Ξανά Κάτθανε Διαγόρα!

Ιδού η Ρόδος, τότε (πολύ παλιά) και τώρα (εντελώς πρόσφατα). Τότε ήρωας ήταν ο Διαγόρας, βασιλική γενιά και πρωτοπυγμάχος. Αήττητος. Νίκησε τέσσερις φορές στα Ισθμια, άλλες δυο στα Νέμεα. Τον ονόμασαν –με τόσες νίκες– περιοδονίκη. Τον έλεγαν και «ευθυμάχα», ότι δεν απέφευγε τον αντίπαλο, πυγμαχούσε «στα ίσα», με ευθύτητα. Φημισμένος τόσο, που πλάστηκε μύθος πως είναι γόνος του Ερμή.

Ωσπου ήρθε η πιο μεγάλη στιγμή: Στην 79η Ολυμπιάδα (το 464 π.Χ.) έκανε το γύρο του θριάμβου στο Στάδιο της Ολυμπίας με τον κότινο του νικητή. Τότε του αφιέρωσε ο Πίνδαρος (αθλητές ήταν και οι ποιητές…) τον έβδομο «Ολυμπιόνικο» από τους δεκατέσσερις. Κι όμως τον περίμενε κι άλλη δόξα, πιο τρανή, τον Διαγόρα: Τον περίμενε η αθανασία διά του θανάτου. Περίπτωση μοναδική στην Ιστορία. Παράδειγμα φωτεινό και αξιοζήλευτο στους αιώνες:

Δεκαέξι χρόνια μετά, το 448, στην 83η Ολυμπιάδα, δυο γιοι του, γυμνασμένοι από τον ίδιο, ο Δαμάγητος και ο Ακουσίλαος, στέφθηκαν την ίδια μέρα ολυμπιονίκες στην πυγμαχία και στο παγκράτιο κι έκαναν το γύρο του θριάμβου με τον πατέρα τους στους ώμους, στεφανωμένο με τα στεφάνια τους, μέσα σε παραλήρημα. Τότε ένας από τους θεατές φώναξε το ιστορικό πλέον: «Κάτθανε Διαγόρα, ουκ εις Ολυμπον αναβήση» (Πέθανε τώρα Διαγόρα, στην Ολυμπία, μην περιμένεις να ανεβείς στον Ολυμπο). Ετσι τελεύτησε τον ένδοξο βίο του ο Διαγόρας ο Ρόδιος, με ενδοξότερο θάνατο.

Τώρα, στις 16 τρέχοντος μηνός, ενεστώτος έτους, Ρόδιοι υποδέχθηκαν στο νησί τους με πανηγυρισμούς, αλαλαγμούς και τιμές νικητή συμπατριώτη τους που αποχώρησε οικειοθελώς από τηλεοπτικό παιχνίδι «αυτοβασανισμού». Πυροτεχνήματα φώτισαν τον ουρανό. Τοπικά ΜΜΕ μετέδωσαν τον «θρίαμβο». Στο χωριό του, όπου κατέφθασε με νταλίκα, του είχαν ετοιμάσει «άτυπη βράβευση». Ενώ πανό ανέγραφε: «Τζέιμς νικητή της καρδιάς μας»! Ξανά Κάτθανε Διαγόρα!