Στο εν μέρει αυτοβιογραφικό «Binky Brown Meets the Holy Virgin Mary» του 1972, το βιβλίο που κατά πολλούς ιστορικούς του είδους αποτέλεσε τη γέφυρα ανάμεσα στα underground και τα σύγχρονα εναλλακτικά κόμικς, ο Justin Green αφηγείται και περιγράφει τη μακρόχρονη και επώδυνη νεύρωση που τον βασάνιζε επειδή σε παιδική ηλικία έσπασε παίζοντας ένα αγαλματάκι της Παναγίας. Το ασφυκτικό οικογενειακό θρησκευτικό περιβάλλον τον γέμισε με τύψεις και ενοχές και μια παιδική απροσεξία μετατράπηκε σε ένα βαρύ αμάρτημα.

Ενα τέτοιο αθώο «έγκλημα» κατατρύχει και τον Craig Thompson στο επίσης εν μέρει αυτοβιογραφικό «Blankets» (εκδόσεις ΚΨΜ, μετάφραση Μπέλλα Σπυροπούλου). Ο μικρούλης πρωταγωνιστής στα πρώτα του καλλιτεχνικά βήματα σχεδιάζει σε μια σελίδα χαρτί αεροπλανάκια, τανκς, αλεξίπτωτα και ανθρωπάκια να πολεμάνε. Κι από την πίσω πλευρά μια γυμνή κοπέλα! Οι σκληροί και κακοποιητικοί, συντηρητικοί και θρησκόληπτοι γονείς του δεν δίνουν καμιά σημασία στις σκηνές βίας και πολέμου. Για την ακρίβεια δεν δίνουν σημασία σε τίποτα από όσα κάνει, αισθάνεται, θέλει ο μικρός γιος τους. Το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να είναι καλός χριστιανός. Ο,τι κι αν σημαίνει αυτό για δύο βασανιστές γονείς που κλείνουν τα παιδιά τους στην «Τρύπα», τη σκοτεινή, υγρή και γεμάτη αράχνες αποθήκη, όταν κάνουν αταξίες. Τον επιπλήττουν σφοδρά για τη σχεδιαστική του βλασφημία και προσπαθούν να τον φέρουν στον δρόμο του Χριστού γεμίζοντάς τον τύψεις.

«Το σώμα είναι όμορφο, Κρεγκ, αλλά όχι έτσι. Ο Θεός μάς έπλασε, αλλά η αμαρτία μάς έχει κάνει ακάθαρτους […] Πώς νομίζεις ότι νιώθει ο Ιησούς;» του λένε. «Λυ…λυ…πημένος;» ψελλίζει αυτός μέσα σε λυγμούς. «Ναι. Λυπημένος. Γιατί πονάει όταν αμαρτάνεις», συμπληρώνουν. Κι έτσι ο απελπισμένος μικρός Κρεγκ, «βλέποντας» το καδραρισμένο πρόσωπο του Ιησού να αποστρέφει το βλέμμα από τον «αμαρτωλό», γίνεται ακόμη ένας ψυχικά πάσχων στην πιο τρυφερή ηλικία.

Μια εικόνα, 284 λέξεις