Προεξόφληση πορίσματος

Ξέφυγε ο Covid-19 από το Εργαστήριο Ιολογίας της Γουχάν στην Κίνα;

Το ερώτημα, στο οποίο ο Τραμπ είχε σπεύσει να απαντήσει καταφατικά, τίθεται εκ νέου με την εντολή Μπάιντεν στις Υπηρεσίες Πληροφοριών των ΗΠΑ να συντάξουν σχετικό πόρισμα εντός τριών μηνών.

Από τώρα μπορούμε να προεξοφλήσουμε ότι το πόρισμα θα κατηγορεί το Πεκίνο για έλλειψη πραγματικής διάθεσης συνεργασίας, για αδιαφάνεια όχι μόνο στην συγκεκριμένη διερεύνηση, αλλά ως εγγενές γνώρισμα ενός αυταρχικού καθεστώτος.

Προφανώς ο Μπάιντεν και οι συνεργάτες του δεν έχουν ψευδαισθήσεις για το ενδεχόμενο συνεργασίας του Πεκίνου με μια έρευνα που δεν διεξάγεται από τον ΟΗΕ – ΠΟΥ αλλά από τις Υπηρεσίες Πληροφοριών των ΗΠΑ.

Η απόφαση του Λευκού Οίκου έχει παρ’ όλα αυτά βαρύνουσα πολιτική σημασία.

Στο πεδίο των εσωτερικών πολιτικών συσχετισμών ο Μπάιντεν προβαίνει σε μια επίδειξη πολιτικής αποφασιστικότητας σε ένα κλείσιμο ματιού προς τους συντηρητικούς ψηφοφόρους.

Στο πεδίο των διεθνών γεωπολιτικών συσχετισμών εκ των πραγμάτων η σκιά των 90 ημερών θα λειτουργήσει ως δοκιμασία τού πώς θα αντιδράσει το Πεκίνο όταν βρίσκεται υπό πίεση ουσιαστική και επικοινωνιακή.

Το πώς θα διατυπωθεί το πόρισμα, αν θα απαλλάσσει την Κίνα λόγω αμφιβολιών ή αν θα απαριθμεί αποχρώσες ενδείξεις που λόγω έλλειψης συνεργασίας του Πεκίνου δεν μπορεί να διευκρινιστεί ότι στη συνέχεια της έρευνας δεν θα πρόβαλλαν ως αποδείξεις, έχει βαρύνουσα σημασία.

Εξυπακούεται ότι στη διάρκεια της τρίμηνης προθεσμίας για τη σύνταξη του πορίσματος θα έχει ιδιαίτερη σημασία η καταγραφή της στάσης του Πεκίνου στα ανοιχτά μέτωπα με τις ΗΠΑ και τους συμμάχους τους στην περιοχή Ασίας – Ειρηνικού.

Από την Κορεατική Χερσόνησο και τη Νότια Σινική Θάλασσα μέχρι το Χονγκ Κογκ, την Ταϊβάν αλλά και την καταστολή του κινήματος των Ουιγκούρων στη Βορειοδυτική Επαρχία του Σικιάγκ.

Οι αμφιβολίες, η αμφισβήτηση της αξιοπιστίας του καθεστώτος διαφέρουν από τη θεμελιωμένη με αποδεικτικά στοιχεία απόδοση ευθυνών.

Ομως αφήνουν να πλανάται η αμφιβολία ότι στο όνομα της συγκάλυψης ενός ατυχήματος το Πεκίνο λειτούργησε με παρόμοιο τρόπο με τον οποίο το παρηκμασμένο σοβιετικό καθεστώς επιχείρησε να διαχειριστεί το καταστροφικό πυρηνικό ατύχημα στο Τσερνόμπιλ την άνοιξη του 1986.