναταραχής, σε μια χώρα που προετοιμάζεται για εκλογές». Εκπρόσωπος του λιβυκού υπουργείου Εσωτερικών αρνήθηκε να σχολιάσει την απελευθέρωση, η οποία καταφανώς υποκρύπτει συγκεκριμένες -πλην αδιευκρίνιστες ακόμη- σκοπιμότητες.
